ตอนที่ 360

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 360 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 360 : ล้างบางเมืองจิงฉู (9) เวลาตีหนึ่ง ที่หัวมุมทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของสี่แยกถนนจิงฉีและถนนกู่เฟิง.. หลิงหยุนยืนเอามือไขว้หลังอยู่หน้าคลีนิค จ้องมองความเสียหายที่เกิดขึ้น แล้วก็ได้แต่ขมวดคิ้ว.. “พวกมันพังคลีนิคซะยับเยิน.. มีทางเดียวคือต้องเริ่มตกแต่งใหม่ทั้งหมด..” ไม่จำเป็นที่หลิงหยุนต้องเดินเข้าไปดูข้างในด้วยซ้ำไป เพราะกระจกหน้าต่างและประตูร้าน ได้ถูกกลุ่มคนเซียงซีรื้อถอนออกมาจนหมด ยังคงมีเศษกระจกที่แตกกระจายอยู่เต็มพื้น โต๊ะเก้าอี้ที่เพิ่งซื้อมาใหม่ ก็ถูกพังเสียหายและทิ้งกองไว้กับพื้น สภาพคลีนิคในเวลานี้เรียกได้ว่าเละเทะไม่มีชิ้นดี ตามบันไดขึ้นไปชั้นสอง ยังคงมีคราบเลือดจำนวนมากติดอยู่ เป็นภาพที่เห็นแล้วชวนให้ตกใจอย่างมาก ในวันที่เกิดเหตุนั้น.. เหยาลู่อยู่ที่อยู่ชั้นสองได้วิ่งลงมาขวางกลุ่มคนเซียงซีไว้ จนกระทั่งตัวเองได้รับบาดเจ็บสาหัส “ชั่วช้า! ข้าไม่น่าปล่อยพวกมันไปเลย!” หลิงหยุนร้องตะโกนออกมาอย่างเคียดแค้น หลังจากที่เห็นภาพความเละเทะเสียหายของคลีนิค และคราบเลือดที่บันได คิ้วตรงคล้ายดาบของหลิงหยุนขมวดเข้าหากันแน่น.. “เอาล่ะ.. พวกมันก็ได้รับการลงโทษอย่างสาสมแล้ว!” เหล่ากุ่ยเห็นหลิงหยุนเริ่มโมโหขึ้นมาอีกครั้ง จึงรีบเข้าไปปลอบให้เย็นลง “คลีนิคสามัญ..! หลิงหยุน นี่เป็นชื่อคลีนิคของเจ้างั้นรึ? เป็นชื่อที่ดีมากทีเดียว แต่ข้าว่ามันไม่เข้ากับนิสัยของเจ้าเลย..” ตู้กู่โม่เงยหน้าขึ้นมองป้ายชื่อด้านบนพร้อมกับบ่นพึมพำ หลิงหยุนหันไปมองที่ฟากถนนอีกด้านทางฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นหมู่บ้านที่ฉางหลิงอาศัยอยู่ เขาคิดในใจว่าฉางหลิงอาจจะกำลังกังวลเกี่ยวกับเรื่องที่เขาหายตัวไปอยู่ก็ได้?! เมื่อนึกถึงฉางหลิง.. หลิงหยุนก็อดที่จะนึกถึงเกาเฉินเฉินขึ้นมาด้วยไม่ได้ พร้อมกับคิดว่าตั้งแต่กลับมาเขายังไม่ได้ข่าวคราวของเกาเฉินเฉินเลยแม้แต่น้อย ช่างเป็นเรื่องที่แปลก! เขาคงต้องหาโอกาสสอบถามเรื่องนี้จากถังเมิ่งอีกที “กลับกันเถอะ! ข้าต้องแวะไปดูอาการของช่างที่ตกแต่งคลีนิคต่อ” กระจกของประตูหน้าต่างถูกทุบ และข้างล่างก็ถูกถล่มจนยับเยินแบบนี้ ชั้นสองก็คงจะมีสภาพไม่ต่างกัน จึงไม่จำเป็นที่หลิงหยุนจะต้องขึ้นไปสำรวจอีก หลิงหยุนเรียกแท๊กซี่ที่ขับผ่านมาพอดี แล้วทั้งสามคนก็นั่งรถแท๊กซี่กลับไปที่บ้านของหลิงหยุน ถังเมิ่งไม่มีกุญแจบ้าน เขาจึงไม่สามารถเข้าไปด้านในได้ เลยได้แต่นั่งรอหลิงหยุนอยู่ภายในรถเมื่อมาถึง.. หลิงหยุนก็ตรงเข้าไปถามถังเมิ่งทันที “ถังเมิ่ง ตอนนี้กุญแจบ้านอยู่ที่ใหน?”ถังเมิ่งกรอกตาพร้อมกับตอบไปว่า “พี่หยุน.. บ้านถูกทางการยึดไปแล้ว! กุญแจบ้านก็ต้องอยู่ที่สำนักงานรักษาความมั่นคงสิ กุญแจบ้านทั้งสองหลังถูกยึดไปหมดแล้ว!”หลิงหยุนกัดฟันกรอดพร้อมกับคิดในใจว่า ‘หลัวจ้ง.. ในเมื่อเจ้ากล้าลองดีกับข้า.. พรุ่งนี้ข้าจะให้เจ้าได้ผยองจนพอใจเลยล่ะ!’แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่เขาจะไปจัดการกับเหลาจ้ง หลิงหยุนสั่งถังเมิ่งให้โทรหาเสี่ยวเม่ยหนิงสอบถามที่อยู่ของคนงานว่าตอนนี้พวกเขาพักอยู่ที่ใหน จากนั้นก็ให้ถังเมิ่งขับรถมุ่งหน้าไปยังที่พักของคนงานเหล่านั้นแต่ก่อนที่จะออกเดินทางไปที่บ้านคนงาน หลิงหยุนขอให้เหล่ากุ่ยและตู้กู่โม่กลับไปก่อน และค่อยพบกันอีกครั้งในวันพรุ่งนี้ แต่ทั้งสองคนกลับปฏิเสธและยืนยันไม่ยอมกลับไป!ทางด้านเหล่ากุ่ยนั้น หลิงหยุนคือนายน้อยของเขาที่พลัดพรากจากตระกูลหลิงไปถึงสิบแปดปี อีกทั้งในความคิดเห็นของเขาตอนนี้ หลิงหยุนคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดที่จะเป็นทายาทสืบทอดตระกูลหลิงคนต่อไป และในเมื่อเขาได้พบหลิงหยุนแล้ว เขาจะไม่มีทางแยกจากหลิงหยุนเป็นอันขาด!ไม่ว่าหลิงหยุนจะแข็งแกร่งเพียงใด แต่เหล่ากุ่ยก็ยังคงต้องทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด นั่นก็คือการปกป้องคุ้มครองความปลอดภัยของหลิงหยุน เขาไม่สามารถปล่อยให้หลิงหยุนได้รับอันตรายหรือบาดเจ็บได้แม้แต่นิดเดียว!หากหลิงหยุนตกอยู่ในอันตรายและได้รับบาดเจ็บ หรือว่าเกิดปัญหาอะไรขึ้นกับเขา เหล่ากุ่ยจะมีหน้ากลับไปพบและรายงานนายผู้เฒ่าหลิงและคุณชายสามได้อย่างไรกัน?ดังนั้นเหล่ากุ่ยจึงได้ตัดสินใจแล้วว่า นับแต่นี้ไปเขาจะไม่ยอมแยกจากหลิงหยุนเป็นอันขาด และจะคอยตามปกป้องคุ้มครองหลิงหยุนตลอดไปตู้กู่โม่เองก็กำลังเบื่อหน่ายอย่างมาก เพราะกลับไปที่โรงแรมนอกเหนือจากการทำสามธิ เขาก็ได้แต่นั่งดูทีวี จึงไม่มีทางที่เขาจะยอมกลับไปนั่งเบื่ออยู่ที่โรงแรมเช่นกัน!เมื่อเห็นท่าทางที่ขึงขังของคนทั้งคู่ หลิงหยุนจึงไม่มีทางเลือกอื่น และได้แต่ให้ทั้งสองคนตามเขาไปด้วยคนงานทั้งเจ็ดอาศัยอยู่ที่ชานเมืองทางฝั่งตะวันตก พวกเขาเลี้ยงชีพด้วยการหางานรับเหมาในเมืองจิงฉู ดังนั้นจึงได้ไปหาเช่าบ้านเก่าๆอยู่แถวชานเมือง และสภาพของบ้านก็ซอมซ่อมากกว่าบ้านเช่าของหลิวลี่เสียอีกถังเมิ่งขับรถมาตามคำแนะนำของเสี่ยวเม่ยหนิงและเหยาลู่ ในที่สุดก็มาถึงบ้านของคนงาน และรถของถังเมิ่งก็มาจอดอยู่หน้าบ้านที่เก่าจนใกล้จะพังเต็มทีหลังหนึ่งเมื่อคนทั้งสี่ลงมาจากรถ หลิงหยุนก็ตรงเข้าไปเคาะประตูบ้านทันที..หลิงหยุนได้ยินเสียงคนอยู่ในบ้านมากมาย และหนึ่งในนั้นก็ร้องตะโกนถามออกมา หลิงหยุนจำได้ว่าเป็นเสียงของหัวหน้าคนงาน จึงรีบตอบกลับไปทันที“ผมเองครับ.. เจ้าของคลีนิคที่คุณไปตกแต่งร้านให้!”ประตูบ้านเปิดออกอย่างรวดเร็ว และชายหน้าตาท่าทางซื่อๆคนหนึ่งก็เปิดประตูออกมา เขาคือหัวหน้าช่างที่หลิงหยุนรู้จัก ทันทีที่มองเห็นหลิงหยุนกับคนแต่งตัวประหลาดอีกสองสามคน เขาก็กลัวจนหน้าซีด และเกือบจะปิดประตูหนีจะไม่ให้เขากลัวได้อย่างไรกัน? ในเมื่อเหล่ากุ่ยก็สวมชุดสีดำดูลึกลับ ส่วนตู้กู่โม่ก็สวมเสื้อคลุมดูแปลกประหลาด ถังเมิ่งก็หัวล้าน แถมยังมีสุนัขจิ้งจอกสีขาวตัวใหญ่อีกหนึ่งตัว!เมื่อเห็นสีหน้าของหัวหน้าคนงาน หลิงหยุนก็รู้ได้ทันทีว่าเขากำลังตกใจกลัวอย่างมาก หลิงหยุนจึงยิ้มพร้อมกับพูดขึ้นว่า