ตอนที่ 399

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 399 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 399 : จับโจรต้องจับหัวหน้า! “เชอะ.. แม่ชีเฒ่าคงจะคิดว่าตัวเองได้สมบัติล้ำค่าไปสินะ?! ไม่แน่ว่าเฉิงเม่ยเฟิงอาจจะเป็นระเบิดเวลา ที่รอคอยวันระเบิด และทำลายล้างสำนักจิ้งซินก็เป็นได้!” ซันเทียนเปียวรู้สึกหงุดหงิดขุ่นเคืองเป็นอย่างมาก แต่เขาก็ทำได้แค่เพียงรอคอยให้ยอดฝีมือขั้นเซียงเทียน-7 ผู้นั้น บุกถล่มสำนักจิ้งซินด้วยตัวเอง ถึงตอนนั้นคงจะสนุกน่าดู.. จากนั้น ซันเทียนเปียวก็ได้สั่งให้คนของเขาเพียงแค่ควบคุมตัวคนของตระกูลเฉิงไว้เท่านั้น และห้ามไม่ให้รบกวนพวกเขาอีกต่อไป ซันเทียนเปียวรู้ดีว่าวิชาไร้ใจของสำนักจิ้งซินนั้นยากที่เขาจะรับมือได้ และศิษย์ของสำนักจิ้งซินแต่ละคนก็ล้วนฝีมือร้ายกาจ หากเขากล้าไปลองดี ตระกูลซันคงต้องถึงคราวสิ้นชื่อแน่! ในคืนนั้น ซันเทียนเปียวจึงสั่งให้คนของเขานำเฉิงเทียนและครอบครัวไปไว้ที่บ้านในอ่าวจิงฉู และให้ยอดฝีมือคุมตัวไว้จนกว่าหลิงหยุนจะบุกมา และหลังจากที่เขาลงมือจัดการสังหารหลิงหยุนเรียบร้อยแล้ว จึงค่อยปล่อยตัวทั้งสามคน ส่วนตัวเขาก็จะกลับไปที่ปักกิ่ง นอกเหนือจากความร่ำรวยมั่งคั่งเป็นหลายพันล้านแล้ว เฉิงเทียนก็เป็นเพียงแค่คนธรรมดา เหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในคฤหาสน์ของเขาคืนนั้น จะว่าไปก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับคนของตระกูลเฉิงมากมาย ซันเทียนเปียวจึงไม่จำเป็นต้องฆ่าพวกเขาก็ได้ เขาไม่สังหารคนของตระกูลเฉิงได้ แต่ไม่ฆ่าหลิงหยุนไม่ได้! ต่อให้หลิงหยุนหายตัวไป ซันเทียนเปียวก็ต้องสั่งคนของเขาให้ตามล่าหาตัวมาให้ได้ ไม่เช่นนั้นตระกูลซันคงต้องเสียหน้าอย่างมาก แต่การที่ซันเทียนเปียวจ้องจะเล่นงานหลิงหยุนเช่นนี้ ก็ไม่ต่างจากการดึงหัวไชเท้าที่ย่อมต้องมีโคลนติดขึ้นมาด้วย เพราะเขากลับนึกไม่ถึงว่า ยิ่งเขาจ้องจะกดดันหลิงหยุนมากเท่าไหร่ คนทั่วทั้งเมืองจิงฉูกลับแสดงตัวยินยอมปกป้องหลิงหยุนมากขึ้นเท่านั้น! เพราะไม่เพียงแค่หลี่ยี่เฟิงและถังเทียนห่าวซึ่งเป็นข้าราชการระดับสูงของจิงฉู แต่ยังมีแก๊งมังกรเขียวซึ่งทำธุรกิจใต้ดิน ที่คอยแอบปกป้องหลิงหยุนอยู่อย่างลับๆ แม้กระทั่งท่านเสี่ยวหมอเทวดาซึ่งเป็นแพทย์ที่เก่งที่สุดในประเทศนี้ ก็ยังออกหน้าให้หลิงหยุน เสี่ยวเจิ้งจี๋ถึงกับโทรหาตระกูลซันด้วยตัวเอง และแสดงออกอย่างชัดเจนว่าต้องการปกป้องเขา! ในเมื่อมีอุปสรรคชิ้นใหญ่อย่างท่านเสี่ยวหมอเทวดา แผนการของซันเทียนเปียวจึงยิ่งยากเย็นขึ้นมาก และสองฝ่ายต่างก็เริ่มต้านทานอำนาจของกันและกัน แต่เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ซันเทียนเปียวก็ถึงกับเหน็ดเหนื่อย และต้องรอคอยโอกาสดีๆที่จะปรากฏ ในคืนวันเสาร์ หลิงหยุนแอบกลับเข้าเมืองจิงฉูอย่างเงียบๆ และในเช้าวันอาทิตย์เขาก็เริ่มตอบโต้กลับอย่างรุนแรง ด้วยการรื้อถอนสำนักงานของกู่เหลียนเฉิง และบ้านของเถียนป๋อเตาถึงสองหลังต่อหน้าผู้คนมากมาย! ซันเทียนเปียวได้ข่าวการตอบโต้ของหลิงหยุน แต่ก็ไม่สามารถลงมือจัดการได้ในช่วงกลางวัน หลังจากที่รู้ว่าหลัวจ้งพ่ายแพ้ให้กับหลิงหยุน เขาก็ถึงกับตบโต๊ะพร้อมกับกร่นด่า และสาปแช่งหลัวจ้งอย่างรุนแรง! หลังจากที่เฉิงเม่ยเฟิงถูกแม่ชีมี่ยื่อนำตัวกลับไปที่สำนักจิ้งซิน ซันเทียนเปียวก็ได้ส่งยอดฝีมือมากมายไปรอจับตัวหลิงหยุนที่คฤหาสน์ของเฉิงเทียน รอคอยเพียงให้หลิงหยุนเดินเข้ามาในกับดักที่เขาวางไว้ ส่วนตัวเขาเองก็ไปจับตัวถังเทียนห่าว และนำไปกักขังไว้ที่บ้านในอ่าวจิงฉูเพื่อทำการสอบสวนด้วยตัวเอง ซันเทียนเปียวคิดไม่ถึงว่ายอดฝีมือทั้งหมดที่อยู่ในคฤหาสน์ตระกูลเฉิงที่ชานเมืองด้านตะวันตก จะถูกหลิงหยุนถล่มราวกับพายุจนบาดเจ็บสาหัส และล้มตายกันมากมาย เหลือเพียงไป่หยวนเจียที่ไม่เป็นอะไร และได้ทำหน้าที่นำทางให้กับหลิงหยุน ความจริงแล้วซันเทียนเปียวก็นับว่าโชคร้าย เพราะคนที่ยังคงมีความทรงจำในคืนนั้นอยู่ ไม่ได้มีเพียงแค่เฉิงเม่ยเฟิง แต่ยังมีถังเมิ่ง ตี้เสี่ยวอู๋ เสี่ยวเม่ยหนิง และเกาเฉินเฉินอีกที่รู้!เสี่ยวเม่ยหนิงนั้นซันเทียนเปียวไม่กล้าแตะต้อง ส่วนเกาเฉินเฉินก็กลับไปบ้านที่ปักกิ่งแล้วส่วนถังเมิ่งกับตี้เสี่ยวอู๋นั้น ซันเทียนเปียวเห็นว่าทั้งคู่เป็นเพียงแค่คนธรรมดาไม่มีวรยุทธอะไร เขาจึงไม่คิดว่าทั้งสองคนจะอยู่ร่วมในเหตุการณ์ตั้งแต่ต้นจนจบอีกทั้งคนหนึ่งก็ถูกสำนักงานรักษาความมั่นคงจับตัวไปแล้ว ส่วนอีกคนก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเพราะถูกเสียเจิ้นเหยินกระทืบ ซันเทียนเปียวจึงไม่สนใจคนไร้ค่าทั้งสองคนอีก..แต่ซันเทียนเปียวกลับนึกถึงคนสำคัญอีกคนหนึ่งขึ้นมาได้ นั่นก็คือถังเทียนห่าวซึ่งดูเหมือนจะเป็นคนที่สำคัญมาก แต่เขากลับมองข้าม เขาจึงต้องไปจับตัวถังเทียนห่าวไปสอบสวนด้วยตัวเองซันเทียนเปียวมองถังเทียนห่าวด้วยความรู้สึกประหลาดใจ พร้อมกับคิดในใจว่า ‘ทำไมคนพวกนี้ถึงได้มีร่างกายที่สะอาดราวกับเกิดใหม่เช่นนี้?’และนั่นเป็นเพราะหลิงหยุนได้ใช้พลังอมตะชำระล้างภายในให้กับถังเทียนห่าวด้วยเช่นกัน ส่วนซันเทียนเปียวก็ได้แต่มองด้วยแววตาเป็นประกายพร้อมกับเหงื่อที่ไหลเปียกผมสีขาวบนศรีษะช่างน่ากลัว!“ผู้อำนวยการถัง.. คุณไม่ต้องกังวลอะไรมาก ผมพาคุณมาที่นี่ก็เพราะต้องการล่อหลิงหยุนมาเท่านั้น ผมรับรองว่าคุณจะปลอดภัยดี!”ซันเทียนเปียวจับตัวคนที่เขาไม่สามารถบีบบังคับให้พูดได้มา จึงได้แต่ยอมรับว่าตนเองช่างโชคร้ายนัก! แต่เวลานี้หลิงหยุนปรากฏตัวออกมาแล้ว ตราบใดที่เขาจับตัวหลิงหยุนได้ ทุกอย่างก็จะกระจ่างแจ้งเอง เขาไม่จำเป็นต้องถามอะไรจากถังเทียนห่าวอีก..แต่ถังเทียนห่าวกลับตอบซันเทียนเปียวด้วยสีหน้าท่าทางที่สงบนิ่ง “คุณซัน.. ความจริงคุณไม่ต้องพยายามมากมายขนาดนี้ก็ได้ เท่าที่ผมรู้จักหลิงหยุน ต่อให้คุณไม่จับตัวผมมา เขาก็ต้องมาหาคุณอยู่ดี!”ซันเทียนเปียวตอบกลับยิ้มๆ “เอ่อ.. แต่ตอนนี้หลิงหยุนหายตัวไป คุณไม่นึกกังวลและเป็นห่วงเขาบ้างเลยรึ?”ถังเทียนห่าวตอบกลับยิ้มๆ “ห่วงสิ.. ห่วงมากจริงๆ แต่ผมเป็นไม่ได้เป็นห่วงหลิงหยุนหรอกนะ แต่ห่วงคุณมากกว่า!”“งั้นรึ? ถ้างั้นเราก็มาคอยดูกัน?”ซันเทียนเปียวยิ้มเยือกเย็น และไม่สนใจถังเทียนห่าวที่เริ่มหลับตา………..ณ คฤหาสน์ตระกูลเฉิงที่อยู่ชานเมืองทางด้านตะวันตกศพมากมายนอนเกลื่อนกลาดอยู่ทั่วบริเวณ เลือดไหลเจิ่งนองราวกับสายน้ำ และสวนภายในบ้านก็มีแขนที่ขาดอยู่เต็มไปหมด หากคนธรรมดาได้มาเห็นภาพเช่นนี้ คงต้องอาเจียนออกมาแน่นอนชายคลุมผ้าปิดบังใบหน้าสองคนโผล่ออกมาที่สวนในบ้านอย่างเงียบๆที่ ทั้งคู่สำรวจร่างไร้วิญญาณที่เกลื่อนกลาดอยู่ตามพื้นอย่างละเอียด