ตอนที่ 11

มือที่จับจูงกันมาคลายออกจากกัน ไทเกอร์ปล่อยมืออย่างแสนเสียดายโอกาส

“ครับคุณหนู”

ไทเกอร์เดินเข้ามารอในร้านกาแฟ ตอนนั้นอิงอรเพื่อนสนิทของปั้นหยาเดินมาถึงพอดี

“กรี๊ดดด… เมื่อกี้ฉันเห็นนะ... เธอจูงมือมากับใครยัยหยา บอกมาเดี๋ยวนี้นะหยา... ใครอ่ะ ทำไมฉันไม่เคยเห็นมาก่อน... หวานอ่ะ... จูงมือกันด้วย”

อิงอร หญิงสาวเรือนร่างอวบอัด ผิวขาว ผมยาวประบ่า แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าเซ็กซี่ กางเกงขาสั้นสีแดงชิดง่ามขา เสื้อกล้ามลายดอกกุหลาบสีแดงสะพรั่งฉูดฉาด อดถามไม่ได้เมื่อเห็นปั้นหยาจูงมือมากับไทเกอร์

“อ๋อ... คนขับรถคนใหม่จ้ะ”

ปั้นหยาไขข้อสงสัยของเพื่อน

“ว้าย... เอิ่ม... แต่ฉันเห็นเธอจูงมือกันมานี่นา... ฉันสาบานว่าไม่ได้ตาฝาดแน่ๆ”

อิงอรยกมือขึ้นขยี้ตา ยืนยันเสียงแข็งกับสิ่งที่เห็น

“อ๋อ... ที่ฉันต้องจูงมือเข้ามาก็เพราะว่าไทเกอร์ขี้เกรงใจน่ะ... เค้าจะรออยู่ที่รถ แต่แกก็รู้ว่าอากาศข้างนอกร้อนมาก ฉันเลยให้มานั่งรอข้างใน”

ปั้นหยาพยายามอธิบายภาพการจับมือที่ทำให้เพื่อนสนิทตั้งข้อสังเกต

“นี่แกโกหกฉันหรือเปล่า... โอ้ว... น่ากินมาก ให้ตายเถอะโรบิ้น คนขับรถบ้านแกหล่อกว่าดาราอีกนะ แบบนี้เค้าเรียกว่าหล่อวัวตายควายล้มเชียวนะแก เมื่อก่อนทำไมฉันไม่เห็นนะ... เสียดาย”

อิงอรสงสัย เพราะหล่อนเคยแวะไปหาปั้นหยาที่บ้านบ่อยๆ แต่ไม่เคยเห็นไทเกอร์

“เรื่องมันยาว... ไว้เล่าให้ฟังทีหลัง”

ปั้นหยารีบตัดบท อิงอรเหลือบมองไปที่ร้านกาแฟ แอบมองชายหนุ่มสุดหล่อ โครงร่างของไทเกอร์สูงใหญ่สะดุดตาเพราะเป็นลูกครึ่ง เสื้อผ้าที่เขาสวมใส่ไม่อาจอำพรางกายกำยำไปด้วยมัดกล้าม เห็นแผงอกดันนูนขึ้นมาจากเสื้อโปโลสีขาวเรียบรัดรูป เน้นให้เห็นกล้ามเนื้อเด่นชัด เส้นผมของไทเกอร์เป็นสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ ผิวสีแทนสมชายชาตรี ด้วยไลฟ์สไตล์ของเขาชอบทำกิจกรรมกลางแจ้งเป็นชีวิตจิตใจ ไทเกอร์เป็นผู้ชายที่หลงใหลในกีฬาผจญภัยโลดโผนทุกชนิด

“นี่อย่ามัวตื่นเต้นกับคนขับรถของฉัน... ถ้าชอบนักเดี๋ยวติดต่อให้เอาป่ะ”

ปั้นหยาแกล้งว่า

“ว้าย... ฉันเอาจริงนะแก”

อิงอรทำหน้าตื่นเต้น ปั้นหยาอดหัวเราะไม่ได้ รีบจูงมือเพื่อนรักขึ้นบันไดเลื่อนไปหาซื้อของขวัญให้เพื่อนที่เป็นเจ้าของงานวันเกิด กำลังจะจัดขึ้นในค่ำคืนนี้

เกือบชั่วโมงผ่านไป