ตอนที่ 46 พยัคฆ์ที่หลับใหล

บิ๊กบอสท่านนี้...

ทำไมถึงมาเมืองเล็กๆอย่างเมืองเจียงได้?

“แต่เสียดายที่พวกเราไม่รู้ว่าผู้ใหญ่ท่านนี้แซ่อะไร”

หนุ่มวัยกลางคนคนหนึ่งส่ายหน้าพร้อมกับถอนหายใจ

พวกเขามาถึงจุดนี้ได้ ย่อมมีเกราะกำบังอยู่เบื้องหลังแน่

บางคนก็มีคนทรงอำนาจหนุนหลัง บางคนก็มีเศรษฐีค้ำจุน หรือมีผู้ใหญ่คอยชี้ทางเป็นต้น

เวลานี้พวกเขาได้รับคำสั่งจากผู้อยู่เบื้องหลังของตัวเอง

บอกว่ามีบุคคลใหญ่โตมาที่เมืองเจียง ต้องหาวิธีตีสนิทให้ได้

ทว่ารายละเอียดเป็นอย่างไร บุคคลใหญ่โตนี้เป็นใคร พวกเขาก็ไม่อาจล่วงรู้ได้เลย

พวกเขาแค่ได้รับข่าวสารแบบไม่เจาะลึก

แม้จะไม่เจาะลึก แต่ก็คุ้มค่าที่พวกเขาจะตั้งใจทำ

“เบื้องบนของผมบอกว่าบุคคลใหญ่โตท่านนี้อาจจะมีเยี่ยมญาติ”

“มาหาคนรู้จักที่เมืองเจียง”

หนุ่มสวมแว่นคนหนึ่งกล่าวเสียงเบา

“ห้ะ！”

ได้ยินดังนั้นทุกคนก็ต้องอึ้ง

เยี่ยมญาติ?

เมืองเล็กๆอย่างเมืองเจียงมีญาติของบุคคลใหญ่โตอาศัยด้วยหรือ?

รู้สึกเหลือเชื่อมาก

“ผมจำได้ว่าฉินลี่สยงแห่งตระกูลฉิน ทีเป็นคนเมืองเจียงเรา เคยเป็นทหารยศสูงมาก่อน”

“ดังนั้นคนรู้จักก็ต้องมีตำแหน่งไม่ธรรมดาอยู่แล้ว”

“หรือว่าจะเป็น...”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ หัวใจของทุกคนก็เต้นตึกตัก

ตอนที่นายท่านฉินลี่สยงยังมีชีวิตอยู่ เขาเก่งกาจและยิ่งใหญ่มาก

ชื่อเสียงตระกูลฉินโด่งดังในเมืองเจียงมาก ตอนนั้นตระกูลอื่นเทียบชั้นไม่ได้เลย

ทว่าหลังจากที่ฉินลี่สยงเสียชีวิต ฐานะทางการเงินของตระกูลฉินก็ค่อยๆแย่ลง จากนั้นก็ดิ่งต่ำลงไป

โดยเฉพาะหลังจากที่หลินเซียว คนปัญญาอ่อนเข้าบ้านตระกูลฉินแล้ว ตระกูลฉินก็กลายเป็นตัวตลกที่คนเมืองเจียงพูดล้อเล่นกัน

ตระกูลฉินแห่งเมืองเจียงในตอนนี้ถือว่าเป็นแค่ตระกูลชนชั้นต่ำเท่านั้น

ทว่าหากบุคคลใหญ่ท่านนี้ยื่นมือช่วยเหลือ ตระกูลฉินก็จะกลับมารุ่งโรจน์อีกครั้งแน่！

“ถ้าเป็นแบบนี้จริง งั้นพวกเราก็ต้องเปลี่ยนวิธีปฏิบัติต่อตระกูลฉินแล้ว”

“อันที่จริงหลายปีมานี้ ตระกูลฉินก็ไม่ได้ล่วงเกินพวกเรา แค่เอาคนปัญญาอ่อนเข้าบ้านแล้วทำให้พวกเราขำเท่านั้น”

ระหว่างที่ทุกคนพูดคุยกัน ก็แอบเปลี่ยนวิสัยทัศน์ต่อตระกูลฉินแล้ว

ตอนนี้ต้องดูว่าบุคคลใหญ่มาทำอะไรที่เมืองเจียง

“วิ้ว！”

กระแสลมพัดผ่านกลางอากาศเข้ามา

เครื่องบินร่อนลงกลางสนามบิน ซึ่งเป็นเรื่องปกติทั่วไป

แต่เวลานี้พวกเจ้าคนนายคนสิบกว่าชีวิตต่างลุกขึ้นด้วยความตื่นเต้น ใบหน้าเผยความวาดหวังรอคอย

พวกเขาล้วนรับคำสั่งจากผู้หนุนหลังว่า ต้องตีสนิทบิ๊กบอสท่านนี้ให้ได้

ไม่งั้นจะลงโทษพวกเขาอย่างหนัก

ดังนั้นไม่มีใครกล้าสะเพร่า

เวลาหลังเครื่องบินลงจอดไม่ถึงห้านาที

แต่ห้านาทีนี้กลับทำให้พวกเขาสิบกว่าคนเคร่งเครียด เหมือนรอเป็นสิบๆปี

หัวใจทุกคนเต้นตุ้มๆต่อมๆ