บทที่ 1661 : เมืองซวนหยวน และสระมังกรดำ

บทที่ 1661 : เมืองซวนหยวน และสระมังกรดำ สามวันต่อมา.. บนเขาหลงหู่.. ในกลางรัชสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออกจางต้าวหลิงผู้ก่อตั้งลัทธิเต๋า ได้เคยใช้สถานที่แห่งนี้หลอมกลั่นโอสถเทพเก้าสวรรค์ และเมื่อหลอมกลั่นเสร็จ ได้มีมังกรและพยัคฆ์ปรากฏขึ้น หลังจากนั้น สถานที่แห่งนี้จึงได้ชื่อว่าเขาหลงหู่นั่นเอง เมื่อครั้งที่หลิงหยุนมาพบสถานที่แห่งนี้เข้าในครั้งแรกเขารับรู้ได้ทันทีว่า ทั้งผืนดิน และสายน้ำในบริเวณนี้ ล้วนอุดมไปด้วยพลังชีวิตมากมาย เหมาะอย่างยิ่งที่จะใช้เป็นสถานที่ หลอมกลั่นโอสถ เวลานี้หลิงหยุนต้องการที่จะหลอมกลั่นโอสถ เขาจึงมุ่งหน้ามายังสถานที่แห่งนี้อย่างไม่ลังเล.. แม้ว่าหลิงหยุนจะมีหม้อเสินหนงซึ่งสามารถหลอมกลั่นโอสถที่ใดก็ย่อมได้ แต่ครั้งนี้ เป็นการหลอมกลั่นโอสถที่จะใช้สำหรับขั้นก่อสร้างรากฐานของตนเอง หลิงหยุนจึงต้องการให้โอสถที่หลอมกลั่นออกมามีประสิทธิภาพที่ดีที่สุด และต้องไม่มีข้อบกพร่องเลยแม้แต่น้อย อีกอย่างด้วยความสามารถของหลิงหยุนเวลานี้ จากบ้านตระกูลฉินมาที่เขาหลงหู่นั้น ระยะทางไม่ต่างจากประตูบ้านไปที่ห้องรับนั่งเล่น หากหลิงหยุนไม่มาหลอมกลั่นโอสถที่นี่ คงจะเป็นเรื่องที่น่าเสียดายยิ่งนัก เวลานี้หลิงหยุนกำลังเหาะอยู่บนท้องนภาเหนือภูเขาหลงหู่ พร้อมกับเปิดจิตหยั่งรู้อันทรงพลังของตนเองออก เพื่อสำรวจหาบริเวณที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการหลอมกลั่นโอสถ “ที่นั่นช่างเป็นสถานที่ที่ยอดเยี่ยมยิ่งนัก!” หลิงหยุนใช้เวลาไม่นานนักในการเลือกภูมิประเทศอันยอดเยี่ยมสำหรับการหลอมกลั่นโอสถ นั่นเพราะผืนดินเวลานั้นนอกจากจะมีขุนเขา และสายน้ำล้อมรอบแล้ว ยังมีลักษณะคล้ายกับแผนผังแปดเหลี่ยมอีกด้วย หลังจากเลือกสถานที่ที่เหมาะสมได้แล้วหลิงหยุนก็ได้ใช้หินมณีไฟ ทำการสร้างค่ายกลหลุมพลังขึ้นล้อมรอบ จากนั้นก็ได้เรียกหม้อเสินหนง สมุนไพรที่ชียวิ๋นจื่อมอบให้ และของจำเป็นอื่นๆออกมาเตรียมพร้อม หลังจากนำสมุนไพรใส่ลงไปในหม้อแล้วหลิงหยุนก็ได้นั่งขัดสมาธิลง แล้วจึงเรียกหงส์ไฟออกมา ก่อนจะเริ่มลงมือหลอมกลั่นโอสถทันที.. จนกระทั่งผ่านไปสามวัน.. หลิงหยุนต้องทำการเปิดเตาหลอมถึงเก้าครั้งเพราะแต่ละครั้งเขาไม่สมารถหลอมยาได้มากมายนัก และท้ายที่สุด หลิงหยุนก็สามารถหลอมโอสถชำระกายา และโอสถก่อสร้างรากฐานระดับสูงสุดได้สำเร็จ แน่นอนว่าโอสถที่หลิงหยุนหลอมกลั่นครั้งนี้ ย่อมต้องเป็นโอสถระดับสมบัติขั้นสูงสุด หลังจากที่หลอมกลั่นเสร็จเรียบร้อยแล้ว หลิงหยุนจึงได้เก็บโอสถเหล่านั้นไว้ในขวดหยกสีเขียว พร้อมกับเก็บหม้อเสินหนง และอุปกรณ์ต่างๆกลับเข้าไปในแหวนดังเดิมจากนั้นในช่วงยามเย็น หลิงหยุนจึงได้เดินทางไปยังจากเหนือจรดใต้ เป็นระยะทางกว่าหนึ่งพันกิโลเมตร ก่อนจะมาถึงเมืองเล็กๆเมืองหนึ่งที่ไม่มีอะไรโดดเด่นสะดุดตา แต่กลับเคยเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์จีนเจาหลู่!ดินแดนแห่งอดีตจักรพรรดิหวงตี้..เจาหลู่เป็นเมืองเล็กๆที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจีน และเป็นเมืองที่หลิงหยุนต้องการที่จะมาเยี่ยมเยียนนานมากแล้วกระบี่จักรพรรดิมังกรที่อยู่ภายในจุดซือไห่ของหลิงหยุนเวลานี้นับวันยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และเวลานี้ ได้พัฒนาเป็นยุทธภัณฑ์ระดับเต๋าสูงสุดแล้วด้วยแต่นี่ยังไม่ใช่ที่สุดเป็นเพียงแค่การเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!หลิงหยุนรับรู้ได้ว่ากระบี่จักรพรรดิมังกรของเขานั้น ยังคงสามารถพัฒนาขึ้นอยู่ได้อีกเรื่อยๆ และรวดเร็วในเมื่อกระบี่จักรพรรดิมังกรเป็นยุทธภัณฑ์ระดับเต๋าขั้นสูงแน่นอนว่าย่อมมีดวงจิตอยู่ภายใน และดวงจิตนี้เองที่เร่งเร้าหลิงหยุนให้มาที่นี่กระทั่งในระหว่างที่ต่อสู้กับจิตวิญญาณเทพธิดาในร่างของหนิงหลิงยู่อยู่นั้นกระบี่จักรพรรดิมังกรยังเฝ้าคะยั้นคะยอให้หลิงหยุนมาที่นี่โดยเร็ว จนทำให้หลิงหยุนไม่อาจฝึกฝนได้อย่างสงบแม้แต่พู่กันจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์และสมุดจักรพรรดิแห่งผืนพิภพ เมื่อครั้งที่ได้พบกับหลิงหยุนคราแรก ก็ได้กำชับให้เขาเดินทางมาสถานที่แห่งนี้โดยเร็วที่สุดเช่นกันและที่หลิงหยุนเดินทางมาวันนี้ก็เพราะรู้สึกว่าถึงเวลาอันควรแล้ว นอกจากจะถูกดวงจิตของยุทธภัณฑ์ทั้งสามเร่งเร้าแล้ว สถานที่แห่งนี้ ยังเป็นสถานที่ที่หลิงหยุนเลือกที่จะพัฒนาเข้าสู่ขั้นก่อสร้างรากฐานอีกด้วย!และทันทีที่มาถึงสถานที่แห่งนี้หลิงหยุนก็รู้ได้ทันทีว่า ตนเองได้เลือกสถานที่ได้ถูกต้องอย่างยิ่ง..หลิงหยุนถึงกับตกใจอย่างที่สุด!นั่นเพราะสถานที่แห่งนี้อุดมไปด้วยพลังชีวิตที่หนาแน่นในบรรดาพลังชีวิตทั้งหมดนั้น ปราณมังกรและปราณจักรพรรดินับว่าบริสุทธิ์ที่สุด แต่ที่รุนแรงดุร้ายดูเหมือนจะเป็นพลังภูติผี!เมืองหวงตี้หรือที่เรียกกันว่าเมืองซวนหยวนนี้ เป็นเมืองหลวงแห่งแรกที่จักรพรรดิหวงตี้ก่อตั้งขึ้น..