บทที่ 1638 ค่ายกลปกป้องถูกทำลาย

บทที่ 1638 ค่ายกลปกป้องถูกทำลาย นับตั้งแต่เมื่อครั้งงานชุมนุมชาวยุทธที่จัดขึ้นในหุบเขาเฟิงเหลยบนเขาหลงหู่เป็นต้นมา หลี่เจี้ยนกังเจ้าสำนักกระบี่คุนหลุน ก็ได้แต่เจ็บปวดรวดร้าวใจมาโดยตลอด.. นั่นเพราะในค่ำคืนนั้นสิ่งที่หลิงหยุนทำลงไป เปรียบประหนึ่งสายฟ้าที่ฟาดลงกลางศรีษะของเขา และทำให้เขารู้สึกราวกับฝันร้ายนับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ในครั้งนั้นหลิงหยุนฝึกฝนบ่มเพาะพลังถึงขั้นพลังชี่ในระดับใดนั้น หลี่เจี้ยนกังเองก็มิอาจรู้ได้ แต่ที่เขารู้มาก็คือ หลิงหยุนยังไม่ผ่านการรับทัณฑ์สวรรค์ซื่อจิ่ว นั่นหมายความว่า หลิงหยุนน่าจะต้องอยู่เพียงแค่ด่านแรกของขั้นพลังชี่ ซึ่งอาจจะเป็นระดับสูงสุดขั้นซานเฉิงชี่ (ขั้นพลังชี่-3) ก็เป็นได้ แต่เรื่องนั้นหาได้สำคัญอะไรไม่.. สิ่งที่สร้างความสะพรึงกลัวให้กับเหล่าชาวยุทธในครั้งนั้นก็คือไพ่ในมือของหลิงหยุนที่สามารถหยิบมาใช้ได้อย่างไม่จบไม่สิ้น ทำให้ไม่มีผู้ใดสามารถต่อกรกับเขาได้เลยแม้แต่คนเดียว แม้หลี่เจี้ยนกังจะไม่รู้ว่าสี่ปรมาจารย์ของสำนักเขาหลงหู่นั้นแข็งแกร่งเพียงใดแต่เขาย่อมรู้ถึงความแข็งแกร่งของจางคุนหลุน และหลี่คุนหลุนซึ่งเป็นยอดฝีมือของคุนหลุนได้ดี ทั้งสองท่านล้วนแล้วแต่เข้าสู่ระดับสูงสุดขั้นจิ่วเฉิงชี่แล้ว! แต่หลิงหยุนกลับสามารถทำให้ยอดฝีมือจากคุนหลุนทั้งสองได้รับบาดเจ็บสาหัสจนถึงกับต้องรีบหนีเอาชีวิตรอดไปเช่นนั้นได้! ขั้นพลังบ่มเพาะที่แตกต่างกันถึงหกขั้นใหญ่แต่หลิงหยุนกลับสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดายเช่นนี้ ผู้ใดยังจะหัวเราะได้อีกเล่า.. ต่อหน้าหลิงหยุนไม่ว่าคนผู้นั้นจะเป็นใคร มีฐานะสูงส่งเช่นใด ก็ล้วนแล้วแต่ไม่มีความหมายทั้งสิ้น เพราะในค่ำคืนนั้น หากผู้ใดกล้าเอ่ยอะไรออกมา ก็ต้องถูกหลิงหยุนสังหารตายในทันที และพวกเขาจะต้องตายอย่างไร้การจดจำ เพราะไม่มีผู้ใดที่จะกล้าสะสางความแค้นคืนให้ ครั้งนั้นทั้งแต้มของหน่วยนภาหลายสิบล้านแต้ม กระบี่เหิน รวมทั้งสมบัติล้ำค่าอีกหลายอย่างของหลี่เจี้ยนกังเอง รวมถึงของศิษย์สำนักกระบี่คุนหลุนอีกสิบกว่าคน ก็ล้วนถูกหลิงหยุนยึดไปจนหมดเช่นกัน แต่ถึงแม้จะเจ็บปวดใจเพียงใดหลี่เจี้ยนกังก็ทำได้เพียงแค่อดทนอดกลั้น! แต่ถึงกระนั้นเมื่อกลับมาถึงสำนักกระบี่คุนหลุนแล้ว ทางคุนหลุนเองกลับมิเคยตำหนิติเตียนเขาในเรื่องนี้ และทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำให้หลี่เจี้ยนกังรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาได้บ้าง.. หากคุนหลุนต้องการแก้แค้นหลิงหยุนแต่ไม่ยอมส่งยอดฝีมือของคุนหลุนไปจัดการเอง กลับสั่งให้เขาไปลงมือแทนนั้น หลี่เจี้ยนกังก็จะยอมปลิดชีพตัวเองแทน.. นั่นเพราะคนอย่างหลิงหยุนไม่ควรที่จะไปมีเรื่องด้วยอีก!แต่แล้ว..ราวเจ็ดวันหลังจากนั้น หลิงหยุนก็ได้ข่าวว่า สำนักกระบี่เทียนซานได้ถูกหลิงหยุนถล่ม และทำลายจนสิ้นเพียงแค่ข้ามคืน มิหนำซ้ำ ยอดฝีมือทั้งสี่ที่คุนหลุนส่งไปเล่นงานหลิงหยุน ก็ยังไม่มีผู้ใดรอดชีวิตกลับมาได้เลยแม้แต่คนเดียวและทั้งสี่คนก็ล้วนแล้วแต่เข้าสู่ขั้นก่อสร้างรากฐานแล้วทั้งสิ้น..แต่หลังจากที่ได้ยินข่าวหลี่เจี้ยนกังกลับไม่มีอาการตกใจ และภายในห้วงความคิดของเขานั้น ก็มีคำพูดเพียงแค่สองคำปรากฏขึ้นมา ‘ไม่แปลก!’นับแต่นั้นมาหลี่เจี้ยนกังซึ่งเคยคิดที่จะหลอมกระบี่เหินเล่มใหม่ขึ้นมา จึงได้ตัดสินใจหยุดทุกสิ่งไว้ทันที เพราะไม่รู้ว่า วันใดหลิงหยุนจะบุกสำนักกระบี่คุนหลุนอีกบ้าง และถึงเวลานั้น หลิงหยุนก็ต้องยึดกระบี่เหินของเขาไปอีกอยู่ดี..นับแต่นั้นมาหลี่เจี้ยนกังก็ได้เตรียมตัวเตรียมใจมาโดยตลอด และในระหว่างนั้น ก็ยังคงทำหน้าที่เจ้าสำนักกระบี่คุนหลุน ดูแลภารกิจต่างๆภายในสำนักเรื่อยมาหลังจากสิ้นสุดงานชุมนุมชาวยุทธมาสักระยะสำนักน้อยใหญ่บนเทือกเขาคุนหลุน และสำนักกระบี่คุนหลุนจึงได้นัดหมายชุมนุมหารือกัน แต่ดูเหมือนหลายคนจะไม่เชื่อว่า หลิงหยุนจะแข็งแกร่ง และเก่งกาจถึงเพียงนั้น พวกเขายังได้กดดันให้หลี่เจี้ยนกังล้างแค้นให้กับชาวยุทธที่ถูกหลิงหยุนสังหารตายอีกด้วย“หากพวกท่านอยากจะแก้แค้นหลิงหยุนก็เชิญพวกท่านลงมือกันเองได้เลย อย่าได้บีบคั้นข้าในเรื่องนี้ หากพวกท่านบีบคั้นข้านัก ข้าจะปลิดชีพตนเองเสีย!”นี่คือคำพูดของหลี่เจี้ยนกังที่บอกกับเจ้าสำนักคนอื่นๆ หลังจากที่ถูกกดดันจนไม่อาจทนต่อไปได้อีก!หากจะเปรียบเทียบกับสำนักน้อยใหญ่บนเทือกเขาคุนหลุนแล้วสำนักกระบี่คุนหลุนก็หาได้แข็งแกร่งกว่าพวกเขาไม่ บางคนสามารถเข้าสู่ด้านสุดท้ายขั้นพลังชี่ได้แล้ว ซึ่งนับว่าเหนือกว่าหลี่เจี้ยนกังเสียอีกอาจเป็นเพราะสำนักกระบี่คุนหลุนนั้นคือสำนักที่คอยปกป้องประตูทางเข้าให้กับคุนหลุน ฐานะของสำนักกระบี่คุนหลุนจึงได้สูงส่งกว่าสำนักอื่นๆ แม้จะไม่แข็งแกร่งเท่าก็ตามไม่ต่างจากที่หลี่เพียวหยางกล่าวไว้ว่าเขาไม่ต้องการเป็นเพียงแค่สุนัขเฝ้าประตูให้กับคุนหลุน..นอกจากการทำหน้าที่พิทักษ์ประตูเข้าคุนหลุนแล้วสำนักกระบี่คุนหลุนก็ยังคอยทำหน้าที่เสมือนพ่อบ้าน สะสางเรื่องราวเล็กๆน้อยๆให้กับคุนหลุนอีกด้วยฐานะที่สูงส่งของสำนักกระบี่คุนหลุนในยุทธภพล้วนแล้วแต่มาจากคุนหลุนที่อยู่เบื้องหลังทั้งสิ้น หาใช่เพราะความแข็งแกร่งของตนเองเลยแม้แต่น้อย!และในทุกๆห้าปีคุนหลุนจะมอบรางวัลให้กับสำนักกระบี่คุนหลุน ไม่ว่าจะเป็นโอสถ อาวุธ ของวิเศษ กระบี่เหิน ยันต์ต่างๆ รวมถึงถ่ายทอดวรยุทธต่อสู้ให้ และอีกมากมาย พูดง่ายๆก็คือ ให้รางวัลกับทหารเฝ้ายามหน้าประตูเมืองนั่นเองและทุกๆยี่สิบปีโดยประมาณคุนหลุนจะให้โอกาสสำนักกระบี่คุนหลุน ส่งศิษย์ของตนห้าถึงสิบคนเข้าไปในคุนหลุนได้ โดยให้เจ้าสำนักกระบี่คุนหลุนเป็นผู้คัดเลือก และคุนหลุนจะคัดเลือกด้วยตนเองอีกที