ตอนที่ 12

แม้รู้ว่าเป็นการไม่เหมาะสม ที่จะนั่งเคียงข้างเสมอคุณหนูผู้เป็นนาย หากไทเกอร์ก็จำต้องทรุดกายลงนั่ง เพราะปั้นหยาเคยบอกเองว่ากับหล่อนไม่ต้องพิธีรีตองอะไรให้มาก ทำตัวให้ง่ายเข้าไว้

นั่งลงไม่ทันเท่าไร โทรศัพท์มือถือของไทเกอร์ก็ส่งเสียงดังออกมาจากกระเป๋ากางเกง เขาตกใจที่เห็นว่าเป็นเบอร์ของเลขา ไทเกอร์รีบกดตัดสายเพราะกลัวความแตก ปั้นหยาเห็นอาการพิรุธก็รีบแซว

“กิ๊กโทรมาละสิ”

“เปล่าครับ... ผมโสด ไม่มีกิ๊กที่ไหนหรอกครับ”

ไทเกอร์บอกเป็นนัย เน้นตรงคำว่า ‘โสด’ ให้คุณหนูได้ยินชัดเจนเต็มสองหู

“ไม่เชื่อหรอก... ท่าทางเจ้าชู้อย่างนายน่าจะแฟนเยอะ”

“ไม่มีครับ... ผมโสด แล้วคุณหนูล่ะครับ... มีแฟนหรือยัง”

ไทเกอร์ถามด้วยความอยากรู้

“ยัง... ”

ปั้นหยาตอบสั้นๆ จ้องใบหน้าของไทเกอร์ด้วยความลืมตัว เขายิ้มออกมาตอนที่ได้ยินหล่อนตอบว่าไม่มีแฟน

“นายถามทำไม... จะจีบฉันหรอ”

ดวงตาของทั้งคู่ประสานเข้าด้วยกันอย่างจัง รับรู้ได้ว่ามีแรงดึงดูดบางอย่างแล่นวาบไปมาระหว่างดวงตาที่มองสบกัน ดวงตาสีสนิมเหล็กของชายคนนี้ดูคมกริบและมีพลังประหลาด สามารถดึงดูดทุกสิ่งที่อยู่ใกล้ เพียงแรกพบก็ทำให้ใจของหญิงสาวเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับผู้ชายคนไหนมาก่อน

“ผมคงไม่กล้า... ผมกับคุณหนูต่างกันราวดอกฟ้ากับหมาวัด”

ไทเกอร์ทำหน้าเศร้า

“นายก็พูดเกินไป”

ปั้นหยายอมรับว่าไทเกอร์เป็นผู้ชายที่มากไปด้วยเสน่ห์ดึงดูดทางเพศ เซ็กส์แอพพีลสูงมาก

“ก็จริงนี่ครับ... ผมกับคุณหนูเหมือนดอกฟ้ากับหมาวัด”

ไทเกอร์ย้ำ

“แล้วนายอยากเด็ดดอกฟ้ามั้ยล่ะ”

ปั้นหยามองเห็นประกายความร้อนแรงที่เต้นระยับอยู่เบื้องหลังดวงตาเจ้าชู้ของไทเกอร์

“อยากสิครับ... ”

ถามแบบนี้ก็ได้เรื่อง ไทเกอร์มองสบตาคุณหนูไม่ลดละ วิธีการมองอย่างเจ้าชู้ของเขาทำให้แก้มสาวร้อนผ่าว

“ฉันมีของจะให้นาย”

ปั้นหยารีบเปลี่ยนเรื่อง ยื่นถุงกระดาษที่วางอยู่ข้างกายให้ไทเกอร์