บทที่ 10

"อิจฉาเหรอ Ruoxue คุณสมควรทำให้ Ben Shao อิจฉา"

ให้ตายเถอะ โจวโจว ผู้หญิงคนนี้กล้าเรียกผู้ชายคนอื่นว่าสนิทสนม หัวใจของหรงเฉอกำลังลุกเป็นไฟ

"หรือคุณคิดว่า Ben Shao ตกหลุมรักคุณเพราะเขาชอบคุณ"

"ฉัน……"

An Ruoxue ตกตะลึงเมื่อเห็นดวงตาที่ชัดเจนของ Rong Che หยดลงเล็กน้อย เธอไม่รู้ว่าจะพูดอะไร

หรงเฉอหรี่ตาอย่างเย็นชา: "คุณเป็นแค่ของเล่น ก่อนที่ฉันจะปล่อยคุณไป คุณควรสงบสติอารมณ์ก่อน อันรัวซู่ ถ้าคุณกล้าแย่งตำแหน่งภรรยาของฉันและไปยุ่งข้างนอก ฉันจะจัดการคุณอย่างแน่นอน น่าเกลียดตาย”

ดวงตาที่เย็นชาและเข้มงวดของหรงเฉอแสดงให้เห็นถึงความหนาวเย็นที่ต้องการจะกินผู้คน ร่างกายที่อ่อนแอของอันรัวซือสั่นเล็กน้อย

วินาทีที่แล้ว An Ruoxue คิดอย่างไร้เดียงสาว่า Rong Che เห็นเธอดื่มกับ Zhou Zhou และมันก็อร่อย

ฮ่าฮ่า...เธอไร้เดียงสาและโง่เขลาเกินไป

เขาไม่เคยสนใจเธอ แล้วทำไมเขาถึงชอบเธอ? เป็นเพราะเธอเองก็โง่และไร้เดียงสาเกินไป

ในสายตาของหรงเฉอ ความเศร้าชั่วขณะของ An Ruoxue ไม่เพียงไม่ก่อกวนใจเท่านั้น แต่ในทางกลับกัน เขารู้สึกว่า An Ruoxue ผู้โศกเศร้านั้นมีความงามที่อ่อนโยน

“จะทำอะไร ปล่อยฉันนะ”

An Ruoxue หายใจเข้าลึก ๆ เงยหน้าขึ้นและแดงขึ้นเล็กน้อย อดทนต่อหมอกในดวงตาของเธอและถามอย่างหมดหนทาง

หรงเฉอรังแกเธอ นิ้วเรียวขาวของเธอยกคางของอันรัวซูอย่างเกี้ยวพาราสี ดวงตาสีดำลึกของเธอหลุบต่ำ และเธอมองไปที่อันรัวซู่ที่อยู่สูงกว่าเธอ

“คุณช่วย Ben Shao หน่อย บางที Ben Shao อาจจะอารมณ์ดีขึ้น ดังนั้นฉันจะปล่อยคุณไป”

ความเย็นยะเยือกพุ่งเข้าหาใบหน้าของเธอ และหัวใจอันอบอุ่นของ An Ruoxue ก็ค่อยๆ เย็นลงเล็กน้อย

“หรงเฉอ คุณปฏิบัติกับฉันแบบนี้ไม่ได้”

An Ruoxue ด้วยน้ำตาคลอเบ้าพูดอย่างหนักแน่นว่า "คุณไม่จำเป็นต้องรักฉัน แต่อย่าเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของฉัน"

“นายน้อยคนนี้แค่ต้องการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเจ้าและทุบมันให้แหลกเป็นชิ้นๆ”

"คุณ……"

Ruoxue เลือดไหลจากความโศกเศร้า เมื่อมองไปที่ดวงตาของ Rong Che ก็เหมือนกำลังมองดูหายนะ

"ผู้หญิงอย่างคุณที่สามารถขายตัวเพื่อเงินได้ คุณบอก Ben Shao ว่าศักดิ์ศรีอะไร"

"บาดา บาดา..." น้ำตาในดวงตาของ An Ruoxue ไม่สามารถระงับความเจ็บปวดได้และล้มลงในที่สุด

น้ำตาแห่งความเศร้าโศกไหลอาบแก้มที่สวยงามของเธอ เศร้ามากจนทำให้ผู้คนรู้สึกเป็นทุกข์ แต่หัวใจของหรงเฉอไม่ได้มีความสงสารเลยแม้แต่น้อย

“ในเมื่อมันเป็นแค่ของเล่น ฉันจะให้โอกาสเธอทำให้พอใจเดี๋ยวนี้”

เสียงเย็นชาของหรงเฉอเหมือนมีดแทงทะลุหัวใจของอันรัวซู่อย่างดุเดือด

“หรงเฉอ เจ้าสารเลว”

“ถ้าเจ้ากล้าดุข้า เจ้าก็กำลังประลองกับความตาย” ดวงตาสีดำของหรงเฉอจ้องเขม็ง แล้วเขาก็พลิกตัว ร่างกายกำยำของเขากดอันรัวซู่ไว้ข้างใต้เขา

“ไม่อยาก……”

Ruoxue ดิ้นรนอย่างกระวนกระวาย แต่สิ่งที่เธอได้รับคือการปฏิบัติที่รุนแรงของ Rong Che

"ก็ อืม"

Ruoxue หายใจหอบ เธออยู่เคียงข้าง Rong Che มาสี่ปี เธอไม่เข้าใจว่า Rong Che เป็นคนแบบไหน