บทที่ 1654 : มีเรื่องอะไรอย่างนั้นหรือ?

บทที่ 1654 : มีเรื่องอะไรอย่างนั้นหรือ? จู่ๆมือกระบี่ชียวิ๋นจื่อผู้ควบคุมค่ายกลปราการของสำนักกระบี่คุนหลุน ก็ได้เห็นร่างของหลิงหยุนปรากฏขึ้นตรงหน้า โดยที่ในอ้อมแขนทั้งสองมีร่างของหนิงหลิงยู่นอนสลบไสลอยู่ เขาได้แต่ตกตะลึง และรีบเปิดค่ายกลให้หลิงหยุนเข้ามาด้านในทันที หลิงหยุนได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าถึงแม้มีค่ายกลปราการกำบัง เขาก็สามารถเข้าไปได้อย่างง่ายดาย แต่นี่เมื่อเขามาปรากฏกายด้านนอก และรอคอยอย่างมีมารยาทเช่นนี้ จึงไม่มีเหตุผลอันใดที่ชียวิ๋นจื่อจะไม่เปิดค่ายกลให้เขาเข้ามา.. หลังจากค่ายกลเปิดออกแล้วหลิงหยุนก็ได้เหาะเข้าไปด้านใน และร่อนลงตรงด้านหน้าของชียวิ๋นจื่อ และบรรดาเจ้าสำนักน้อยใหญ่ทันที “เจ้าสำนักทุกท่าน..พวกท่านคงจะเห็นแล้วสินะว่า เวลานี้หนิงหลิงยู่น้องสาวของข้าที่บุกเข้าไปถล่มสำนักของพวกท่านเมื่อหลายวันก่อน ได้ถูกข้าทำร้ายจนหมดสติไปแล้ว..” หลิงหยุนหยุดนิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะกล่าวต่อในทันที โดยไม่เปิดโอกาสให้ผู้ใดได้กล่าวแทรกขึ้นมา “แม้ว่านางจะเป็นน้องสาวของข้าแต่ก็ได้ทำผิดอย่างมหันต์! แม้แต่ข้าเองก็มิอาจนิ่งดูดายได้ จึงต้องลงมือจัดการกับนางด้วยตนเองเช่นนี้! แต่มีสิ่งหนึ่งที่ข้าอยากจะอธิบายให้กับทุกท่านได้ฟัง ว่าเพราะเหตุใดหนิงหลิงยู่จึงได้ทำลงไปเช่นนั้น..” “ถึงแม้ข้าจะเป็นพี่ชายของนางแต่ข้าเองก็เพิ่งจะรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดเมื่อคืนนี้ ซึ่งข้าคิดว่า สาเหตุที่นางทำลงไปเช่นนั้น น่าจะเกิดจากการที่สมองของนางได้รับการกระทบกระเทือนจากการต่อสู้ก่อนหน้านี้ ส่วนเรื่องทีสมองของนางมีปัญหาเช่นใดนั้น ในช่วงเวลาสั้นๆเพียงเท่านี้ ข้าเองก็ไม่อาจวิเคราะห์ได้เช่นกัน..” “ด้วยเหตุนี้ข้าจึงจำต้องทำให้นางหมดสติไปเช่นนี้ เพื่อพานางกลับไปรักษาตัว และสืบหาสาเหตุอีกที..” เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาที่ไม่จำเป็นเพิ่มขึ้นมาในช่วงนี้หลิงหยุนจึงจำเป็นต้องอธิบายเหตุผลให้กับเจ้าสำนักน้อยใหญ่ฟัง และแน่นอนว่า หลิงหยุนเพียงแค่ต้องการพูดให้ทุกคนคลายความเคียดแค้นต่อหนิงหลิงยู่ลงเท่านั้น และเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะบอกเหตุผลที่แท้จริงให้กับทุกคนได้ล่วงรู้.. “ข้าทราบดีว่าหลายวันมานี้ น้องสาวของข้าไม่เพียงทำลายสำนักของพวกท่าน แต่ยังได้เข่นฆ่าสังหารศิษย์ในสำนักตายไปมากมาย จนทำให้ทุกท่านในที่นี่ต้องสูญเสียเป็นอย่างมาก ฉะนั้น บัญชีความแค้นของพวกท่านในครั้งนี้ ข้า.. หลิงหยุน จะขอรับแทนน้องสาวเอง!” “ข้าหลิงหยุนอยู่ตรงนี้แล้วขอเชิญทุกท่านลงมือสะสางความแค้นกับข้าได้เลย!” หลังจากกล่าวจบหลิงหยุนก็ได้แต่สูดลมหายใจเข้าลึก และยืนนิ่งอยู่อย่างสงบ เพื่อรอคอยให้เจ้าสำนักน้อยใหญ่ลงมือสะสางความแค้นกับตน.. “เอ่อ..” เจ้าสำนักน้อยใหญ่ต่างก็พากันอ้าปากค้างต่างคนต่างหันไปมองหน้ากันด้วยสีหน้างุนงง ต่างฝ่ายต่างก็ต้องการที่จะเอ่ยคำพูดออกมา แต่ก็เกี่ยงที่จะให้ผู้อื่นเอ่ยขึ้นก่อน นั่นเพราะทุกคนในที่นี้ต่างก็รู้ดีว่า หนิงหลิงยู่นั้นแข็งแกร่ง และดุดันมากเพียงใด ลำพังนางเพียงแค่ผู้เดียว ยังสามารถถล่มสำนักน้อยใหญ่บนเทือกเขาคุนหลุนจนราบเป็นหน้ากองได้..กระทั่งค่ายกลสังหารของสำนักกระบี่คุนหลุนไม่เพียงไม่สามารถสังหารนางได้ แต่นางยังสามารถทำลายค่ายกลสังหารได้อย่างง่ายดายด้วย แม้แต่ชียวิ๋นจื่อเอง ยังถูกกระบี่เหินของนางแทงเข้าที่ไหล่จนได้รับบาดเจ็บหากหลิงหยุนมาไม่ทันเวลาป่านนี้ทุกคนที่อยู่ในค่ายกลปราการ คงต้องถูกหญิงสาวสังหารตายไปนานแล้วเป็นแน่! มีหรือที่จะได้มายืนฟังหลิงหยุนพูดอย่างปลอดภัยเช่นนี้แต่เวลานี้..นางมารที่โหดร้ายดุดันและแข็งแกร่งกลับถูกหลิงหยุนจับมัดไว้แน่น และกำลังนอนหมดสติอยู่ในอ้อมแขนของเขา..แม้เหตุการณ์การต่อสู้ที่เกิดขึ้นภายในโลกใบเล็กนั้นเจ้าสำนักน้อยใหญ่จะไม่สามารถมองเห็นได้ แต่ก่อนหน้านี้ พวกเขาก็ได้เห็นกับตาว่า หลิงหยุนได้ชกกำปั้นเข้าที่หน้าผากของหนิงหลิงยู่อย่างแรง จนร่างของนางกระเด็นลอยละลิ่วออกไปไกล..แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่สามารถทำให้หนิงหลิงยู่เสียชีวิตได้ และศรีษะของนางก็ยังดูปลอดภัยดี ทุกคนแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเอง!“ทุกท่านได้โปรดไตร่ตรองให้ดี!”จู่ๆหลี่เจี้ยนกังก็ร้องตะโกนออกมา พร้อมกับพุ่งมายืนด้านหน้า และหันไปเผชิญหน้ากับเจ้าสำนักน้อยใหญ่ ก่อนจะเอ่ยต่อในทันที“ทุกท่านได้โปรดไตร่ตรองให้ดีก่อน!หากไม่มีหลิงหยุน พวกเราทั้งหมดจะได้มายืนอย่างปลอดภัยเช่นนี้หรือ หลิงหยุนนับเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตพวกเราไว้ต่างหาก..”หลี่เจี้ยนกังแสดงสีหน้าท่าทางกระวนกระวายใจออกมาให้เห็นอย่างชัดเจนเวลานี้ เขาเกรงว่าจะมีเจ้าสำนักบางคนที่คิดไม่ถี่ถ้วน และถูกความโกรธแค้นบังตา จนถึงกับคิดแก้แค้นขึ้นมาจริงๆจากที่ได้เคยพบเห็นอุปนิสัยของหลิงหยุนในงานชุมนุมชาวยุทธครั้งนั้นหลี่เจี้ยนกังมีเหตุผลนับร้อยที่จะเชื่อได้ว่า หากผู้ใดก้าวออกไปเพื่อที่จะแก้แค้นแล้วล่ะก็ คนผู้นั้นจะต้องถูกสังหารตายก่อนที่จะทันได้เอ่ยอะไรออกมาด้วยซ้ำไป!อีกทั้งเมื่อครู่หลิงหยุนก็เพียงแค่ประกาศว่าเขาจะขอรับบัญชีแค้นครั้งนี้ด้วยตนเอง แต่มิได้บอกว่าเขาจะยืนนิ่งๆ หรือไม่ตอบโต้กลับ!และแน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ที่คนอย่างหลิงหยุน จะยืนนิ่งๆให้ผู้อื่นทำร้ายโดยไม่ตอบโต้กลับ!อีกทั้งคงจะไม่เป็นการกล่าวเกินจริงนักถ้าจะพูดว่าหากหลี่เจี้ยนกังควบคุมสถานการณ์ที่เกิดขึ้นได้ไม่ดี หรือผิดพลาดแม้เพียงเล็กน้อย หลิงหยุนอาจถล่มสำนักกระบี่คุนหลุนจนราบเป็นหน้ากองได้ในทันที แล้วความหวังที่จะรักษาสำนักกระบี่คุนหลุนไว้ คงยากที่จะเป็นจริงได้อีก..เมื่อคิดได้เช่นนี้มีหรือที่หลี่เจี้ยนกังจะไม่ร้อนใจ จนต้องรีบกระโดดออกมาห้ามปรามทุกคนไว้ก่อน เขาขยิบตาให้ทุกคน พร้อมกับยกมือทั้งสองข้างขึ้นห้าม