บทที่ 1004 ตอนจบ

หลังจากปลอบใจภรรยาเสร็จแล้ว ภวินท์ก็ไม่ลืมจัดงานเรื่องงาน เขาสั่งคนให้ไปจับตัวณภัทรให้มาอยู่เป็นเพื่อนกันกับนารา

เมื่อนาราเหลือบมองณภัทรที่อยู่ข้าง ๆ เธอก็รู้ว่าทุกอย่างมันจบลงแล้ว เธอจึงยอมสารภาพเรื่องราวทุกอย่างที่เธอทำมาตลอดหลายปีอย่างตรงไปตรงมา เมื่อได้ยินสิ่งที่เธอทำกับอัญมณี ทุกคนต่างก็รู้สึกโกรธขึ้นมาตาม ๆ กัน โดยเฉพาะผู้ชายอย่างพายุเขาแทบทนไม่ไหวจนต้องพุ่งตัวเข้าไปชกลงที่พื้นข้าง ๆ ตัวนารา

มือของพายุเต็มไปด้วยเลือดสีแดงสด เขามองนาราด้วยสายตาดุดัน สายตาของเขาดุร้ายราวกับอยากจะฆ่าเธอให้ได้ นาราตกใจกลัวจนคอหด ได้แต่เอนตัวขยับเข้าไปใกล้ณภัทรพยายามทำให้ตัวเองรู้สึกปลอดภัยและไม่กล้าแม้แต่จะมองพายุอีกเลย

มือของพายุเจ็บ แต่ว่าหัวใจของเขาเจ็บยิ่งกว่า เขาเกลียดตัวเองที่เลิกสนใจอัญมณีเพียงเพราะคลิปวิดีโอเพียงคลิปเดียว แถมยังยอมเซ็นชื่อในหนังสือหย่าและทิ้งให้อัญมณีต้องทนทุกข์ทรมานจากอาการป่วยกำเริบเพียงลำพัง

เป็นเพราะเขา มันเป็นความผิดของเขาทั้งหมด

ภวินท์เดินเข้าไปรั้งพายุพลางตบไหล่ของเขาเบาๆ แล้วพูดขึ้นว่า “สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือนายต้องไปอยู่เป็นเพื่อนอัญมณีเพื่อให้อาการป่วยของเธอกลับมาเป็นปกติ เธอต้องการนาย”

เขาเหลือบมองนาราที่กองอยู่บนพื้น “ส่วนพวกเขาเดี๋ยวพวกเราจัดการเอง รีบไปเถอะ”

พายุพยักหน้าอย่างเงียบ ๆ แล้วรีบออกจากโรงงานร้าง ใช่แล้วตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ อันอัน

หลังจากนั้นธีทัตก็จัดการหย่ากับนาราอย่างรวดเร็ว ส่วนนารากับณภัทรก็ได้ชดใช้ในสิ่งที่พวกเขาทำลงไปด้วยการต้องติดคุกนานหลายปี

เมื่อได้พายุและเพื่อน ๆ คอยอยู่ข้าง ๆ อาการของอัญมณีก็ค่อย ๆ ดีขึ้น

วันนี้ญาธิดาและขวัญตาพาอีธาน เอลล่าและไรอันไปเยี่ยมอัญมณี พวกเขาก็ได้เห็นอัญมณีซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของพายุด้วยใบหน้าที่ประดับด้วยรอยยิ้ม พายุก็คอยพูดหยอกล้อให้เธอมีความสุข แถมในมือก็ถือดอกไม้อยู่ด้วยหนึ่งดอก

“อันอันมีความสุขแบบนี้ มีเรื่องอะไรดี ๆ เหรอ” ญาธิดาเอ่ยปากทำลายบรรยากาศแสนอบอุ่น เด็ก ๆ ทั้งสามคนก็พากันร้องเสียงหวานทักทาย

“พายุบอกว่าอยากจะจัดงานแต่งงาน พวกเรากำลังคุยเรื่องนี้กันอยู่” อัญมณีกระซิบเบา ๆ

หลังจากความเข้าใจผิดคลี่คลาย และอาการป่วยของอัญมณีดีขึ้น อัญมณีกับพายุก็ไปจดทะเบียนสมรสกันใหม่อีกครั้ง การจัดงานแต่งก็เป็นอะไรที่ฟังดูสมเหตุสมผล

“จะจัดเมื่อไหร่เหรอ ไว้ถึงตอนนั้นพวกเราจะจัดการแต่งตัวให้เธอสวย ๆ วันนั้นเธอต้องเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดแน่นอน” ญาธิดากุมมือของเธอและรู้สึกยินดีกับเธอมาก ๆ

ทว่าอัญมณีกลับไม่ได้ตอบคำถามของญาธิดา แต่กลับเหลือบมองไปที่ขวัญตาที่อยู่ข้าง ๆ “พี่ขวัญตา เมื่อไหร่พี่จะยอมตอบรับพี่ชายของฉันล่ะ ฉันยังแอบคิดอยู่เลยว่าพวกเราจะจัดงานแต่งงานพร้อมกันดีไหม อีกอย่างตำแหน่งพี่สะใภ้ฉันยอมรับแค่พี่คนเดียวเท่านั้นนะ”

วันนั้นหลังจากขวัญตากับเอลีได้พบกันเธอก็ปฏิเสธความรู้สึกดี ๆ ที่เอลีมีต่อเธอไปอย่างเด็ดขาด หลายปีที่ผ่านมาหัวใจของเธอยังปล่อยวางธีทัตไมได้ ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังมีไรอันอีกคน จึงไม่คิดอยากจะเริ่มต้นความสัมพันธ์ใหม่กับใคร

แต่หลังจากธีทัตหย่าแล้ว เขาก็เริ่มตามจีบขวัญตาอย่างเต็มกำลัง แม้แต่ไรอันก็ถูกเขาดึงมาเป็นพวกได้สำเร็จแล้ว วัน ๆ ก็แต่พูดว่าเขาดีอย่างนั้นเขาดีอย่างนี้ต่อหน้าขวัญตาทุกคน จนทำให้หัวใจที่หนักแน่นของขวัญตาเริ่มจะสั่นคลอน

“ฉัน...” ขวัญตาเพิ่งจะเอ่ยปากพูดจู่ ๆ ก็ถูกใครบางคนขัดจังหวะขึ้นมา

ไม่รู้ว่าธีทัตเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ ในมือของเขาถือช่อดอกไม้ ซึ่งเป็นดอกลิลลี่สีชมพู ซึ่งเดิมทีเขาซื้อมาเพื่อจะมาเยี่ยมอัญมณี แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นเอามาฝากขวัญตาซะอย่างนั้น เขาคุกเข่าลงต่อหน้าขวัญตา “ขวัญ ให้โอกาสฉันอีกสักครั้งนะ ฉันจะดีกับเธอแล้วก็ไรอัน และจะไม่มีทางทำร้ายเธออีกแล้ว แต่งงานกับฉันอีกครั้งนะ”

ขวัญตาน้ำตาคลอเบ้า แต่เธอกลับเอาแต่นิ่งไม่ขยับ คนรอบข้างต่างช่วยกันตะโกนเชียร์ให้เธอตอบตกลง ไรอันถึงขนาดวิ่งออกมากอดขาของเธอก่อนจะเงยหน้าเล็ก ๆ ขึ้นมอง พร้อมกับพูดภาษาไทยอย่างคล่องแคล่วว่า “แม่ครับ รีบตอบรับคุณลุงเร็วเข้า ต่อไปผมก็จะได้มีพ่อแล้ว”