บทที่ 1653 : สมุดจักรพรรดิช่วยชีวิต

บทที่ 1653 : สมุดจักรพรรดิช่วยชีวิต เมื่อหลิงหยุนไปถึงเขาก็พบหนิงหลิงยู่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น หญิงสาวเปิดเปลือกตาขึ้น พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมอง ดวงตาคู่งามทั้งสองซึ่งจับจ้องอยู่ที่ร่างของหลิงหยุนนั้น ทั้งเย็นชา ดุดัน และคมกริบ เวลานี้ผมยาวสลวยดำขลับนั้นค่อนข้างยุ่งเหยิงเล็กน้อยบนหน้าผากที่เคยเนียนเรียบ และขาวนวล กลับมีรอยนิ้วสีแดงปรากฏอยู่ สร้างความอับอายให้กับหญิงสาวเป็นอย่างมาก “เอ๊ะ!ผู้ใดกันมานั่งอยู่ตรงนี้ โอ้! หน้าผากของเจ้าทำไมถึงได้แดงก่ำเช่นนั้น? อ่อ.. ที่แท้เสียงดังโครมเมื่อครู่นี้ ก็เป็นเพราะเจ้าเหาะชนเข้ากับกำแพงสินะ?” หลิงหยุนเหาะลงไปยืนอยู่กับผืนดินเบื้องล่างและเวลานี้ ร่างของเขาก็อยู่ห่างจากร่างของหนิงหลิงยู่ไปเพียงแค่ไม่กี่เมตรเท่านั้น ใบหน้าของเขายิ้มแย้มสดใส บ่งบอกว่ากำลังมีความสุขอย่างมาก! แต่หลังจากที่ได้เห็นหนิงหลิงยู่ใกล้ๆเขาก็ถึงกับต้องตกใจเป็นอย่างมาก! นั่นเพราะหมัดปีศาจเถียนกังซึ่งมีน้ำหนักถึงสองพันกิโลกรัมที่เขาซัดเข้าไปที่หน้าผากของหนิงหลิงยู่จนหน้าหงายนั้น กลับทำให้เกิดเพียงแค่รอยนิ้วมือสีแดงได้เท่านั้น นับว่าเกราะป้องกันของหญิงสาวนั้นช่างแข็งแกร่งมากจริงๆ! หลังจากที่พุ่งชนเข้ากับกำแพงที่มองไม่เห็นเพียงแค่ครั้งเดียวหนิงหลิงยู่ก็รู้ได้ทันทีว่า ด้วยขั้นพลังของตนเองในเวลานี้ ไม่สามารถที่จะทลายกำแพงออกไปได้แน่ และหากนางยังฝืนต่อไป ก็จะเป็นการสูญเสียงพลังชีวิตโดยใช่เหตุ “หลิงหยุนเจ้ากล้าเปิดโลกใบเล็กนี่ออก แล้วไปสู้กับข้าบนสรวงสวรรค์หรือไม่” หนิงหลิงยู่ร้องตะโกนถามอย่างท้าทาย “ข้าไม่กล้า!” หลิงหยุนตอบกลับโดยแทบไม่ต้องคิดเขาส่ายหน้าไปมาพร้อมกับเอ่ยต่อด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม “ที่ข้ามาพบเจ้าในวันนี้หาใช่มาเพื่อประมือกับเจ้าไม่! แต่ท่านแม่เห็นว่าเจ้าออกมาเที่ยวเล่นนานแล้ว นางจึงสั่งให้ข้ามาตามเจ้ากลับไป!” หลังจากได้ยินคำว่า‘ท่านแม่’ หนิงหลิงยู่ก็ถึงกับปิดเปลือกตาลง พร้อมกับเอ่ยบอกหลิงหยุนไปว่า “เจ้ากลับไปบอกนาง ข้ามิใช่บุตรสาวของนางอีกต่อไปแล้ว..” “เห็นแก่ที่นางให้ข้ายืมครรภ์ถือกำเนิดข้ารับรองว่านับจากนี้ นางจะสามารถฝึกบ่มเพาะตนได้โดยไร้อุปสรรค จนกระทั่งกลายเป็นเซียนขึ้นสู่สรวงสวรรค์!” หลิงหยุนฟังแล้วก็ได้แต่ปรายตามองก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน “นี่แม่เทพธิดา ข้าว่าเจ้าคงจะเข้าใจอะไรผิดแล้ว..” “เมื่อครู่ข้าบอกกับน้องสาวของข้า – หนิงหลิงยู่ต่างหากเล่า! แต่ไม่ใช่น้องสาวสิ เพราะอีกประเดี๋ยวนางก็จะต้องเป็นภรรยาของข้าแล้ว!” “อ่อ..เจ้าจะเอาอะไรมาปกป้องท่านแม่ของข้า ในเมื่อกระทั่งตัวเจ้าเอง เจ้ายังยากที่จะปกป้องได้เลย!” หลังจากที่ได้ฟังคำพูดของหลิงหยุนหนิงหลิงยู่ก็ถึงกับโกรธเกรี้ยวขึ้นมาทันที และได้ตอบโต้หลิงหยุนกลับไปเช่นกัน “หลิงหยุน!อย่าคิดว่าเจ้าจะสามารถเอาชนะข้าได้ อย่าลืมว่า น้องสาวของเจ้าใช้จุดซือไห่ร่วมกันกับข้า หากเจ้ายังขืนบีบบังคับข้ามากนัก ข้าจะกำจัดวิญญาณของนางให้สิ้น และทำให้นางไม่สามารถกลับมาเกิดได้อีก!” หลิงหยุนยกมือขึ้นชี้หน้าหนิงหลิงยู่“นี่เจ้าขู่ข้างั้นรึ ข้าหวาดกลัวมากทีเดียว..”หลิงหยุนแสร้งทำสีหน้าหวาดกลัวก่อนจะเอ่ยต่อด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม “ข้ารู้ว่าเจ้ามีวิธีที่จะครอบครองร่างนี้อยู่ทั้งหมดสามทาง..”“ทางแรก..เจ้าต้องเจรจาต่อรองกับน้องสาวของข้า ขอร้องให้นางไม่ต่อต้านเจ้า และให้เจ้าอยู่ในร่างของนางได้ แต่ข้าคิดว่านางคงไม่ตกลงเป็นแน่!”“ทางที่สองเจ้ารีบใช้วิชาของเจ้า ค่อยๆกลืนกินจิตวิญญาณของน้องสาวข้า เพื่อรวมจิตวิญญาณสองดวงเข้าด้วยกัน เพียงแต่วิธีนี้นอกจากต้องใช้เวลานานแล้ว ยังต้องการบุคคลที่เชื่อใจได้มาคอยปกป้องคุ้มกันให้ ซึ่งเจ้าไม่มี..”“หนทางสุดท้ายใช้วิชาลี้ลับของเจ้า สะกดวิญญาณที่ดื้อรั้นของน้องสาวข้าไว้ ไม่ให้นางส่งผลกระทบต่อการฝึกบ่มเพาะพลังของเจ้าได้ แล้วเร่งฝึกฝนให้เข้าสู่ขั้นหยวนอิงโดยเร็ว ในขั้นนี้ เจ้าจะสามารถแยกจิตวิญญาณของนางออกจากร่างได้!”“ข้าเชื่อว่าเทพธิดาอย่างเจ้าคงต้องเลือกหนทางสุดท้าย แต่เจ้าคิดว่า ข้าจะเปิดโอกาสให้เจ้าฝึกฝนไปจนถึงขั้นนั้นรึ”หลังจากที่ได้ฟังหลิงหยุนพูดสีหน้าของหนิงหลิงยู่ก็เปลี่ยนไปทันที นั่นเพราะสิ่งที่หลิงหยุนเอ่ยออกมานั้น ล้วนแล้วแต่ถูกต้องทั้งสิ้น!สำหรับวิธีแรกหนิงหลิงยู่ต้องไม่ยินยอมอย่างแน่นอน ส่วนวิธีที่สองนั้นใช้เวลานานเกินไป ซึ่งเย่ซิงเฉินอาจตื่นรู้เมื่อใดก็ได้ และเมื่อใดที่ตื่นรู้แล้ว เย่ซิงเฉินย่อมต้องตามหานางชนิดพลิกแผ่นดินแน่ จึงเหลือเพียงแค่วิธีสุดท้ายเท่านั้น ที่ดูเหมือนจะเป็นไปได้มากที่สุด!หลิงหยุนได้แต่ยืนยิ้มเพราะคำข่มขู่หญิงสาวนั้นไม่เป็นผล!หากนางสามารถกำจัดจิตวิญญาณของหนิงหลิงยู่ได้ง่ายดังที่พูดเหตุใดนางยังต้องรอมาจนถึงเวลานี้เล่า นางคงจะกำจัดจิตวิญญาณของหนิงหลิงยู่ไปตั้งนานแล้ว!หลิงหยุนจ้องมองหนิงหลิงยู่แน่นิ่งพร้อมกับเอ่ยขึ้นว่า “ข้าจะเห็นแก่ที่เจ้ายังสำนึกบุญคุณท่านแม่ของเข้า ที่อุ้มท้องเลี้ยงดูและให้ความรักเจ้ามา ข้าจะให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง..”“จงออกไปจากกายนี้แล้วคืนร่างให้กับน้องสาวของข้า แต่หากเจ้ายังไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ เจ้าต้องทำให้จิตวิญญาณของตนเองอยู่ในสภาพหลับไหล และรอจนกว่าข้าจะเข้าสู่ขั้นที่สามารถแยกจิตวิญญาณของพวกเจ้าสองคนออกจากกันได้..”“เจ้าคิดเห็นเช่นใด”หลิงหยุนเอ่ยบอกด้วยสีหน้าเคร่งขรึมจริงจังซึ่งเป็นการบ่งบอกหญิงสาวเป็นนัยๆว่า หากไม่ยินยอมทำตามเงื่อนไขของเขาแต่โดยดี เขาย่อมไม่ปล่อยนางไว้แน่..และก็เป็นอย่างที่หนิงหลิงยู่ข่มขู่นางไว้จริงๆไม่ว่าอย่างไร หลิงหยุนก็จะต้องหาหนทางช่วยน้องสาวให้จงได้ และเขาย่อมหาหนทางจัดการกับนางได้อย่างแน่นอน!หนิงหลิงยู่ก้มศรีษะลงพร้อมกับเอ่ยตอบหลิงหยุนไปอย่างไม่เต็มใจนัก “ข้าเองก็คิดที่จะยอมแพ้เจ้าเช่นกัน แต่เป็นไปไม่ได้ที่จะให้ข้าหลับไหล! ข้ารับปากว่านับจากนี้ไป จะอยู่เคียงข้างกับนาง จนกว่านางจะแข็งแกร่งกว่าข้า แล้วหลังจากนั้น..”“เจ้าเตรียมตัวตาย!” แต่แล้วจู่ๆดอกบัวทองคำทั้งสามสิบสามดอกก็ได้อันตรธานหายไปพร้อมกัน และได้กลายเป็นพลังอมตะสีทองไหลกลับเข้าสู่ร่างของหนิงหลิงยู่อย่างรวดเร็ว จากนั้น ลำแสงสีขาวสุกสว่างก็ได้พุ่งออกจากจุดกึ่งกลางหว่างคิ้วของนาง ก่อนจะกลายเป็นกระบี่เหินเล่มใหญ่ พุ่งตรงเข้าใส่ร่างของหลิงหยุนอย่างรวดเร็ว!และเวลานี้ทั้งสองคนก็อยู่ห่างกันเพียงแค่สองสามเมตรเท่านั้น!และครั้งนี้กระบี่เหินระดับเต๋าของหนิงหลิงยู่ก็แข็งแกร่งกว่าเดิมนับสิบเท่า และความเร็วก็สูงกว่าเดิมนับสิบเท่าด้วยเช่นกัน!คิดไม่ถึงว่าระหว่างนั้นเพื่อต้องการสังหารหลิงหยุนให้ได้ หนิงหลิงยู่ได้แอบเดินวิชาพลังมังกรอยู่เงียบๆ ทำให้พลังบ่มเพาะในร่างของนางเพิ่มขึ้นจากเดิมนับสิบเท่า!��