บทที่ 1 นัดบอด

ร้านกาแฟที่โอ่อ่าใหญ่โต เงียบสงบแบบนี้หาได้ยาก

ญาธิดาก้มหน้าคนกาแฟที่อยู่ตรงหน้าของเธอด้วยความตื่นเต้น

บรรยากาศตกอยู่ในสภาวะที่อึดอัดทำตัวไม่ถูก

“นัดบอดครั้งแรก?”

ชายหนุ่มได้กล่าวขึ้นเบา ๆ หลังนั่งลงที่นั่งได้ครึ่งนาที

ออร่าของเขานั้นเปล่งปลั่งมาก เพียงประโยคคำถามง่าย ๆ กลับทำให้ญาธิดายิ่งตื่นเต้นมากกว่าเดิม

วันนี้เป็นการนัดบอดครั้งแรกในชีวิตของญาธิดา ภายใต้การบังคับและชักนำของคุณแม่ เธอมาถึงที่ร้านกาแฟตามที่นัดไว้อย่างไม่เต็มใจ จนหาเจอที่นั่งโต๊ะที่ได้จองไว้

วันนี้เดิมคิดว่ามาเพื่อให้มันผ่าน ๆ ไป แต่ใครจะไปรู้ว่าชายหนุ่มที่นั่งลงนั้น กลับเป็นภวินท์ สถิรานนท์ ประธานแห่ง STN Group

ชายผู้ที่เพียงมือเดียว ก็สามารถทำให้เมือง J สั่นสะเทือนได้!

อึดอัดสุด ๆ ญาธิดานั้นทำงานอยู่ที่ STN Group เธอเป็นเพียงเสมียนเล็ก ๆ ในแผนกธุรการ

บุคคลเช่นภวินท์ ย่อมไม่รู้จักเธออย่างแน่นอน แต่ญาธิดาคงยากที่อยากจะแสร้งทำเป็นไม่รู้จักเขา

ดังนั้น เธอจึงตื่นเต้นจนพูดตะกุกตะกักไปหมด “ค่ะ เป็น เป็นครั้งแรก……”

แววตาของภวินท์เย็นชา กวาดมองตัวของญาธิดารอบหนึ่ง แล้วกล่าวต่อ “จบมหาวิทยาลัยหรือยัง”

“จบแล้วค่ะ” ญาธิดากลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัวแล้วกล่าวเสริม “จบมาสองปีแล้วค่ะ”

เมื่อได้ยินคำตอบ ภวินท์เงียบไปครู่หนึ่ง ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ บนใบหน้าหล่อเหลาอันเงียบสงบ

แต่ในใจของญาธิดากลับปั่นป่วน ขณะที่เธอพลางครุ่นคิดว่าคุณแม่ของเธอนั้นไปขอพรเจ้าแม่องค์ใด ถึงได้ประทานคู่นัดบอดระดับสูงเช่นนี้มาให้ เธอก็ได้พลางคิดว่าภวินท์นั้นนั่งผิดโต๊ะหรือเปล่า

หรือว่าเป็นตัวเองนั้นนั่งผิดโต๊ะ?

หางตาเหลือบดูหมายเลขโต๊ะ ก็เป็นหมายเลข 18

“เอ่อคือ …...คุณนั่งผิดโต๊ะหรือเปล่าคะ” ญาธิดารวบรวมความกล้าแล้วกล่าว

“เอาบัตรประจำตัวมาด้วยไหม” ภวินท์กล่าว

ทั้งคู่กล่าวขึ้นพร้อมกัน และก็หยุดชะงักในเวลาเดียวกัน

ญาธิดาได้ยินคำพูดของภวินท์ จึงเงยหน้าด้วยความตกใจ