บทที่ 5

An Ruoxue มองไปที่ Rong Che ด้วยความสับสนด้วยดวงตาที่แดงและบวมของเธอ

“นายน้อยคนนี้เปลี่ยนใจแล้ว เขายังไม่ต้องการหย่ากับคุณ” ดวงตาแคบของหรงเฉอมองอันรัวซู่ด้วยความสนใจ

เขาไม่มีความสุขกับรสชาติของสาวน้อยคนนี้เป็นครั้งแรกเมื่อคืนนี้ ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้วเขาจะไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆ

“ทำไม...ทำไมคุณถึงเปลี่ยนใจล่ะ”

“เพราะฉันไม่เบื่อที่จะเล่น และเมื่อฉันรู้สึกเบื่อคุณ ฉันจะเซ็นสัญญาหย่ากับคุณอีกครั้งและปล่อยให้คุณไปไกลๆ”

คำพูดของหรงเฉอเหมือนหินเย็นก้อนใหญ่ซึ่งส่งตรงไปยังหัวใจของอันรัวซือ ทำให้เธอแทบหยุดหายใจ

ใบหน้าเล็ก ๆ ของ An Ruoxue แดงก่ำด้วยความโกรธ และเธอจ้องที่ Rong Che แน่นด้วยดวงตาที่แดงและบวมของเธอ: "Rong Che คุณคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงเหมือน Lin Fei'er หรือไม่ ฉันมีศักดิ์ศรี คุณทำอย่างนั้นไม่ได้ สำหรับฉัน!"

Ruoxue คำรามด้วยความโกรธ ผู้ชายเลวคนนี้สามารถทำให้เธอคลั่งไคล้ได้ทุกนาที เขาจะเหยียบย่ำความนับถือตนเองของเธอครั้งแล้วครั้งเล่าได้อย่างไร

“แน่นอนว่าคุณไม่ใช่ผู้หญิงอย่างหลินเฟยเอ๋อ เธอยังรู้วิธีที่จะโอบกอดเธอไว้ คุณยังเด็กมากจนไม่เก่งเท่าเด็กประถมด้วยซ้ำ”

มีการเยาะเย้ยไม่สิ้นสุดในคำพูดเย็นชาของหรงเฉอ

ไอ้สารเลวเมื่อคืนนี้ แต่เป็นครั้งแรกในชีวิตของเธอ ชายหรงเฉอเอาเปรียบเขาและยังดูแคลนเธอ

“หรงเฉอ เจ้ากลับคำได้ยังไง!”

เขาเป็นคนที่ต้องการหย่าและเขาเป็นคนที่ไม่ต้องการหย่าในตอนนี้ หรงเฉอ เล่นกับเธอเหมือนลิงหรือ?

"นายน้อยคนนี้เต็มใจ คุณกล้าที่จะมีความคิดเห็นใด ๆ " ท่าทีที่ครอบงำของ Rong Shao ทำให้ An Ruoxue พูดไม่ออก

ต่อหน้าหรงเฉอ An Ruoxue พบว่านอกจากจะมีเขาเป็นผู้นำแล้ว เธอไม่มีแม้แต่ความสามารถในการต่อสู้กลับ

"อัน Ruoxue จำไว้ให้ดี เมื่อไหร่ต้องเซ็นและปล่อยเมื่อไหร่ ฉันต้องจัดการเอง"

"คุณ……"

ริมฝีปากสีแดงของ Ruoxue ขยับเล็กน้อย แต่ในที่สุดเธอก็พูดได้เพียงคำเดียว แต่น้ำตาของเธอยังคงไหลลงมาด้วยความไร้เดียงสา

“เอาใบลาออกของคุณไป ฉันจะไม่อนุมัติ”

หรงเฉอหยิบจดหมายลาออกบนโต๊ะด้วยนิ้วที่เรียวและขาวของเขา แล้วโยนให้ An Ruoxue ซองจดหมายสีขาวกระแทกร่างของ An Ruoxue และตกลงไปที่พื้นอีกครั้ง

“ทำไมไม่อนุมัติล่ะ”

Ruoxue ก้มลงหยิบจดหมายลาออกที่ Rong Che ขว้างลงบนพื้น เธอกำลังจะตายด้วยความโกรธที่หรงเฉอเอาแต่ใจ

“เพราะฉันคือหรงฉาว”

ฉันจะไป ... มันเป็นคำตอบที่ครอบงำตามปกติของหรงเฉอ An Ruoxue จะพูดอะไรได้อีก เธอจะหักล้างอะไรได้อีก

“หรงเฉอ เจ้าเป็นทรราช เจ้าเอาแต่ใจเช่นนี้ได้อย่างไร”

Ruoxue หน้าแดงและพูดด้วยความโกรธ

ชายคนนี้สามารถให้ทางออกแก่คนอื่นได้หรือไม่ An Ruoxue เสียใจในตอนนี้ เธอเสียใจจริง ๆ เมื่อสามปีที่แล้วเธอไม่ควรแต่งงานกับหรงเฉอ

ในวินาทีถัดมา หรงเฉอจับคางเนียนของเธอ: "คุณผู้หญิง คุณดุนายน้อยคนนี้หรือเปล่า"

คางถูกจับและดวงตาของ An Ruoxue ถูกบังคับให้สบเข้ากับดวงตาที่เลือดเย็นและไร้ความปราณีของหรงเฉอ

"หน้าผาก……"

ทันทีที่ดวงตาของเธอสบเข้ากับหรงเฉอ An Ruoxue รู้สึกว่าดวงตาของเธอกำลังจะแข็ง ร่างกายของชายคนนั้นดูเหมือนมีเครื่องปรับอากาศ และเซลล์ของเขาอาจถูกแช่แข็ง

“เจ้าจะถูกลงโทษที่ดุข้า” น้ำเสียงที่มีเสน่ห์ของหรงเฉอเย็นชา

“ฉันไม่ได้...อืม”

ก่อนที่ An Ruoxue จะตอบโต้เสร็จ หรงเฉอก็บุกเข้าไปในริมฝีปากสีแดงเชอร์รี่ของเธอได้สำเร็จ

"ก็ อืม"

จูบนี้เกิดขึ้นกะทันหันเกินไป An Ruoxue ไม่ได้เตรียมใจเลย

จูบของหรงเฉอส่งลงมาอย่างทรงพลังและครอบงำ ราวกับพายุที่รุนแรงในฤดูร้อน จูบทำให้อันรัวซือวิงเวียนเล็กน้อย

และสติที่เหลืออยู่ของเธอก็ถูกดูดหายไปทีละนิด

"อืม..." ดวงตาของ Ruoxue เปลี่ยนจากประหลาดใจเป็นงุนงงและมึนเมา