บทที่ 5

สีครามพูดอย่างเฉยเมย “ดำเนินการประชุมต่อ”

คนที่อยู่ใกล้เขาที่สุดคือสกาย ลูกพี่ลูกน้องของเขา ซึ่งเป็นนายน้อยคนที่สองของตระกูลจีรภักดี

สกายเอนตัวเข้าหาและถามด้วยเสียงต่ำ “พี่ ผมได้ยินที่พี่กับคุณย่าคุยกันแล้ว พี่แต่งงานกับผู้หญิงที่ชื่อดอกหญ้าจริงๆ เหรอ?”

สีครามให้รางวัลเขาด้วยการมองอย่างมาดร้าย

สกายลูบจมูก นั่งตัวตรงและไม่กล้าถามอะไรอีก

แต่เขาก็ส่งความเห็นอกเห็นใจอย่างสุดซึ้งไปยังพี่ชายของเขา

แม้ว่าลูกชายตระกูลจีรภักดีไม่จำเป็นต้องแต่งงานเพื่อกระชับสถานะ แต่พี่ชายกับพี่สะใภ้จะไม่ได้เหมาะสมกันมากพอ แต่จำเป็นต้องแต่งงานเพียงเพราะคุณย่าชอบผู้หญิงชื่อดอกหญ้า แบบนี้ทำให้พี่ชายของเขาน่าสงสารเกินไป

สกายส่งความเห็นอกเห็นใจอย่างเต็มที่อีกครั้ง

โชคดีที่เขาไม่ใช่ลูกคนโต ไม่เช่นนั้นเขาคงเป็นคนที่ได้แต่งงานกับผู้ช่วยชีวิตของคุณย่า

ดอกหญ้าไม่รู้เรื่องนี้ หลังจากถามว่าบ้านใหม่ของเธออยู่ชั้นไหน เธอลากกระเป๋าเดินทางขึ้นไปเจอกับบ้านใหม่

หลังจากเปิดประตูเข้าไป เธอพบว่าบ้านหลังนี้ค่อนข้างใหญ่ ใหญ่กว่าบ้านพี่สาวเสียด้วยซ้ำ และการตกแต่งก็หรูหราเป็นอย่างมาก

หลังจากวางกระเป๋าเดินทาง ดอกหญ้าก็เดินชมบ้านซึ่งต่อจากนี้ไปจะเป็นบ้านของเธอ

บ้านหลังนี้มี 2 ห้องนั่งเล่น 4 ห้องนอน 1 ห้องครัว 2 ห้องน้ำ และ 2 ระเบียง พื้นที่แต่ละห้องค่อนข้างใหญ่

ดอกหญ้าประเมินว่าบ้านหลังนี้มีขนาดอย่างน้อย 200 ตารางเมตร

แต่มีเฟอร์นิเจอร์น้อยมาก มีเพียงโซฟา โต๊ะกาแฟและตู้ไวน์ในห้องโถง มีเพียงสองในสี่ห้องเท่านั้นที่มีเตียงและตู้เสื้อผ้า และอีกสองห้องยังว่างเปล่า

ห้องนอนหลักเป็นห้องสวีทซึ่งแบ่งออกเป็นห้องนอน ห้องรับฝากของขนาดเล็ก ห้องอ่านหนังสือขนาดเล็ก และห้องน้ำ แม้ว่าพื้นที่บางส่วนจะถูกแบ่งออกไป แต่ห้องนอนหลักก็ยังมีขนาดใหญ่มาก ใหญ่พอๆ กับห้องโถงเลยทีเดียว

นี่คงจะเป็นพื้นที่ของสีครามสินะ

ดอกหญ้าเลือกที่จะอยู่อีกห้องหนึ่งที่มีเตียงติดกับระเบียง มีแสงสว่างเพียงพอและห้องที่แยกจากห้องใหญ่ เพื่อให้ทั้งคู่ได้มีพื้นที่ส่วนตัวของตัวเอง