บทที่ 1659 : ตอบแทน

บทที่ 1659 : ตอบแทน หลิงหยุนนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่และได้แต่ใคร่ครวญถึงคำพูดของเย่ชิงซิน ที่เคยได้พูดกับตนเองเมื่อครั้งพบกันที่ทะเลสาบผอหยาง.. ครั้งนั้นเย่ชิงซินได้เล่าให้หลิงหยุนฟังว่า หลังจากคนของตระกูลหลิงเข้าคุนหลุนไปได้สิบปี ก็มีคำสั่งจากคุนหลุนห้ามมิให้สำนักใดรับคนตระกูลหลิงเป็นศิษย์โดยเด็ดขาด! ซึ่งเชื่อมโยงกับเหตุการณ์เมื่อเก้าปีก่อนที่หลิงอี้ซึ่งอยู่ในขั้นจินตัน และสมาชิกตระกูลหลิงอีกสองคน ได้บุกเข้าไปแก้แค้นชาวยุทธในดินแดนบูรพาของคุนหลุน หกปีต่อมาหลังจากนั้นก็มีคำสั่งมาจากคุนหลุนอีกครั้งว่า พบเห็นคนตระกูลหลิงที่ใด ให้ลงมือสังหารได้ทันที! ซึ่งเชื่อมโยงกับเหตุการณ์ที่หลังจากหลิงอี้เข้าสู่ขั้นหยวนอิงเขาก็ได้บุกไปดินแดนบูรพาอีกครั้ง และครั้งนี้เข้าได้สังหารยอดฝีขั้นจินตันตาย และบาดเจ็บสาหัสมากมาย มีเพียงยอดฝีมือขั้นหยวนอิงเท่านั้นที่หนีรอดไปได้.. ชื่อเสียงเรื่องความแข็งแกร่งของหลิงอี้และความอัศจรรย์ของหลิวเทวะวิญญาณซึ่งเป็นมรดกตระกูลหลิง ได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งคุนหลุน ทุกคนต่างก็ตระหนักถึงความก้าวหน้าที่รวดเร็วของสมาชิกตระกูลหลิง จนอาวุโสหลายคนถึงกับหวาดกลัว.. และนี่คือสาเหตุที่คุนหลุนถึงกับยอมทำผิดกฏเข้าแทรกแซงเรื่องราวภายในยุทธภพ เพื่อหยุดยั้งการฝึกบ่มเพาะของตระกูลหลิงแทบทุกทาง! เย่ชิงซินเป็นผู้บอกเล่าผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นกับตระกูลหลิงส่วนชียวิ๋นจื่อเป็นผู้บอกเล่าเรื่องราวของคนตระกูลหลิง ที่อยู่ในคุนหลุนมาตลอดระยะเวลาสี่สิบปี! หลังจากเชื่อมโยงเรื่องที่ได้ฟังมาจากทั้งสองฝ่ายเข้าด้วยกันทำให้หลิงหยุนเริ่มที่จะเข้าใจเหตุการณ์ต่างๆมากยิ่งขึ้น หลังจากนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ในที่สุดหลิงหยุนก็เอ่ยถามชียวิ๋นจื่อต่อทันที “แล้วเวลานี้เล่า” “เวลานี้ตระกูลหลิงในคุนหลุน มีหลิงอี้เป็นผู้นำ และมีสองคนที่อยู่ในขั้นหยวนอิง และอีกสามคนอยู่ในระดับสูงสุดขั้นจินตัน! ทั้งหมดน่าเกรงขามไม่น้อยทีเดียว” หลังจากได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดแล้วหลิงหยุนจึงได้ลุกขึ้นยืน พร้อมกับโน้มศรีษะลงเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยบอกชียวิ๋นจื่อว่า “ขอบคุณอาวุโสยิ่งนักที่บอกเล่าเรื่องทั้งหมดให้ข้าฟังอย่างเปิดเผย และจริงใจเช่นนี้! ข้า.. หลิงหยุน จะไม่มีวันลืมความเมตตาครั้งนี้ของท่านเลย!” นี่เป็นครั้งแรกที่หลิงหยุนได้รู้เรื่องราวของบรรพชนตระกูลหลิงซึ่งเดินทางเข้าคุนหลุนไปนานกว่าสี่สิบปี มีหรือที่เขาจะไม่รู้สึกซาบซึ้งใจ! ชียวิ๋นจื่อรีบลุกขึ้นยืนรับคำขอบคุณของหลิงหยุนเช่นกันแต่ก็ไม่ลืมที่จะบอกกับเขาไปว่า “สหายน้อยหลิงหยุน แม้ข้าจะเป็นมือกระบี่ขั้นจินตัน แต่ในคุนหลุนนั้น ข้าก็เป็นเพียงแค่ยอดฝีมือต่ำต้อยผู้หนึ่งเท่านั้น ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้าเวลานี้ การจะสืบรู้เรื่องราวของตระกูลหลิงในคุนหลุน ย่อมไม่ใช่เรื่องเหลือบ่ากว่าแรง ช้าเร็วเจ้าย่อมต้องสืบรู้ได้อยู่ดี ข้าเพียงแค่บอกกออกมาให้เจ้าได้รู้เร็วขึ้นเท่านั้นเอง..” ชียวิ๋นจื่อมิได้กล่าวเกินจริงนักเพราะเวลานี้ กระทั่งหวังคุนหลุน และจ้าวคุนหลุนก็ยังคงอยู่ในเงื้อมือของหลิงหยุน หากชายหนุ่มจะบีบเค้นถามจากปากของยอดฝีมือคุนหลุนทั้งสองคน ย่อมไม่ใช่เรื่องที่ยากเย็นอะไร.. “อีกอย่าง..แหวนพื้นที่ของเจ้าล้ำค่ามากเพียงใด ข้าชียวิ๋นจื่อย่อมรู้อยู่แก่ใจดี! อีกทั้งในฐานะที่เจ้าเป็นผู้นำตระกูลหลิงเวลานี้ การสืบสาวเรื่องราวของคนตระกูลหลิงในคุนหลุน ย่อมเป็นเรื่องปกติที่ควรทำ ไม่มีเหตุผลใดที่ข้าจะต้องปิดบังเจ้ามิใช่รึ”นับว่าชียวิ๋นจื่อเป็นผู้ที่มีอุปนิสัยเปิดเผยและตรงไปตรงมายิ่งนัก อีกทั้งยังเป็นผู้ที่เข้าใจธรรมชาติ และความรู้สึกของมนุษย์ปุถุชนได้เป็นอย่างดี และถึงกับกล้าบอกเหตุผลที่แท้จริงออกมาอย่างไม่กลัวเสียหน้า..หลิงหยุนฟังแล้วถึงกับต้องหัวเราะออกมา..“ฮ่าๆๆๆ”“อาวุโสเวลานี้ข้าพอเข้าใจเกี่ยวกับคุนหลุนแล้ว จึงไม่มีคำถามใดอีก แต่ยังมีปัญหาใหญ่สองเรื่อง ที่จำเป็นต้องของให้เจ้าสำนักหลี่ช่วย ไม่ทราบว่าอาวุโสคิดเห็นเช่นใด”ชียวิ๋นจื่อพยักหน้ายิ้มๆพร้อมกับเอ่ยขึ้นว่า “เจี้ยนกัง ชาเย็นหมดแล้ว!”ไม่นานนักหลี่เจี้ยนกังก็ได้เดินเข้ามาในห้องลับ ส่วนชียวิ๋นจื่อก็ไม่สนใจอะไรอีก และอาแต่นั่งเล่นแหวนพื้นที่ เรียกสิ่งหนึ่งเข้าสิ่งหนึ่งออกอยู่เช่นนั้นอย่างสนุกสนาน“อาจารย์ปู่ข้าจะชงชาให้ท่านใหม่!”“ไม่ต้อง..เจ้านั่งลงก่อน!”ชียวิ๋นจื่อหันไปยิ้มให้พร้อมกับสั่งหลี่เจี้ยนกังให้นั่งลง ก่อนจะเอ่ยต่อทันที “ข้าเรียกเจ้ามา เพราะหลิงหยุนมีเรื่องต้องปรึกษาหารือกับเจ้า!”หลิงหยุนไม่อ้อมค้อมและเอ่ยปากบอกหลี่เจี้ยนกังอย่างตรงไปตรงมา “ผู้เฝ้าประตูคุนหลุนทั้งสองคนถูกข้าจับตัวได้ และถูกทำให้หมดสติไป เวลานี้ ร่างของพวกเขาทั้งสองอยู่ที่ริมลำธารด้านตะวันตกเฉียงเหนือ แต่ก่อนที่ข้าจะมาที่นี่ ข้าได้สร้างค่ายกลป้องกันไว้..”“เพื่อมิให้ความสัมพันธ์ระหว่างสำนักกระบี่คุนหลุนและคุนหลุนต้องกระเทือน ข้าอยากให้เจ้าสำนักหลี่ส่งคนของท่านไปกับข้า เพื่อรับตัวพวกเขาสองคนกลับด้วย..”“เรื่องนี้ข้าจะเป็นผู้จัดการเอง!”ชียวิ๋นจื่อร้องบอกทันที“ส่วนอีกเรื่องข้าคงต้องรบกวนเจ้าสำนักหลี่แล้ว..”“แม้ว่าหนิงหลิงยู่จะถูกข้าทำให้หมดสติไปแล้วแต่หลายวันที่ผ่านมา นางได้บุกไปถล่มสำนักน้อยใหญ่บนเขาคุนหลุนมากมาย แม้จะมีผู้ที่ถูกนางสังหารตายไปมาก แต่ก็มีอีกกว่าสองร้อยชีวิตที่ยอมสวามิภักดิ์ต่อนาง..”“และเวลานี้คนเหล่านั้นก็กำลังซุ่มอยู่ภายในหุบเขาทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งอยู่ห่างจากสำนักกระบี่คุนหลุนไปราวสามร้อยเมตร หากข้าคาดเดาไม่ผิด นางคงจะต้องวางแผนให้ยอดฝีมือกลุ่มนั้น บุกถล่มสำนักกระบี่คุนหลุนในคืนนี้เป็นแน่!”หลิงหยุนจ้องหน้าหลี่เจี้ยนกังพร้อมกับเอ่ยถามขึ้นว่า “เจ้าสำนักหลี่ ยอดฝีมือกว่าสองร้อยคนนั้น ล้วนได้ฝึกวิชามารไปแล้ว ข้าเชื่อว่า ช้าเร็วพวกเขาย่อมต้องธาตุไฟแตกซ่านแน่ เจ้าสำนักหลี่ ท่านคิดจะจัดการเรื่องนี้เช่นใด”หลี่เจี้ยนกังขมวดคิ้วเข้าหากันแน่นพร้อมกับเอ่ยถามหลิงหยุนกลับไป “พอมีหนทางช่วยพวกเขาหรือไม่”