บทที่ 6

หลังจากที่น้ำฟ้าออกมาจากบาร์แห่งนี้ เธอก็ได้อ้วกออกมาทั้งหมด และเธอก็ได้หยิบน้ำที่ซันให้กับเธอแล้วกลืนน้ำลายก่อนจะลุกขึ้น เธอรู้สึกโล่งขึ้นหลังจากอ้วกออกไป “พระเจ้า รู้สึกดีขึ้นแล้ว”

ซันยืนพิงรถและหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดและปลดกระดุมเสื้อ “ถ้ารู้สึกดีขึ้นแล้วก็ขึ้นรถมา ฉันจะไปแล้ว” เขาขู่

น้ำฟ้ากระโดดขึ้นอย่างตกใจ “ซัน? ทำไมถึงอยู่ที่นี่?”

ซันขมวดคิ้ว “ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน เธอคงนอนกับผู้ชายที่บังเอิญเจอแล้ว”

น้ำฟ้าลุกขึ้นแล้วมองไปรอบๆ และสังเกตว่าเธอเองนั้นได้อยู่ประตูหน้าบ้านของเธอแล้ว เธอมองกลับไปที่ซัน “งั้นคุณอยู่ที่บาร์ก่อนหน้านี้เหรอ? แล้วคุณเป็นคนพาฉันกลับมาส่งงั้นเหรอ?”

ซันเองก็ไม่ได้ตอบอะไรเธอกลับ จริงๆแล้วซันจะให้คนขับรถของเขากลับมาส่งเธอ แต่ดูสภาพเธอเมาขนาดนั้นแล้วคนขับรถของซันคงจะกังวลว่าจะเกิดเรื่องขึ้น ซันเลยจำเป็นต้องเป็นคนมาส่งเธอเอง

น้ำฟ้ารู้สึกตื่นเต้นน้อยลง เพราะคิดว่าซันนั้นออกไปฉลองหลังจากที่เขาและเธอหย่ากัน ความโกรธของเธอพุ่งขึ้นบวกกับแอลกอฮอล์ที่เธอดื่มเข้าไปก่อนหน้านี้ น้ำฟ้าจึงเดินไปข้างหน้าและเอนหลังพิงเขาพร้อมยิ้มเยาะ “แล้วคุณพยายามจะหาใครสักคนด้วยรึเปล่าหละ?”

ซันเองก็รู้สึกได้ว่าเธอต้องการที่จะสื่ออะไร เขาได้มองเข้าไปที่ดวงตาของเธอ “ฉันหรอ?”

น้ำฟ้ายิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มที่เซ็กซี่ ซันถอดแจ็กเก็ตของเขาออกเผยให้เห็นเสื้อเชิ้ตสีขาวข้างใน เธอไม่เคยทำตัวกล้าขนาดนี้มาก่อน แต่ตอนนี้น้ำฟ้ากำลังดึงเข็มขัดของซันอยู่ น้ำเสียงของเธอชวนให้ซันคิดไปไกล “นายทำให้ฉันรู้สึกปั่นป่วน จะเอายังไงดีหละ?” จากนั้นเธอก็เริ่มดึงเสื้อที่ซุกตัวอยู่ข้างในของเขาออกมา

เขาจับมือเธอไว้แล้วมองหญิงสาวตรงหน้า ซึ่งตอนนี้ฤทธิ์แอลกอฮอล์เริ่มทำงานและดูเหมือนน้ำฟ้าจะเติมความรู้สึกร้อนแรงให้กับซันที่ก่อนหน้านี้ดูเหมือนจะดีขึ้นแล้ว “คุณรู้ตัวไหมว่าตอนนี้คุณกำลังทำอะไรอยู่น้ำฟ้า?”