บทที่ 8

"โอ้พระเจ้า... ไม่ถูกจำกัด หลงใหล ฉันรู้ว่าผู้หญิงในจีนยังมีรสนิยม" เฉียวซีโม่มองดูคู่รักที่อยู่ตรงหน้าเขา และอดไม่ได้ที่จะชมเชย

“เซียวซือ...น้อย—”

“เรื่องเล็กน้อย...คุณยังไม่อยากจากไป คุณอยากตายไหม หรือคุณอยากจะแย่งชิงผู้หญิงคนหนึ่งจากหรงเชา” เฉียวซีโม่ส่งสายตาเย็นชา และฟางโจวก็ตกใจจนไม่กล้าทำ ไม่กล้าพูดอะไร เขาลูบจมูก และถอยกลับอย่างสิ้นหวัง ลง

Qiao Zimo ไม่รู้จัก Fang Zhou แต่ Rong Che... ทุกคนในเมือง C ไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับเขา แม้ว่า Fang Zhou จะมีความกล้า Fang Zhou ก็ไม่กล้าที่จะฉกฉวยใครจากมือของ Rong Che

"เซียวซือ คุณสามารถขอพรเพิ่มเติมได้"

...

"ด่ามัน"

ดวงตาสีดำของหรงเฉอเบิกกว้างและเขาก้มศีรษะลงเพื่อจ้องมองหญิงเต้นรำบนร่างของเขา An Ruoxue นั้นประพฤติตัวดีหรือแม้แต่แข็งกระด้างต่อหน้าเขา?

ชุดสีแดงร้อนเต้นไปพร้อมกับเสียงเพลง และขาเรียวยาวพันรอบขาเหมือนงูน้ำ

แขนของเธอโอบรอบคอของหรงเฉอ และร่างกายที่งดงามและเร่าร้อนของเธอก็ร่ายรำบนร่างของหรงเฉอตามจังหวะเพลงเต้นรำ...

ความกระตือรือร้นที่ร้อนแรงเพียงพอที่จะทำให้ผู้ชายหายใจไม่ออก

"ผู้หญิงเลว" หรงเฉอสบถอย่างเย็นชา ดวงตาของเขาที่ลึกราวกับทะเลก็จ้องเขม็งทันที และดวงตาที่มองไปที่อันรัวซู่ก็ร้อนผ่าวเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

“เต้นรำ โจวโจว ทำไมคุณไม่เต้นด้วยล่ะ”

An Ruoxue จับมือของ Rong Che และถูกับร่างกายของ Rong Che เหมือนแมวตัวเล็ก ๆ ด้วยเสียงที่เซ็กซี่และเร้าใจ

"ด่ามัน"

Ruoxue เป็นผู้หญิงที่ชอบความเป็นส่วนตัว ยิ่ง Rong Che คิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดมากขึ้นเท่านั้น

“ฮิฮิ ปากเธอสวยนะ รูปปากก็เหมาะแก่การจูบ”

ดังที่อันรัวซือพูด เธอคว้าเสื้อผ้าของหรงเฉอด้วยนิ้วเรียวทั้งสิบของเธอ ยืนเขย่งปลายเท้า และจูบหรงเฉอเชิงรุกด้วยมุมปากของเธอที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์

"ดี……"

"จุ๊ จุ๊ จุ๊ ผู้หญิงคนนี้จูบนายน้อยหรง และนายน้อยก็ไม่ปฏิเสธ?" เฉียวซีโม่นอกฟลอร์เต้นรำด้วยดวงตาสีพีชที่มีเสน่ห์ มองหรงเฉอและอันรัวซือบนฟลอร์เต้นรำอย่างครุ่นคิด

"อืม โจวโจว ปากเธอเหมือนมินต์เย็นๆ ดี อร่อย ฉันชอบนะ ฮิฮิ"

เมื่อ An Ruoxue พูด เธอแลบลิ้นสีชมพูเล็ก ๆ ของเธอเหมือนกระต่ายขี้เล่น แตะริมฝีปากของเธอ เงยหน้าขึ้น และมองหรงเฉอด้วยสายตาที่ขี้เมา

"อืม อร่อย"

“ผู้หญิงบ้า” หรงเฉอจับข้อมือของอันรัวซูไว้แน่น เมื่อผู้หญิงคนนี้จูบเขา เธอกำลังนึกถึงชายอื่น

“กล้าคิดถึงผู้ชายคนอื่นต่อหน้าฉัน An Ruoxue คุณอยากตายไหม” ดวงตาอาฆาตของ Rong Che จ้องมอง An Ruoxue อย่างดุเดือด

นี่เป็นการยั่วยุความสง่างามของชายหรงเซ่าของเขา และไม่สามารถให้อภัยได้

“โจวโจว คุณเป็นตัวร้าย คุณทำให้ฉันกลัว แต่ฉัน... ฉันไม่กลัวคุณ ฮิฮิ” อันรัวซือจับแขนหรงเฉอด้วยมือทั้งสองข้าง ทำท่าเหมือนแกะที่เชื่องต่อหรงเฉอ

แสงนีออนสว่างจ้าส่องบนใบหน้าสีขาวอมชมพูของ An Ruoxue และรอยยิ้มตุ้งติ้งที่ยกขึ้นจากมุมปากของเธอเมื่อเธอทำตัวเหมือนเด็ก ดึงดูดสายตาของหรงเฉอที่สดใสของหรงเฉอในทันที

“ปล่อยฉันลง ฉันอยากลง” อันรัวซือโบกมือ ตบหลังหรงเฉอ

“ฉันอยากดื่ม” อันรัวซือซึ่งถูกหรงเฉอต่อต้านจากบาร์ โยนกระสับกระส่าย

"หุบปาก."

หรงเฉอคำรามด้วยความโกรธ จากนั้นก็ตบอันรัวซูที่ตูด

"วู้ฮู้... โจวโจว เธอ เธอตบฉัน" อันรัวซือที่หมดสติยังคงมองว่าหรงเฉอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอ ฟางโจว

เธอนอนบนไหล่ของหรงเฉอ ร้องไห้อย่างน่าเวทนาเหมือนลูกแมว น้ำตาอุ่นๆ หยดลงบนไหล่ของหรงเฉอและเปียกเสื้อผ้าของเขา