บทที่ 8

สีครามกังวลเกี่ยวกับรูปร่างเป็นมาก เขาไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองอ้วนเพราะการกินอาหารอย่างแน่นอน

เพราะมันยากมากที่จะลดน้ำหนัก

ดอกหญ้ายิ้มพลางพูดว่า “คุณสีครามหุ่นดีมากค่ะ”

“งั้นฉันกลับห้องไปนอนก่อนดีไหมคะ?”

สีครามตอบรับเบาๆ ในลำคอ

“ราตรีสวัสดิ์ค่ะ”

ดอกหญ้ากล่าวราตรีสวัสดิ์กับเขา ก่อนจะหันหลังกลับและจากไป

“เดี๋ยวก่อน ดอกหญ้า”

สีครามเรียกให้หยุดเธอ

ดอกหญ้าหันหน้ามาถามเขา “มีอะไรอีกเหรอคะ?”

สีครามมองไปที่เธอและพูดว่า “จากนี้ไปอย่าออกมาในชุดนอนอีก”

เธอไม่ได้สวมชุดชั้นในภายใต้ชุดนอนนั่น แปลว่าเขามองเห็นในสิ่งที่ไม่ควรเห็นงั้นเหรอ?

พวกเขาเป็นสามีภรรยากัน เห็นไปก็ไม่เป็นไร แล้วถ้าเป็นคนอื่นล่ะ?

เขาไม่ต้องการให้ร่างของภรรยาของเขาถูกชายอื่นเห็น

ดอกหญ้าหน้าแดงและรีบกลับไปที่ห้องพลางปิดประตูเสียงดัง

สีครามไม่รู้สึกอายแต่เธออาย

หลังจากนั่งพักหนึ่ง เขาก็กลับไปที่ห้องนอนหลัก บ้านหลังนี้ซื้อมาชั่วคราวแต่ทว่าตกแต่งอย่างดี แค่ถือกระเป๋าเข้ามาก็อาศัยอยู่ได้เลย

แต่เนื่องจากความเร่งรีบ ห้องของเขาจึงไม่เป็นระเบียบเรียบร้อยมากนัก

สิ่งที่ทำให้เขาค่อนข้างพอใจก็คือดอกหญ้ารู้ความและไม่นอนห้องเดียวกับเขา

ไม่ต้องพูดถึงการขอให้เขาทำหน้าที่สามีให้สำเร็จ

ในช่วงครึ่งหลังของค่ำคืนทั้งคู่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข

วันต่อมา ดอกหญ้าตื่นหกโมงเช้าตามปกติ

เมื่อก่อนเธอจะเตรียมอาหารเช้า แล้วจึงทำความสะอาดบ้าน และถ้าเธอมีเวลาเพียงพอ เธอจะช่วยพี่สาวของเธอตากผ้า

อาจกล่าวได้ว่าเธออาศัยอยู่ในบ้านพี่สาวเป็นเวลาหลายปี และทำหน้าที่พี่เลี้ยงเด็ก โดยไม่อยากทำพี่สาวเหนื่อยเกินไป แต่ในสายตาของพี่เขย นั่นเป็นสิ่งที่เธอควรทำ

เมื่อตื่นขึ้น เธอมองไปรอบๆ ห้องด้วยความรู้สึกแปลก ๆ

หลังจากนอนมาทั้งคืน ความทรงจำก็กลับมาในหัว เธอ ดอกหญ้าพึมพำ “ฉันนอนจนเบลอไปแล้วสินะ ยังคิดว่าอยู่บ้านพี่ แต่นี่มันบ้านของฉันต่างหาก ฉันน่าจะนอนต่อได้อีกหน่อยสินะ”

เธอล้มตัวลงนอนบนเตียงต่อ

น่าเสียดายที่กิจวัตรประจำวันของเธอเป็นปกติ แม้ว่าเธออยากจะหลับอีกครั้ง เธอก็หลับไม่ลง

เพราะเธอหิวทันทีที่ลืมตาตื่น

หลังจากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว เธอก็เดินออกจากห้องไปดูห้องของ สีคราม ประตูยังคงปิดอยู่ แปลว่าไม่ตื่น

อีกอย่างเมื่อคืนเขากลับมาดึกมาก จะตื่นตั้งแต่เช้าได้ยังไง

เมื่อเดินเข้าไปในห้องครัวที่ว่างเปล่า ดอกหญ้าเงียบไปครู่หนึ่งจากนั้นก็หันหลังกลับและออกมา

เธอสั่งเครื่องครัวจำนวนมากเมื่อวานนี้ แต่เธอยังไม่ได้ไปรับพัสดุเลย

ถ้ารู้เร็วกว่านี้ เธอคงไม่สั่งซื้อทางออนไลน์ ไปซื้อที่ซูเปอร์มาร์เก็ตจะเร็วกว่า

ตอนที่ย้ายเมื่อวาน เธอจำได้ว่ามีร้านอาหารเช้าอยู่ใกล้ชุมชน

ดอกหญ้าตัดสินใจออกไปซื้ออาหารเช้าสองกล่องแล้วกลับมา

ฉันสงสัยว่าสีครามชอบกินอะไร?

มันไม่ง่ายเลยที่จะปลุกเขาและถาม ดอกหญ้าจึงต้องซื้อเพิ่มอีกสองสามอย่าง