ตอนที่ 363

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 363 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 363 : ล้างบางเมืองจิงฉู (12) – อยู่เคียงข้างเสมอ! วันนี้เมืองจิงฉูดูเหมือนจะอากาศร้อนมากเป็นพิเศษ ดวงอาทิตย์ส่องแสงร้อนแรงทำให้ผืนดินร้อนระอุไม่ต่างจากเตาไฟ เพียงช่วงเวลาแปดโมงเช้า อุณหภูมิก็ขึ้นไปถึงสามสิบองศา! หลังจากหลิงหยุน ถังเมิ่ง เหล่ากุ่ย และตู้กู่โม่ ทานอาหารเช้าเสร็จ ถังเมิ่งก็ทำหน้าที่คนขับรถพาทุกคนรวมทั้งเจ้าขาวปุยกลับไปที่บ้านของตัวเองก่อนเพื่อเปลี่ยนมาใช้รถฮัมเมอร์ของเขาแทน จากนั้นก็พาทุกคนมุ่งหน้าสู่ถนนหลินเจียงทันที! ระหว่างทางถังเมิ่งก็ได้แต่ถอนหายใจแล้วพูดขึ้นมากว่า “พี่หยุน.. เราไม่มีรถแมคโครเลย เครื่องมืออะไรก็ไม่มี แล้วจะไปรื้อถอนบ้านได้ยังไง?!” เหล่ากุ่ยและตู้กู่โม่มองหน้ากัน ทั้งคู่ต่างก็เห็นด้วยกับถังเมิ่ง.. และต่อให้มีเงินไปจ้างบริษัทมารื้อถอนจริงๆ หากไม่ใช่บ้านของคนที่ว่าจ้าง บริษัทที่รับจ้างก็คงไม่กล้าทำโดยพละการเช่นกัน ใครบ้างจะไม่กลัวว่าจะต้องกลายเป็นผู้รับผิดชอบค่าเสียหายที่เกิดขึ้น! หลิงหยุนหัวเราะเสียงดังพร้อมกับตอบไปว่า “ใครบอกนายล่ะว่าจะต้องใช้รถยกรถขุดอะไรพวกนั้น ฉันนี่ล่ะ.. จะเป็นคนรื้อถอนด้วยตัวเอง รับรองว่าจะเอาให้ราบเป็นหน้ากองเลย!” ไม่จำเป็นที่หลิงหยุนจะต้องใช้รถขุดหรือเครื่องมืออะไรในการรื้อถอนทั้งนั้น เพราะหม้อเสินหนงที่หนักหลายพันกิโลกรัม เขายังหิ้วได้อย่างสบาย อีกทั้งเขายังมีตัวช่วยอย่างกระบี่โลหิตแดนใต้ และยันต์อัคนี เพียงแค่นี้เขาก็สามารถรื้อถอนบ้านทั้งหลังได้อย่างง่ายดายแล้ว! กระบี่โลหิตแดนใต้นั้น เป็นกระบี่วิเศษ สามารถตัดของแข็งได้ไม่ต่างจากตัดเต้าหู้นิ่มๆ! การที่หลิงหยุนตั้งใจรื้อถอนบ้านด้วยตัวเองโดยไม่ใช้รถขุด เพราะต้องการให้เสียเจิ้นติง หลัวจ้ง และกู่เหลียนเฉิง ได้เห็นความแข็งแกร่งของเขา อีกทั้งเพื่อต้องการป่าวประกาศให้ทุกคนรู้ว่า.. หลิงหยุนได้กลับมาแล้ว! ดังนั้น.. การรื้อถอนบ้านจึงจำเป็นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้! ครั้งนี้.. หลิงหยุนไม่จำเป็นต้องหลบกล้องวงจรปิดอีกต่อไป อีกทั้งยุคสมัยนี้ยังมีโทรศัพท์มือถือที่สามารถบันทึกภาพเคลื่อนไหวต่างๆได้อีกด้วย ในเมื่อเขาต้องการขึ้นมาผงาดอีกครั้ง การให้ผู้คนจำนวนมากได้รู้ได้เห็นจึงเป็นเรื่องจำเป็น และยิ่งคนรู้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น ไม่เช่นนั้น.. การปฏิบัติการของเขาในครั้งนี้จะเรียกว่าล้างบางได้อย่างไร? หลิงหยุนต้องการให้คนทั้งเมืองจิงฉูได้เห็นว่า.. ใครก็ไม่มีสิทธิ์รื้อทำลายบ้านของเขา! เวลาแปดโมงเช้า.. เป็นช่วงเวลาที่การจราจรค่อนข้างเคลื่อนตัวได้ไม่ดีนัก แต่หลิงหยุนเองก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร เขาจึงนั่งฮัมเพลงไปในรถอย่างอารมณ์ดี แต่หารู้ไม่ว่าทั้งถังเมิ่งและเหล่ากุ่ยต่างก็เครียดกันจนเหงื่อตก.. ความเครียดของถังเมิ่งนั้นเกิดจากความตื่นเต้น เลือดในตัวของเขาพลุ่งพล่าน และเหงื่อก็ไหลออกมาเต็มฝ่ามือที่จับพวงมาลัย เดาไม่ออกว่าถังเมิ่งเหงื่อออกเพราะอากาศร้อน หรือว่าตื่นเต้นเกินไปกันแน่แต่ความเครียดของเหล่ากุ่ยนั้น เกิดขึ้นเพราะความห่วงใย!เขารู้ดีว่าการที่หลิงหยุนจะรื้อถอนบ้านด้วยมือเปล่านั้นเป็นเรื่องที่ไม่เกินความสามารถ!แต่ตอนนี้เป็นที่ชัดเจนแล้วว่า หลิงหยุนเป็นบุตรชายของหลิงเสี่ยว! อีกทั้งในเวลานี้ตระกูลหลิงก็ไม่ได้มีอำนาจอิทธิพลยิ่งใหญ่เหมือนเมื่อครั้งในอดีต หากหลิงหยุนไปรื้อถอนบ้านของผู้คนตามอำเภอใจเช่นนี้ แล้วเกิดปัญหาขึ้นกับเขา ตระกูลหลิงคงมีอำนาจไม่พอที่จะช่วยเหลือได้!เหล่ากุ่ยกำลังครุ่นคิดว่า เขาควรจะเปิดเผยฐานะของตนเองกับหลิงหยุนดีหรือไม่? เพราะดูแล้วว่าหลิงหยุนได้ตัดสินใจจะลงมือรื้อถอนบ้านคนอื่นอย่างแน่นอน หากมีทีมข่าวในเมืองจิงฉูพากันออกมาทำข่าว และเผยแพร่ภาพของหลิงหยุนออกไป แน่นอนว่าคนทั่วทั้งประเทศจะต้องรู้จักหลิงหยุนอย่างแน่นอน!และเมื่อใดก็ตามที่ภาพของหลิงหยุนถูกเผยแพร่ทางอินเทอร์เนต ตระกูลใหญ่ต่างๆในเมืองหลวงรวมทั้งตระกูลหลิงเองก็ต้องได้เห็นเช่นเดียวกัน และไม่ว่าใครก็ตามที่ได้เห็นหลิงหยุน ก็ต้องเข้าใจได้ทันทีว่าหลิงหยุนต้องมีความสัมพันธ์ทางใดทางหนึ่งกับตระกูลหลิงอย่างแน่นอน!วันนี้ดูเหมือนจะเป็นวันใหญ่อีกทั้งท้องฟ้าแจ่มใส เหล่ากุ่ยได้แต่ใช้ผ้าปิดหน้าอำพรางตัวตน!เหล่ากุ่ยกำลังใคร่ครวญว่าจะเอ่ยปากห้ามหลิงหยุนดีหรือไม่? แต่จากที่เขาสังเกตุเห็นบุคลิกและอุปนิสัยใจคอของหลิงหยุนนั้น หลิงหยุนเป็นคนที่พูดคำใหนคำนั้น และเมื่อตัดสินใจทำอะไรแล้ว เขาจะไม่ยอมเปลี่ยนใจเด็ดขาด! อีกทั้งเป็นคนที่ชัดเจน!เหล่ากุ่ยได้แต่คิดในใจว่า ‘เอาเถอะ.. อย่างน้อยการรื้อถอนบ้าน ก็น่าจะดีกว่าการแอบไปฆ่าคน! และดูเหมือนว่าตลอดระยะเวลาสิบแปดปีที่นายน้อยต้องใช้ชีวิตข้างนอก ก็น่าจะได้รับความทุกข์มากมาย คงต้องปล่อยให้เขาได้กู้ศักดิ์ศรีของตนเองคืนบ้าง..’หลังจากเหล่ากุ่ยครุ่นคิดอยู่นาน.. เขาก็กระแอมออกมาเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นว่า “หลิงหยุน.. คนอื่นรื้อทำลายบ้านของเจ้า แล้วเจ้ากลับไปรื้อบ้านของพวกมันคืน นับว่าเป็นเรื่องที่ถูกต้อง! แต่ถึงอย่างไร ก็ไม่ควรลงมือในเวลากลางวัน มันโจ่งแจ้งเกินไป..”หลิงหยุนหัวเราะอย่างมีความสุข “เหล่ากุ่ย.. ดูจากการแต่งตัวของท่าน ทั้งชุดสีดำกับผ้าปิดหน้า คงไม่สะดวกจะเปิดเผยตัวสินะ ถ้ายังไง.. ท่านกลับไปพักที่อพาร์ทเมนท์ก่อนจะดีไม๊? ส่วนเรื่องรื้อถอนบ้าน ปล่อยให้เป็นเรื่องของเด็กๆอย่างพวกเราก็แล้วกัน! อีกอย่างคืนนี้ยังต้องเผชิญหน้ากับการต่อสู้ที่ดุดเดือดอีก!”ตอนนี้ยังไม่รู้ชะตากรรมของเฉิงเม่ยเฟิงว่าจะเป็นตายร้ายดีอย่างไรหลังจากที่ถูกตระกูลซันจับตัวไว้ ส่วนเสี่ยวเม่ยเม่ยก็หายตัวไป ทางด้านเกาเฉินเฉินก็ไร้ข่าวคราว หลิงหยุนไม่สามารถรอคอยได้อีก! เขาจึงต้องจัดการกับหลัวจ้งและคนอื่นๆก่อน และในคืนนี้ เขาตั้งใจจะบุกเข้าไปที่บ้านตระกูลเฉิง และจัดการถอนรากถอนโคลนตระกูลซัน เพื่อให้เมืองจิงฉูกลับเข้าสู่ความสงบเสียทีเหล่ากุ่ยหัวเราะพร้อมกับพูดขึ้นว่า “ไว้รอให้รถไปถึงที่ก่อน พวกเจ้าเด็กๆก็ลงไปจัดการก็แล้วกัน!”ในเมื่อเขายังไม่อยู่ในฐานะที่จะแสดงตัวได้ เขาจึงไม่ต้องการเป็นจุดสนใจของคนทั่วไป และไม่ต้องการให้ใครเห็นเขาปรากฏตัวพร้อมกับหลิงหยุน แต่เขาก็ยังคงต้องคอยคุ้มครองความปลอดภัยให้หลิงหยุนอยู่ลับๆเพราะหากตระกูลซันปรากฏตัว และต้องการสร้างปัญหาให้กับหลิงหยุนในช่วงกลางวันแสกๆนี้ แน่นอนว่าเหล่ากุ่ยจะต้องปรากฏตัวขึ้นขัดขวางอย่างแน่นอนถังเมิ่งขับรถฮัมเมอร์ของเขามุ่งหน้าไปทางฝั่งตะวันออก หลังจากขับเข้าสู่ถนนวงแหวนรอบนอกตะวันออกแล้ว ปริมาณรถบนถนนก็ค่อยๆลดลงตามลำดับ ถังเมิ่งจึงเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็วให้เร็วขึ้น และเพียงสี่สิบนาที รถฮัมเมอร์ก็มาหยุดอยู่ที่หน้าคลีนิคประชาชน