บทที่ 1649 : เป็นไปตามแผน

บทที่ 1649 : เป็นไปตามแผน หลังจากหัวเราะจนพอใจแล้วหลิงหยุนจึงได้เอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก “เอาล่ะ ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไรข้าอีก บอกข้ามาว่าเจ้าคือผู้ใด มาจากไหน? และเหตุใดจึงต้องตามไล่ล่าข้าเช่นนี้?” หลิงหยุนเอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมาและเปิดเผย แต่ถึงจะเอ่ยถามออกไป หลิงหยุนก็พอจะมีคำตอบอยู่ในใจบ้างแล้ว.. แทบไม่ต้องสงสัยว่าจิตวิญญาณดวงนี้ แท้จริงก็คือเทพธิดาจากสรวงสวรรค์! และเมื่อหลิงหยุนดับจากโลกบ่มเพาะที่ยิ่งใหญ่มาจุติในโลกมนุษย์ เทพธิดาองค์นี้ก็วางแผนมาจุติในโลกนี้เช่นกัน.. ระหว่างที่เอ่ยถามหนิงหลิงยู่ดวงตาทั้งคู่ของเขาก็จับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของนางแน่นิ่ง และคอยจับสังเกตสีหน้าที่เปลี่ยนไป เพื่อเสาะหาเบาะแสบางอย่าง แต่สิ่งที่หลิงหยุนเห็นก็คือริมฝีปากบางของหนิงหลิงยู่โค้งขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆขยายออกเป็นร้อยยิ้มกว้าง และในที่สุดก็เงยหน้าขึ้นหัวเราะเสียงดัง “ฮ่าๆๆๆๆ” “ในที่สุดเจ้าก็ถามออกมานได้!” หนิงหลิงยู่จ้องมองหลิงหยุนกลับไปอย่างท้าทาย“แต่เจ้าจะไม่ได้คำตอบจากข้า แม้ว่าเจ้าจะตายไป ก็จะมิมีผู้ใดตอบคำถามเหล่านี้กับเจ้าได้!” “เจ้าเป็นคนเฉลียวฉลาดมิใช่รึก็ลองคาดเดาดูสิ!” หนิงหลิงยู่ทำเสียงล้อเลียนหลิงหยุนและดูเหมือนว่า เวลานี้หญิงสาวจะภูมิอกภูมิใจอย่างมาก ที่สามารถทำให้หลิงหยุนอยากรู้ขึ้นมาได้.. “ไม่ล่ะ!ข้าคร้านที่คาดเดา” จากนั้นหลิงหยุนก็ยิ้มเย้ยหญิงสาว ก่อนจะเอ่ยต่อในทันที “การที่เจ้าจ้องจะเล่นงานข้าให้ได้เช่นนี้ ย่อมเป็นเครื่องพิสูจน์อย่างดีแล้วว่า เจ้าหวาดกลัวข้า แล้วก็หวาดกลัวอย่างมากด้วย เช่นนี้แล้ว ข้ายังจำเป็นต้องคาดเดาอะไรให้เสียเวลาอีกเล่า” หลังจากได้ฟังคำกล่าวของหลิงหยุนสีหน้าของหนิงหลิงยู่พลันเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกประหนึ่งน้ำแข็งทันที! ดูเหมือนว่าคำพูดของหลิงหยุนเมื่อครู่ จะทำให้หญิงสาวหวนนึกถึงความทรงจำเลวร้ายบางอย่า ดวงตาทั้งคู่พลันเปลี่ยนเป็นดุดันในขณะที่ตอบโต้กลับไปว่า “ในสายตาของเข้าเจ้าแข็งแกร่งกว่ามดตัวเล็กๆนิดหน่อยเท่านั้น หึ! คิดจะมาฝึกบ่มเพาะตนบนโลกใบนี้ เพื่อหวังที่จะกลับไปเบื้องบนงั้นรึ เจ้าคงต้องฝันกลางวันแล้ว..” “เตรียมตัวตายเสียเถิด!” สิ้นคำพูดของหนิงหลิงยู่กระบี่เหินสี่เล่มสี่สีก็ได้พุ่งออกมาจากร่างของนาง และทะลวงจู่โจมเข้าใส่ร่างของหลิงหยุนในทันที ฟิ้ว..ฟิ้ว.. ฟิ้ว.. ฟิ้ว.. หลิงหยุนยิ้มหยันพร้อมกับควบคุมอาวุธวิเศษทั้งสี่ของตน ให้พุ่งออกไปต้านรับกระบี่เหินของหญิงสาวในทันทีเช่นกัน เคร้ง..เคร้ง.. เคร้ง.. เคร้ง..กระบี่เหินทั้งสี่เล่มนี้แตกต่างจากระบี่เหินเล่มแรกของหนิงหลิงยู่ซึ่งเป็นยุทธภัณฑ์ระดับเต๋า แต่กระบี่เหินทั้งสี่เล่มนี้เทียบเท่ากับของวิเศษทั้งสี่ชิ้นของหลิงหยุนและเวลานี้ยุทธภัณฑ์ทั้งแปดอย่าง ก็กำลังปะทะกันไปมาอย่างดุเดือดได้เองตามสัญชาติญาณของมัน โดยไม่ต้องอาศัยการบังคับควบคุมจากเจ้านายอีก“เจ้ามีของวิเศษกี่อย่างก็จงนำออกมาใช้ให้หมด!ในเมื่อเจ้าต้องการที่จะสังหารข้าให้จงได้ ข้าก็อยากจะรู้เช่นกันว่า เจ้าจะมีความสามารถมากเพียงใด”หลิงหยุนยังคงพูดจาท้าทายและยั่วยุอารมณ์หนิงหลิงยู่อย่างต่อเนื่อง.. และจนกระทั่งถึงตอนนี้ดูเหมือนว่า หลิงหยุนยังคงเป็นฝ่ายควบคุมสถานการณ์ไว้ในมือได้ การต่อสู้ดำเนินไปตามแผนการที่เขาได้วางไว้ช่วงเวลานี้อยู่ในขั้นตอนการประเมินกลยุทธ์การต่อสู้ และการป้องกันของอีกฝ่ายอยู่ เป็นไปไม่ได้ที่หลิงหยุนจะทุ่มสุดตัว โดยที่มารู้คราวหลังว่า ฝ่ายตรงข้ามยังมิได้แสดงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของตนเองออกมา..ถึงอย่างไรร่างกายนี้ก็ยังเป็นของหนิงหลิงยู่ หลิงหยุนไม่สามารถลงมือโหดเหี้ยมมากจนเกินไปได้ และหากเขาพลั้งมือทำรุนแรงจนเกินไป แม้จะสามารถกำจัดจิตวิญญาณดวงนี้ไปได้ แต่หนิงหลิงยู่อาจต้องกลายเป็นคนพิการไปตลอดชีวิต!ด้วยเหตุนี้ไม่ว่าจะเป็นคำถามต่างๆที่หลิงหยุนเอ่ยถามหญิงสาวไปก่อนหน้านี้ หรือคำพูดต่างๆที่เขาพูดออกไปในระหว่างนั้น หลิงหยุนหาได้ต้องการคำตอบเป็นจริงเป็นจังไม่ เขาเพียงแค่ต้องการยั่วยุอารมณ์ของหญิงสาวให้โกรธ เพื่อที่นางจะแสดงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของตนเองออกมาและนี่คือสิ่งเดียวที่หลิงหยุนต้องการในเวลานี้!หลิงหยุนจำเป็นต้องรู้ตื้นลึกหนาบางของอีกฝ่ายให้ได้มากที่สุดเพื่อที่เขาจะได้รับมือ และจัดการได้อย่างถูกต้องเหมาะสม!และเพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้สิ่งแรกที่หลิงหยุนต้องทำก็คือ รับมือกับการจู่โจมของหนิงหลิงยู่ให้ได้ ซึ่งหลิงหยุนเองก็ไม่ได้รู้สึกหนักใจอะไรในเรื่องนี้ ตรงกันข้าม เขากลับมั่นใจเป็นอย่างมาก“ภายนอกสามารถเปลี่ยนแปลงได้แต่ธรรมชาติภายในยากนักที่จะเปลี่ยนแปลง เจ้ามันคงไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ..”หนิงหลิงยู่ยังคงพุ่งเข้าจู่โจมหลิงหยุนไม่หยุดพร้อมกับร้องตะโกนบอก แต่ถึงกระนั้น หลิงหยุนก็สามารถต้านทานการจู่โจมของนางได้อย่างง่ายดาย แม้หนิงหลิงยู่ไม่อยากจะเชื่อ แต่นางก็ต้องยอมรับ เพราะหลิงหยุนนั้นมีของวิเศษอยู่ในมือมากมาย“ได้!ข้าจะให้เจ้าได้รู้ฤทธิ์เดชของข้า!”ดอกบัวทองคำสามดอกที่อยู่ตรงหน้าหนิงหลิงยู่พลันเปลี่ยนเป็นกระบี่เหินสามเล่น และพุ่งทะยานเข้าใส่ร่างของหลิงหยุนอย่างรวดเร็ว!“ข้าอยากจะรู้นักว่าเจ้ายังจะมีของวิเศษชิ้นใดมารับมือกับดอกบัวของข้าบ้าง”“เดี๋ยวเจ้าก็รู้..”หลิงหยุนตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันและในที่สุด เขาก็ได้รู้แล้วว่า สิ่งใดคือไพ่ตายในมือของหนิงหลิงยู่มันก็คือดอกบัวทองคำทั้งแปดสิบเอ็ดดอกนี่เอง!หลิงหยุนเคยเห็นกำเนิดของดอกบัวทองคำทั้งแปดสิบเอ็ดดอกนี้มาแล้วด้วยตัวเองทำให้เขาได้รู้ว่า ดอกบัวทองคำเหล่นี้เกิดจากพลังอมตะสีทองบริสุทธิ์ เพียงแต่เขาคิดไม่ถึงว่า หนิงหลิงหยู่จะสามารถหลอมดอกบัวทองคำเหล่านี้ใหม่ ให้มาเป็นอาวุธที่แข็งแกร่งของตนเองได้!