ตอนที่ 368

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 368 บทที่ 368: ล้างบางเมืองจิงฉู (17) – ดังกะฉ่อน! ที่สำนักงานรักษาความมั่นคง.. หัวหน้าสำนักงานรักษาความมั่นคงคนปัจจุบัน-หลัวจ้ง กำลังนั่งมองภาพวีดีโอในคอมพิวเตอร์อยู่ในห้องทำงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด.. วีดีโอที่หลัวจ้งกำลังดูอยู่นั้น เป็นภาพจากกล้องวงจรปิดที่จับภาพของชายร่างสูงใหญ่คนหนึ่งไว้ได้ ในภาพชายผู้นั้นกำลังเดินเอามือไขว้หลังข้ามถนนอยู่กลางสี่แยกแห่งหนึ่ง แต่จู่ๆกลับมาหยุดอยู่หน้ากล้อง แล้วค่อยๆเงยหน้าขึ้นจ้องมองเข้าไปในกล้อง จากนั้นก็ยิ้มมุมปากคล้ายแสยะยิ้มให้กับกล้อง เป็นรอยยิ้มที่เต็มด้วยความมั่นอกมั่นใจ! แล้วชายคนนั้นก็ยกมือขึ้นชี้ที่กล้องด้วยสายตาที่เย็นชาและดุดัน สีหน้าท่าทางของเขานั้นเต็มไปด้วยความหยิ่งผยองอย่างที่สุด! และภาพวีดีโอที่หลัวจ้งกำลังดูอยู่นั้น ก็คือภาพของหลิงหยุนที่กล้องวงจรปิดตรงสี่แยกถนนจิงฉีและกู่เฟิงบันทึกไว้ได้นั่นเอง?! ทุกครั้งที่หลัวจ้งดูภาพวีดีโอจากกล้องวงจรปิดตัวนี้ เขาถึงกับต้องถอนหายใจออกมาด้วยความหนักใจ เพราะรู้สึกคล้ายกับว่าหลิงงหยุนกำลังยืนชี้หน้าเขาอยู่.. “มันจงใจยั่วโมโห! หลิงหยุนมันจงใจยั่วโมโหชัดๆ! นี่มันกลับมาที่จิงฉูแล้วเหรอ? ฉันก็อยากจะรู้นักว่ามันจะเก่งกาจสามารถแค่ใหนเชียว?!” หลังจากที่หลัวจ้งถอนหายใจ และบ่นพึมพำกับตัวเอง เขาก็ไม่กล้าที่จะมองหน้าหลิงหยุนอีก และกำลังใคร่ครวญว่าจะเข้าจับกุมหลิงหยุนทันทีเลยดีหรือไม่?! ระหว่างที่เขากำลังอึดอัดใจอยู่นั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นพอดี หลัวจ้งรีบกดหยุดเล่นวีดีโอไว้ชั่วคราว และทำเสียงกระแอมเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นว่า “เข้ามาได้!” ตำรวจหญิงเดินเข้ามาในห้อง และตรงเข้าไปที่หน้าโต๊ทำงานของหลัวจ้ง เธอยืนตัวตรงทำความเคารพก่อนจะรายงานว่า “หัวหน้าหลัวคะ.. เกิดเรื่องใหญ่ค่ะ!” ทันทีที่หลัวจ้งได้ยิน หัวใจของเขาก็เต้นแรงขึ้นมาทันที สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองตำรวจหญิงพร้อมกับถามออกไปว่า“มีเรื่องอะไร?”และแน่นอนว่าคงจะไม่มีเรื่องอะไรจะใหญ่โตไปกว่าการที่หลิงหยุนบุกเข้าไปรื้อทำลายสำนักงานของกู่เหลียนซัน และทันทีที่หลิงหยุนออกไป พนักงานก็เป็นคนโทรเข้าไปแจ้งที่สถานีตำรวจเองหลังจากที่หลัวจ้วได้ฟ้ง เขาก็ทุบกำปั้นลงบนโต๊ะอย่างแรง พร้อมกับร้องตะโกนออกมาด้วยความโมโห“หลิงหยุน.. แกมันโอหังเกินไปแล้ว ไม่เกรงกลัวแม้กระทั่งกฎหมาย!”ตำรวจหญิงยังคงรายงานต่อด้วยสีหน้าตื่นตกใจ “จากรายงานล่าสุด.. ตอนนี้หลิงหยุนกำลังพาคนจำนวนมากไปที่หมู่บ้านหลินเจียง เห็นว่าจะไปจัดการรื้อถอนบ้านของผู้อำนวยการสำนักงานเขตถนนหลินเจียงที่ชื่อเถียนป๋อเตาด้วยค่ะท่าน!”หลัวจ้งได้ยินถึงกับอึ้งไปก่อนจะร้องออกมาเสียงดัง “อะไรนะ?! จะไปรื้อถอนบ้านงั้นเหรอ?! แล้วยังจะรออะไรอยู่อีก ให้ตำรวจพร้อมอาวุธจำนวนหนึ่งไปตามจับหลิงหยุนตอนนี้เลย อย่าให้มันรื้อถอนบ้านใครได้อีก แล้วผมจะรีบตามไป!”หลังจากพูดจบ โทรศัพท์มือถือของหลัวจ้งก็ดังขึ้น และเมื่อเห็นว่าเป็นสายจากกู่เหลียนเฉินเขาจึงรีบรับสายทันที!“หัวหน้าหลัว.. ขอโทษที่ต้องโทรมารบกวนคุณในวันหยุด! ผมแค่จะโทรมาบอกว่าหลิงหยุนมันกลับมาแล้ว และตอนนี้มันก็จัดการถล่มสำนักงานของผมจนพังหมด แล้วยังจับตัวน้องชายของผมไปด้วย ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดียังไง? กรุณาช่วยผมด้วย!”หลังจากที่กู่เหลียนเฉิงถูกหลิงหยุนทำลายสัญลักษณ์แห่งชายชาตรีผ่านไปได้สองอาทิตย์ กู่เหลียนเฉินก็เริ่มร่วมมือกับคนที่เกี่ยวข้องวางแผนเล่นงานหลิงหยุนหลัวจ้งพยักหน้าพร้อมกับตอบไปว่า “ผมรู้เรื่องแล้ว! ในเมื่อหลิงหยุนมันไม่เคารพกฎหมาย ผมก็จะจัดการกับมันเอง ตอนนี้ผมได้สั่งการให้ตำรวจพร้อมอาวุธจำนวนหนึ่งเข้าไปจับกุมตัวมันแล้ว รอให้ผมจับมันได้ก่อนเถอะ..”กู่เหลียนเฉิงได้แต่ขมวดคิ้วพร้อมกับถอนหายใจ แล้วตอบไปว่า “ขอบคุณมาก หัวหน้าหลัว.. ได้โปรดช่วยน้องชายผมด้วยนะครับ ช่วยให้เขาปลอดภัยด้วย!”หลัวจ้งถอนหายใจอย่างแรงพร้อมกับตอบไปว่า “สบายใจได้.. หลิงหยุนมันคงไม่กล้าทำร้ายคนกลางวันแสกๆหรอก แล้วผมจะรีบไปช่วยน้องชายของคุณกลับมาให้ได้เร็วที่สุด!”กู่เหลียนเฉิงยังจำภาพความดุดันของหลิงหยุนได้ มือขวาของเขาเอื้อมลงไปสัมผัสอวัยวะท่อนล่างที่หายไป ริมฝีปากของเขาบิดเบี้ยวในขณะที่เอ่ยขอบคุณหลัวจ้งอีกครั้งก่อนจะวางสายไปหลังจากวางสายไปแล้ว กู่เหลียนเฉิงก็ค่อยๆลุกขึ้นยืนช้าๆ และจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างของโรงพยาบาล เขาถอนหายใจพร้อมกับพึมพำว่า“เกมนี้คงยากที่จะชนะ..”