บทที่ 13

ในสายตาของหรงเฉอ ความเศร้าชั่วขณะของ An Ruoxue ไม่เพียงไม่ก่อกวนใจเท่านั้น แต่ในทางกลับกัน เขารู้สึกว่า An Ruoxue ผู้โศกเศร้านั้นมีความงามที่อ่อนโยน

“จะทำอะไร ปล่อยฉันนะ”

An Ruoxue หายใจเข้าลึก ๆ เงยหน้าขึ้นและแดงขึ้นเล็กน้อย อดทนต่อหมอกในดวงตาของเธอและถามอย่างหมดหนทาง

หรงเฉอรังแกเธอ นิ้วเรียวขาวของเธอยกคางของอันรัวซูอย่างเกี้ยวพาราสี ดวงตาสีดำลึกของเธอหลุบต่ำ และเธอมองไปที่อันรัวซู่ที่อยู่สูงกว่าเธอ

“คุณช่วย Ben Shao หน่อย บางที Ben Shao อาจจะอารมณ์ดีขึ้น ดังนั้นฉันจะปล่อยคุณไป”

ความเย็นยะเยือกพุ่งเข้าหาใบหน้าของเธอ และหัวใจอันอบอุ่นของ An Ruoxue ก็ค่อยๆ เย็นลงเล็กน้อย

“หรงเฉอ คุณปฏิบัติกับฉันแบบนี้ไม่ได้”

An Ruoxue ด้วยน้ำตาคลอเบ้าพูดอย่างหนักแน่นว่า "คุณไม่จำเป็นต้องรักฉัน แต่อย่าเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของฉัน"

ถูกต้องแล้ว สิ่งเดียวที่เหลืออยู่สำหรับเธอ An Ruoxue คือศักดิ์ศรีเล็กน้อย

“นายน้อยคนนี้แค่ต้องการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเจ้าและทุบมันให้แหลกเป็นชิ้นๆ”

"คุณ……"

Ruoxue เลือดไหลจากความโศกเศร้า เมื่อมองไปที่ดวงตาของ Rong Che ก็เหมือนกำลังมองดูหายนะ

"ผู้หญิงอย่างคุณที่สามารถขายตัวเพื่อเงินได้ คุณบอก Ben Shao ว่าศักดิ์ศรีอะไร"

"บาดา บาดา..." น้ำตาในดวงตาของ An Ruoxue ไม่สามารถระงับความเจ็บปวดได้และล้มลงในที่สุด

น้ำตาแห่งความเศร้าโศกไหลอาบแก้มที่สวยงามของเธอ เศร้ามากจนทำให้ผู้คนรู้สึกเป็นทุกข์ แต่หัวใจของหรงเฉอไม่ได้มีความสงสารเลยแม้แต่น้อย

“ในเมื่อมันเป็นแค่ของเล่น ฉันจะให้โอกาสเธอทำให้พอใจเดี๋ยวนี้”

เสียงเย็นชาของหรงเฉอเหมือนมีดแทงทะลุหัวใจของอันรัวซู่อย่างดุเดือด

“หรงเฉอ เจ้าสารเลว”

“เจ้ากล้าดุข้า เจ้ากำลังหาที่ตาย” ดวงตาสีดำของหรงเฉอจ้องเขม็ง จากนั้นเขาก็พลิกตัว ร่างกำยำของเขากดอันรัวซู่ไว้ใต้ตัวเขา

“ไม่อยาก……”

Ruoxue ดิ้นรนอย่างกระวนกระวาย แต่สิ่งที่เธอได้รับคือการปฏิบัติที่รุนแรงของ Rong Che

"ก็ อืม"

"Hoo hoo hoo hoo hoo..." Ruoxue อ้าปากค้าง และเธออยู่เคียงข้าง Rong Che มาสี่ปี เธอไม่เข้าใจว่า Rong Che เป็นคนแบบไหน

"อืม ฉันยอมแพ้ ฉันยอมรับความพ่ายแพ้" อันรัวซือตะโกนอย่างกระวนกระวายในช่วงเวลาวิกฤต

จู่ๆ แผนการก็พลิกกลับ หรงเฉอหยุดการเคลื่อนไหวที่เกรี้ยวกราดของเขา และมองอย่างเฉียบคมไปที่บุคคลที่อยู่ด้านล่างเขาด้วยดวงตาสีดำคู่หนึ่ง

ผู้หญิงคนนี้จะยอมจำนน ซึ่งเป็นสิ่งที่เหนือความคาดหมายของหรงเฉอ เขาคิดว่าผู้หญิงคนนี้จะต้องตายและร้องไห้ในความเลวร้ายของเขา

“ยอมแพ้?”

เสียงที่ทุ้มและเย็นมีเนื้อสัมผัสที่น่าฟัง แต่ก็เย็นชาและปราศจากอารมณ์

“ครับ ผมยอมแพ้”

อันรัวซือผงกหัวเหมือนกระเทียม ในเวลานี้ เธอไม่สามารถบังคับหรงเฉอได้ ไม่เช่นนั้น เธอจะเป็นคนเดียวที่ต้องทนทุกข์ทรมาน

“ทำไมต้องยอม”

"เพราะ...คุณคือนายน้อยหรง ไม่มีใครสามารถขัดคำสั่งคุณได้" An Ruoxue อธิบายอย่างกระวนกระวาย ดวงตาสีดำของ Rong Che จ้องมองที่ An Ruoxue ชั่ววินาที Rong Che ไม่เข้าใจเหตุผลที่เธอให้ เป็นที่ยอมรับ

"เอ่อ นั่น...หรงฉาว ในเมื่อเจ้าอยากสนุก เจ้าควรไปอาบน้ำก่อน แล้วค่อยเรา..."

Ruoxue หน้าแดงเล็กน้อยและกระซิบด้วยเสียงแผ่วเบา

“ฮึ่ม สตรีผู้ต่ำต้อย” หรงเฉอสาปแช่งอย่างเหยียดหยาม ชุดปลอมตัวของ Ruoxue ถูกฉีกออกอย่างรวดเร็ว และเขารู้สึกโกรธยิ่งกว่า

"หรงเซ่า ดูสิ ตอนนี้พวกเราเหงื่อออกมาก เราไปอาบน้ำก่อนดีกว่า" อันรัวซือวิ่งเต้นต่อไป

“นายน้อย ฉันจะไปอาบน้ำแล้ว คุณควรใช้วิธีทำความสะอาดของคุณเพื่อทำให้นายน้อยเบ็นพอใจ มิฉะนั้น นายน้อยเบ็นจะฆ่าคุณ”

เอ่อ ฮิฮิ... แน่นอนว่าภายใต้การคุกคามของปรมาจารย์หรงเฉอเช่นเคย An Ruoxue ก็มาพร้อมกับใบหน้าเล็ก ๆ ที่ประจบประแจงของเธอ