ตอนที่ 18
ตอนที่ 18 ถ้ายั่วโมโหฉัน ฉันฆ่าเธอแน่!
September 21, 2026
“กรอด!”
จ้าวเฉวียนกัดฟัน ก่อนจะขับเบนซ์ออกไป
กล่องกระดาษและลูกโป่งลอยหายไปในอากาศทันที
ผู้คนที่กำลังวิจารณ์เหตุการณ์อยู่นั้นต่างก็เดินจากไป
“เห้อ！”
ฉินหว่านชิวถอนหายใจออกมา เธอมองหลินเซียวอย่างสับสน
แต่ไม่ว่ายังไงเรื่องวันนี้ก็ช่วยเธอกู้สถานการณ์ได้ดีเลย
เป็นครั้งแรกในรอบสองปีที่ฉินหว่านชิวรู้สึกถึงการถูกใครสักคนปกป้อง
ความรู้สึกนี้ทำให้เธอไม่ชินสักทำไหร่ แต่ก็รู้สึกปลอดภัยมาก
“กลับกันเถอะ ฉันไปส่งคุณกลับบ้านเอง”
ฉินหว่านชิวเข็นรถเข็นของหลินเซียว เตรียมตัวเดินออกไป
“หา?”
“แล้วรถของพวกเราล่ะ?”
หลินเซียวอึ้งไป เขาชี้มือไปทางเฟอร์รารี่คันงาม
“หลินเซียว คนไปกันหมดแล้ว ไม่ต้องแสดงแล้วล่ะ”
“อยู่ต่อหน้าฉันไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้”
ฉินหว่านชิวอดไม่ได้ที่จะดูเฟอร์รารี่คันนั้นอย่างประหลาดใจ แต่สุดท้ายก็ส่ายหัวเบาๆ
บนโลกนี้มีของดีมากมาย แต่ฉินหว่านชิวรู้ตัวดีว่าเธอไม่เหมาะที่จะได้ครอบครองมัน
“หมายความว่ายังไง?”
หลินเซียวอึ้งไป
“หลินเซียว ฉันจะย้ำอีกครั้งนะว่าฉันดูแลคุณมาสองปีแล้ว”
“เพราะฉะนั้นคุณไม่ต้องแสดงอะไรต่อหน้าฉัน เข้าใจไหม?”
“รถคันนี้คุณเช่ามาใช่ไหม?”
ฉินหว่านชิวชี้ไปทางเฟอร์รารี่และถามหลินเซียว
“…ไม่ใช่”
หลินเซียวนิ่งไป เขาส่ายหน้าตอบเธอ
“เห้อ”
ฉินหว่านชิวถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะส่ายหน้า “ขนาดเช่า คุณก็อาจจะเช่าไม่ได้ด้วยซ้ำ”
“ผมซื้อได้!”
“รถคันนี้มันไม่ได้แพงอะไรขนาดนั้น”
“สปอร์ตคาร์กี่สิบล้านถ้าคุณต้องการ ผมก็สามารถซื้อให้คุณได้ทุกเมื่อ”
หลินเซียวเงยหน้ามองฉินหว่านชิวและพูดอย่างจริงจัง
“งั้นตอนนี้คุณก็หยิบเงินออกมาสัก5บาท ไปนั่งรถเมล์ให้ฉันดูหน่อยสิ”
ฉินหว่านชิวเสยผม ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ
หลินเซียวเงียบไปทันที
ผ่านไปไม่กี่วินาที หน้าของเขาก็แดงขึ้น
ตอนนี้แม้แต่5บาทก็ไม่มี
“ผมจะไปถอนเงิน”
หลินเซียวหยิบบัตรATMที่มีลักษณะโดดเด่นไม่ธรรมดาออกมา
“ไม่ต้องพูดแล้ว กลับบ้านเถอะ”
ฉินหว่านชิวไม่พูดพร่ำทำเพลง เธอเข็นรถของหลินเซียวออกไป
หลินเซียวหมดคำพูด ทำได้แค่นั่งนิ่งๆ
“ที่ผมพูดทั้งหมดคือความจริงนะ”
“เวลาสองปีที่ผ่านมา ฉันจะไม่บอกหรอกนะว่าฉันรู้จักคุณดีมากแค่ไหน แต่ก็พอจะรู้อยู่บ้าง”
“ของบางอย่างไม่ใช่ของที่พวกเราสามารถครอบครองมันได้ ฉันก็ไม่หวังว่าจะต้องมีมันด้วย”
“เพราะฉะนั้นคุณไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้ ฉันไม่ต้องการ’
ฉินหว่านชิวสายตาแน่วแน่ น้ำเสียงจริงจัง
“ให้เวลาผมหน่อย”