ตอนที่ 253
บทที่ 253 พวกเขาจะหมั้นแล้ว!
October 21, 2026
คำพูดประโยคนี้ พยายามแสดงการออดอ้อนและความรักของหญิงสาว ถึงแม้เป็นญาธิดาผู้หญิงคนนี้เห็นแล้ว ร่างกายยังชาพอสมควร
มิน่าภวินท์ถึงชอบหล่อน นี่ล้วนเป็นเหตุผลหนึ่ง
ญาธิดาขยับริมปาก ฝืนบังคับความไม่สบายในใจไว้ ฉีกยิ้มที่ไม่ค่อยดูดีนักออกมา
เดิมเธออยากเอ่ยปากกล่าวลา แต่ใครจะรู้ว่าร่างกายนิวรากลับพิงบนตัวภวินท์เบาๆ มือที่ควงแขนเขาไว้แนบแน่นกว่าเดิม มองญาธิดาเหมือนเขินอายอยู่บ้างบอกว่า “ฉันกับพี่วินวางแผนหมั้นกันแล้ว”
คำพูดประโยคหนึ่งที่เรียบง่าย พอญาธิดาฟังดูแล้ว กลับเหมือนมีค้อนหนักอึ้ง ทุบมาที่หัวใจอย่างแรง
เธอตะลึงนิดหน่อย ไม่นานสายตามองผ่านชายหนุ่มข้างกายนิวรา เห็นเพียงเขาที่สีหน้าเป็นปกติ เผยความเย็นชาและความห่างเหินที่อยู่เหนือผู้อื่นระดับหนึ่ง และไม่ได้เอ่ยปากปฏิเสธ
ดูแล้ว สิ่งที่นิวราพูดมาคือเรื่องจริง
ญาธิดาฝืนยิ้มออกมา ฉีกมุมปากไว้ พูดเสียงเบา “ยินดีกับพวกคุณด้วยค่ะ”
นิวราได้ยินแล้ว แก้มแดงระเรื่อมาบ้าง ยิ่งสวยหยาดเยิ้มน่าประทับใจกว่าเดิม หล่อนหัวเราะบอกว่า “ข่าวนี้ฉันบอกเธอก่อนเลย เธออย่าลืมเก็บเป็นความลับไว้นะ”
ญาธิดาวาดรอยยิ้มบางๆ ฝืนทนสงบนิ่ง “ได้ค่ะ”
ระหว่างที่พูดจา ภวินท์เงยหน้ามองเขาไปทางเธอ มองหน้าหญิงสาวไม่เปลี่ยนสี ทั้งยังมีรอยยิ้มที่ยินดีด้วย ในใจไม่เบิกบานเท่าไรมากะทันหัน
ดูแล้ว เธอไม่ได้สนใจว่าเขาจะหมั้นหมายกับผู้หญิงอื่น!
นิวราหัวเราะแล้ว จากนั้นถามว่า “ใช่แล้วธิดา เธอมาคนเดียวเหรอ?”
“มากับเพื่อนค่ะ”
ญาธิดาตอบไป เงยหน้ามองทางที่นั่งแวบหนึ่งโดยจิตใต้สำนึก จากมุมนี้ สามารถมองเห็นธีทัตตรงริมหน้าต่างได้พอดี
นิวรามองเข้าไปตามสายตาของเธอ มองเห็นคนนั้น ในสายตามีความตกใจแวบผ่านนิดๆ ไม่นานก็จงใจขึ้นเสียงพูดว่า “ใช่คุณธีทัต ประธานนแห่งบริษัทเทคโนโลยีคลาวด์ไหม? ก่อนหน้านี้ไม่นานฉันเพิ่งได้ยินคุณพ่อพูดถึงเขาอยู่เลย นึกไม่ถึงว่าเขากับธิดาเป็นเพื่อนสนิทกัน!”
ญาธิดายิ้มๆ ไม่ได้พูดอะไร
ด้านข้าง ภวินท์ขยับสายตา ใบหน้าที่เฉียบแหลมเหมือนมีน้ำค้างแข็งปกคลุมชั้นหนึ่ง เงยหน้ามองไป เห็นธีทัตอยู่ริมหน้าต่างตามคาด ชั่วพริบตาเดียว ไฟโกรธที่กดไว้ไม่อยู่ส่วนหนึ่งตรงก้นบึ้งหัวใจก็เกิดขึ้นเองโดยธรรมชาติ
ครั้งก่อนเขาไปดูเธอที่โรงพยาบาล ยังคิดว่าเธอลำบากมาก นึกไม่ถึงจะออกมานัดเดตกับธีทัตไวขนาดนี้เลย! โดยเฉพาะก่อนหน้านี้ตอนที่พวกเขาเจอกัน ญาธิดาบอกอยากขีดเส้นแบ่งกับเขาให้ชัดเจน ยังบอกว่าไม่ยอมถูกเงื่อนไขพวกนั้นในสัญญาจำกัด ที่แท้การต่อต้านทุกอย่างนี้เพื่อได้อยู่ด้วยกันกับธีทัตเหรอ!
ในสายตาภวินท์มีการเย้ยหยันผ่านไปรวดเร็ว ก่อนจะย้ายสายตาออกแบบใจร้อนพอสมควร
เวลานี้ นิวรายิ้มมีเลศนัยมองญาธิดาอยู่ พูดเสียงเบา “ธิดา เธอกับคุณธีทัตเหมาะสมกันมากนะ ยินดีกับพวกเธอด้วยเหมือนกัน”
“ไปเถอะ”
ไม่รอให้ญาธิดาเอ่ยปากตอบ ภวินท์ก็เอ่ยปาก น้ำเสียงค่อนข้างเผยความเย็นชา
นิวราได้ยิน เหมือนตอบสนองเข้ามาฉับพลัน รีบยิ้มแล้วโบกมือให้ญาธิดา จากนั้นถึงควงภวินท์ขึ้นไปข้างบน
“พี่วิน คุณพ่อคุณแม่เพิ่งมาถึงไม่นานเอง ไม่ต้องรีบ......”
ฟังเสียงพวกเขาขึ้นข้างบนไปแล้ว นับวันเสียงยิ่งห่างไกล ร่างกายญาธิดาที่ตึงแน่นอ่อนลงมาทันใด
นึกถึงคำพูดพวกนั้นที่นิวราพูดมาเมื่อสักครู่อีกครั้ง ในใจเธอก็ยุ่งเหยิง นึกไม่ถึงว่าภวินท์กับนิวราจะพัฒนาไปเร็วขนาดนี้ นี่ก็จะหมั้นหมายแล้ว......
เธอกลัดกลุ้มในใจ อารมณ์ที่พูดไม่ถูกตันอยู่ตรงหน้าอก เธอก้าวฝีเท้าออกมา กลับไปถึงที่นั่งอย่างใจลอยอยู่บ้าง
บนโต๊ะมีกับข้าวหลายอย่างมาเสิร์ฟเรียบร้อย ธีทัตกำลังอยากให้ญาธิดากินตอนร้อนๆ พอเงยหน้ามองเห็นสีหน้าของเธอ ก็สัมผัสถึงความไม่ปกติได้ทันที “ธิดา คุณเป็นอะไรแล้ว?”
ญาธิดาตั้งสติได้ ส่ายหน้าแล้วฉีกมุมปากเป็นนัยไปยังเขา พูดเบาๆ “ไม่เป็นไร อาจจะเหนื่อยเกินไป”
พอได้ยิน ธีทัตจึงรีบบอกทันทีว่า “งั้นรีบกินเถอะ กินเสร็จแล้วผมจะส่งคุณกลับไปพักผ่อน”
หลายวันนี้ไม่ว่าเขาจะมีธุระอะไรหรือไม่ก็มักจะมาโรงพยาบาล เพื่อสามารถอยู่เป็นเพื่อนข้างกายเธอได้ มองเห็นสีหน้าหม่นหมองของเธอ เขาก็ปวดใจเป็นห่วงจนแทบไม่ไหว