บทที่ 356 ผิดสัญญาฝ่ายเดียว

มองออกว่าภวินท์นั้นสงสัย พายุก็ลังเลอยู่ครู่ และพูดขึ้นเสียงเบา “ใช่ เป็นเมืองY และเรื่องนี้ผมก็รู้”

ตาของภวินท์น่ากลัวมากขึ้น พลางเหลือบมองไปทางเขา “ทำไมนายถึงรู้? ”

พายุลังเลอยู่ครู่ และพูดขึ้น “อัญมณีเป็นแฟนของผม งานแสดงของเธอที่เมืองYนั้นไม่ค่อยราบรื่น เดิมที่ผมอยากไปหาเธอ แต่ว่าปลีกตัวไปไม่ได้ เพราะงั้นที่ชายเธอถึงได้ไปหา”

ได้ยินดังนั้น ร่องรอยของความสงสัยแว๊บเข้ามาในดวงตาของภวินท์ ชั่วพริบตา ไม่นานก็จางหายไป

ครู่นึง เขาก็มองพายุอย่างลึกซึ้ง และพูดอย่างเย็นชา “ไปเถอะ”

พายุติดตามเขามานานหลายปี มีค่าพอที่จะให้เชื่อใจ

แต่ว่าฝั่งของธีทัต ก่อนที่จะหาญาธิดาเจอ ก็ยังคงต้องส่งคนไปคอยจับตาดูเขา!

สามวันติด ลูกน้องของภวินท์แทบจะพลิกเมือง J ทั้งเมืองตามหา แต่ก็ยังคงไม่พบข่าวคราวของญาธิดาแม้แต่น้อย

ห้องทำงานประธาน STN Group

พายุเปิดประตูห้องทำงาน พลางมองชายหนุ่มสีหน้าเหนื่อยล้า นั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน อย่างประหลาดใจ

เขาไม่เคยเห็นประธานของตนเป็นแบบนี้มาก่อน

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า ภวินท์จึงเงยหน้า เมื่อเห็นพายุ นัยน์ตามีประกาย และเอ่ยถาม “มีข่าวคราวบ้างมั้ย? ”

พายุชะงัก และส่ายหน้า “ยังไม่มีครับ”

ดวงตาที่เป็นประกายมืดมนลงทันที สีหน้าของภวินท์กลับไปเย็นชา เขายกมือขึ้น มานวดหว่างคิ้ว และไม่ได้พูดอะไรต่อ

พายุสูดหายใจเข้าลึก และพูดขึ้น “คุณภวินท์ ที่แผนกต้อนรับโทรมา บอกว่าคุณคิรินกับผู้จัดการของเขามา และขึ้นลิฟต์มาแล้ว ไม่นานก็มาถึง”

ภวินท์ขมวดคิ้ว “เขามาทำไม? ”

“บอกว่ามาคุยเรื่องรายละเอียดของสัญญา คุณต้องการให้ ฝั่ง redeur นั้นรับหน้ามั้ย”

“ไม่ต้อง” ภวินท์พูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ “นายไปต้อนรับ แล้วจัดห้องรับแขกให้พวกเขา เดี๋ยวฉันไป”

“ครับ”

พายุหันหลังเดินไป วินาทีที่ปิดประตู ในห้องมีเหลือเขาอยู่คนเดียว

ในใจของภวินท์หดหู่เล็กน้อย เขาสูดหายใจเข้าลึก เมื่อนึกถึงว่าไม่มีข่าวของญาธิดา ก็เกิดความวิตกกังวลขึ้นเรื่อยๆ

ก่อนที่ญาธิดาจะหายตัวไปนั้นไปพบกับคิริน ไม่แน่เธออาจจะได้รู้อะไรมาจากคิรินก็เป็นได้

จากนั้น เมื่อรอให้พายุจัดแจงที่ให้คิรินกับผู้จัดการของเขาแล้ว เขาถึงลุกขึ้น และออกมาจากห้องทำงานเดินไปยังห้องรับแขก

ประตูเปิดออก เขาก็เห็นท่าทางของคิรินนั่งอยู่บนโซฟาตามอำเภอใจ ชายผู้นั้นใบหน้าหล่อเหลา แต่คิ้วกลับยุ่งเหยิงไปหมด

ส่วนผู้จัดการพี่เอที่อยู่ด้านข้าง เมื่อเห็นเขาเข้ามา ก็ลุกขึ้นยืนทันที “คุณภวินท์ สวัสดีค่ะ ดิฉันคือผู้จัดการของคิริน เรียกฉันว่าพี่เอก็ได้ค่ะ”

เหลือบมองมือที่พี่เอยื่นออกมา ภวินท์ก็พยักหน้าตอบรับอย่างนิ่งๆ ไม่ได้จับมือเธอ และเดินตรงไปนั่งลงบนโซฟาตรงหน้าที่คิรินนั่งอยู่

พี่เอกระอักกระอ่วนเล็กน้อย และกลับไปนั่งที่โซฟา และให้สายตากับคิริน

คิรินมองไปทางภวินท์ และเชิดหน้าใส่อย่างขี้เกียจ ไม่ได้พูดอะไร

ภวินท์เห็นดังนั้น ก็ไม่ได้รู้สึกกระอักกระอ่วน และสั่งให้เลขาไปนำชามาเสิร์ฟอย่างใจเย็น จากนั้นก็มองไปทางคิรินพลางพูด “มีเรื่องอะไร พวกคุณสามารถติดต่อผู้ดูแลฝั่ง redeur ได้เลย ไม่จำเป็นต้องมาหาถึงห้องทำงานประธาน เพราะว่าเรื่องบางเรื่องฉันก็ไม่ค่อยชัดเจน”