บทที่ 20

คนขับเหยียบเบรกฉุกเฉิน และผู้โดยสารในรถถูกแรงเฉื่อยกะทันหันผลักจนเกือบล้มลง

"อ๊ะ เอ่อ..." อันรัวซือยิ่งไม่มีการป้องกัน ศีรษะของเธอพิงพนักเก้าอี้ตรงหน้าเธอ ทำให้ใบหน้าที่สวยงามและงดงามของเธอฉีกออกด้วยความเจ็บปวด

"ปัง."

หรงเฉอยืนอยู่ที่ประตูรถบัสด้วยใบหน้าที่มืดมน ทุบประตูกระจก

คนขับสงบสติอารมณ์ลง กดปุ่มเปิดประตูที่มือ แล้วประตูกระจกของรถก็เปิดออกโดยอัตโนมัติ

หรงเฉอยกเท้าขึ้นและเดินขึ้น

“นี่ คุณรู้ไหมว่าทำแบบนี้มันอันตรายมาก ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับผู้โดยสารในรถของฉัน คุณรับผิดชอบได้ไหม”

นายคนขับตำหนิหรงเฉอด้วยความโกรธ

"คุณ..."

หรงเฉอขมวดคิ้วและมองคนขับที่พูดพล่ามอย่างไม่สบอารมณ์ จากมุมหางตา คนขับที่ยังคงเต็มไปด้วยความโกรธกลายเป็นลูกท้อแท้ในทันทีด้วยท่าทางการต่อสู้

ฉันไม่กล้าพูดอะไรอีกแม้แต่คำเดียวในปากของฉัน

หรงเฉอเบียดเข้าไปในฝูงชนและเดินไปหาอันรัวซู่ทีละก้าว

Ruoxue ซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ถูกบังสายตาโดยผู้โดยสารที่ยืนอยู่ เธอจึงมองเห็นไม่ชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้นต่อหน้าเธอ

อย่างไรก็ตาม เขารู้สึกถึงแรงกดดันที่รุนแรงอย่างยิ่งที่อยู่ใกล้ตัวเขา และผู้โดยสารที่อยู่รอบตัวเขาที่กำลังบ่นอยู่ตอนนี้ดูเหมือนจะกิน Coptis chinensis ในเวลาเดียวกัน และแต่ละคนก็กลายเป็นใบ้และเงียบไป

บรรยากาศในรถก็แปลกขึ้นทันใด

รัศมีอันทรงพลังกำลังใกล้เข้ามา... ผ่านช่องว่างในฝูงชน An Ruoxue ดูเหมือนจะเห็นร่างที่คุ้นเคยในดวงตาของเธอ

"หรงเฉอ...เป็นไปไม่ได้"

อันรัวซือส่ายหัว เธอไม่มีเวลาแม้แต่จะแยกแยะเหตุการณ์ประหลาดของหรงเฉอที่ปรากฏตัวบนรถบัส เมื่อเธอเห็นชายที่เพิ่งหลีกทางให้เธอ ถูกหรงเฉอชกลงกับพื้น เลือดไหลออกจากตัว จมูกของเขา

"คุณจะตีคนอื่นอย่างไม่เป็นทางการได้อย่างไร"

อันรัวซือมองไปที่หรงเฉอที่โกรธจัด ขมวดคิ้วและถามอย่างตรงไปตรงมา

"ตะคอก"

หรงเฉอพ่นน้ำมูกอย่างเย็นชา และมองไปที่อันรัวซู่ด้วยแววตาอาฆาตแผ่วเบา

"กูลู"

An Ruoxue กลืนน้ำลายอย่างกระวนกระวาย มองไปที่ Rong Che อย่างระแวดระวังด้วยดวงตาใสโตของเธอ

"คุณ……"

ริมฝีปากสีแดงเชอร์รี่เปิดและปิด ขณะที่เธอพูดอย่างแผ่วเบา An Ruoxue รู้สึกว่าข้อมือของเธอแน่น และในวินาทีต่อมา หรงเฉอก็ดึงเธอขึ้นจากเบาะรถอย่างแรง

โดยไม่คำนึงถึงความปรารถนาของ An Ruoxue หรงเฉอลากเธอลงจากรถบัสอย่างหยาบคายและครอบงำและยัดเธอเข้าไปในรถเบนท์ลีย์สีดำ

"ปัง..."

เสียงปิดประตูรถดังลั่นทำให้หัวใจดวงน้อยๆ ของ An Ruoxue สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว สัญญาณอันตรายวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ โดยไม่รู้ตัว Ruoxue ต้องการที่จะยื่นมือออกไปดึงประตูรถเพื่อหลบหนี แต่พบว่าประตูรถถูกล็อคโดย Rong เจ๊ก่อนขึ้น.

"คุณควรล้มเลิกความคิดโง่ๆ ที่จะวิ่งหนี"

หน้าผาก……

ความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอถูกเจาะอย่างไร้ความปราณี An Ruoxue ทำได้เพียงนั่งอย่างเชื่อฟังในที่นั่งผู้โดยสาร

Rong Che มองไปที่ An Ruoxue อย่างเฉียบคมจากหางตา หรงเฉอสตาร์ทรถใหม่ และรถเบนท์ลีย์สีดำกำลังขับอยู่บนถนนเหมือนเสือชีตาห์สีดำ

รวดเร็วราวกับสายฟ้าแลบ

“คุณขับรถเร็วเกินไป”

An Ruoxue เคยเห็นแต่พวกอันธพาลแข่งรถในภาพยนตร์ที่มีความเร็วเท่ากับรถขนาดนี้ ตอนนี้ เธอได้สัมผัสกับมันเป็นการส่วนตัวแล้ว เธอรู้สึกว่า มันไม่ใช่ความตื่นเต้นธรรมดา มันน่ากลัวเกินไป