บทที่ 374 กิจกรรมครอบครัว

วันรุ่งขึ้น ญาธิดายังไม่ตื่น ก็ถูกคุณปภาวีดึงให้ลุกจากเตียง

“ลูกดูสิว่ากี่โมงแล้ว บอกว่าจะพาหลานไปเที่ยวHappy Valleyไม่ใช่หรือไง? วันนี้วันอาทิตย์นะ คนเยอะที่สุด!”

“ยังไม่ตื่นเหรอ? ธิดา ตอนนี้เธอเป็นแม่ลูกสองแล้วนะ ไม่ใช่สาวน้อยเหมือนเมื่อก่อนแล้ว……”

“……”

ขี้เกียจบนเตียงห้านาที ญาธิดารู้สึกเหมือนตัวเองได้ชดเชยด้วยดุของแม่ที่ขาดหายไปห้าปี เธอนวดศีรษะ ในใจดิ้นรนลุกขึ้นมาจากเตียง

“รีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า! เด็กน้อยสองคนขยันกว่าลูกอีก!”

ถูกคุณปภาวีดันเข้าห้องน้ำ เธออาบน้ำแล้ว ถึงจะได้สติขึ้นมาเล็กน้อย

เมื่อคืนก็ไม่รู้ทำไม เธอฝันทั้งคืน ในฝันมีชายร่างสูงใหญ่รางๆ อุ้มอีธานกับเอลล่าแล้ววิ่งหนีไป เธอตกใจกลัวจนนอนหลับไม่สนิท

หรือว่าชายในฝันคือภวินท์?

ญาธิดายิ่งคิดยิ่งรู้สึกไร้เหตุผล สุดท้ายก็ส่ายหน้า ลืมความคิดที่ไร้สาระเหล่านั้นไปหมด

ออกมาจากห้องน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าลงไปชั้นล่าง เธอเห็นเอลล่ากับอีธานทั้งสองคนนั่งดื่มนมทานอาหารเช้าอยู่หน้าโต๊ะอาหารอย่างเชื่อฟัง ทั้งสองเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่แล้วด้วย เอลล่าสวมชุดกระโปรงลายสก็อตสีแดง อีธานสวมเสื้อเชิ้ตลายสก็อตสีดำ ทั้งสองน่ารักและสะดุดตา

ญาธิดาอารมณ์ดีขึ้นมาก เดินไปทักทายพวกเขา ยกแก้วกาแฟขึ้นดื่ม แล้วหยิบโทรศัพท์ส่งข้อความหาธีทัต

“ธีทัต เราเตรียมตัวจะเสร็จแล้ว คุณออกมาหรือยัง?”

เดิมทีแล้วเธอกับธีทัตตกลงกันไว้เรียบร้อย ว่าวันนี้จะพาเด็กน้อยไปHappy Valleyด้วยกัน และถือเป็น “กิจกรรมครอบครัว” ด้วย

รอสองสามนาที ญาธิดาดื่มกาแฟหมดหนึ่งแก้ว ธีทัตก็ยังไม่ตอบกลับ

อีธานกับเอลล่าข้างๆ ก็ทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว จ้องมองเธอพร้อมกัน

“แม่ เราจะออกเดินทางเมื่อไหร่ค่ะ?”

ญาธิดายิ้มให้พวกเขา ยกมือขึ้นสองข้างเคาะศีรษะเล็กพวกเขา “รอพ่อมารับพวกเรานะ พวกลูกไปสะพายกระเป๋าของตัวเองไป เอากระติกน้ำขวดเล็กไปด้วย เตรียมพร้อมอยู่เสมอ!”

“รับทราบ!”

เห็นพวกเขาวิ่งออกไปราวกับม้าป่าถูกปลด ญาธิดาก็ยิ้มกว้างไม่หยุด

เธอลุกขึ้น กลับห้อง เปลี่ยนเป็นชุดกีฬาลำลอง เตรียมเสร็จแล้วถึงจะออกมา

เสื้อกันหนาวสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีขาว คู่กับผ้าใบสีเดียวกัน คู่กับหมวกแก๊ป ทั้งร่างอ่อนเยาว์และงดงาม เต็มไปด้วยความสาว

เมื่อญาธิดาลงมาชั้นล่าง ก็ได้รับคำชื่นชมจากเด็กน้อยสองคน

“แม่ แม่สวยมาก!”

“แม่ เราออกไปข้างนอก เรียกแม่ว่าพี่สาวยังได้เลย!”

“……”

ได้ยินคำชมโอเวอร์ ญาธิดาก็อดขำไม่ได้ มือแต่ละข้างจูงเด็กน้อย ยิ้มขณะพูดขึ้น “เอาล่ะๆ พวกลูกสองคนนี่มันปากหวานเหมือนน้ำผึ้งเลยนะ!”

ก่อนออกจากบ้าน คุณปภาวีก็ตามมา ยัดกล่องแซนด์วิชที่ทำเสร็จแล้วเข้าไปในกระเป๋าเป้ของญาธิดา เผื่อเด็กน้อยหิวจะได้รองท้องได้

“พอแล้ว แม่ วันนี้อากาศดีขนาดนี้ แม่ก็ออกไปเดินเล่นกับพ่อด้วยสิ อย่าเอาแต่อุดอู้อยู่ในบ้าน”

ออกมาจากในบ้าน เดินไปถึงริมถนนด้านนอกแกรนด์ บูเลอวาร์ด ญาธิดาเปิดโทรศัพท์ ด้านในยังคงว่างเปล่า อย่าว่าแต่โทรศัพท์ธีทัต ข้อความที่เธอส่งไปให้เขาก็ยังไม่ตอบกลับเลย

เวลาสายแล้ว ถ้ายังไม่ไปอีก เกรงว่าแม้แต่ซื้อตั๋วก็ต้องเข้าแถว

ญาธิดาเรียกรถแท็กซี่มาหนึ่งคัน พาอีธานกับเอลล่าขึ้นรถไป ให้คนขับรถขับตรงไปที่Happy Valley ระหว่างทาง เธอก็โทรหาธีทัต ปลายสายดังอยู่หลายครั้ง แต่ไม่มีคนรับสาย

“หรือยุ่งอยู่เหรอ?”