บทที่ 473 มอบ “ของขวัญชิ้นใหญ่” ให้เธอ

ญาธิดายืนอยู่ข้างๆ มองดูท่าทางชายหนุ่มสองคนที่ต่อสู้กัน รู้สึกอึดอัดใจอย่างอธิบายไม่ถูก เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เดินเข้าไปขวางตรงหน้าธีทัตไว้ แล้วกล่าวกับพายุว่า “คุณกลับไปก่อนเถอะ อันอันไม่อยากจะเห็นพวกคุณขัดแย้งกันแบบนี้อย่างแน่นอน”

เธอพูดจบ บรรยากาศเงียบสงบไปครู่หนึ่ง

ดูเหมือนว่าเพราะคำพูดของเธอ สีหน้าพายุเปลี่ยนไปเล็กน้อย สุดท้าย เขาขยับริมฝีปาก ไม่พูดอะไร แล้วพยักหน้าให้ญาธิดา หันหน้าไปเหลือบมองอันอันที่นอนอยู่บนในผ่านกระจกใส แล้วถึงก้าวเท้าจากไปอย่างรวดเร็ว

รอให้เขาเดินไปไกลแล้ว เมื่อมองไม่เห็นเงาหลังของเขาแล้ว ญาธิดาจึงหันหน้ากลับมา ดึงแขนของธีทัตเบาๆ แล้วกล่าวว่า “การสืบสวนได้เรื่องอย่างไรบ้าง？”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ธีทัตได้สติคืนมา สีหน้าไม่เพียงไม่ดีขึ้น ยิ่งเคร่งขรึมไปอีก “กล้องวงจรทั้งหมดถูกคนลบทิ้งหมดเกลี้ยง ไม่เห็นภาพแม้แต่ภาพเดียว”

ญาธิดาตกใจ “อะไรนะ？”

ตอนแรกเธอยังคิดว่า เพียงเฝ้าดูจากกล้องวงจรตามสี่แยกไฟแดง ถึงเวลานั้นก็จะสามารถเห็นคนในรถได้อย่างชัดเจน แล้วก็จะเห็นคนร้ายในพริบตา แต่ไม่คิดว่า.........

ญาธิดาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ “ใครที่มีอำนาจใหญ่ขนาดนี้？”

ที่สามารถลบภาพกล้องวงจรปิดตลอดทางที่รถคันที่ก่อเรื่องขับผ่าน ถ้าอย่างนั้นคนคนนี้จะต้องเป็นคนที่เก่งเหนือกว่าคนทั่วไปอย่างแน่นอน！

หากฆาตกรเป็นนิวราจริงๆ คนที่ช่วยเธอปกปิดได้ก็มีเพียงคนนั้นแล้ว

ญาธิดาขมวดคิ้ว หนักใจมาก

หากเป็นเขาจริงๆ .........

“หาเจ้าของรถคันนั้นได้แล้ว เจ้าของรถบอกว่าเขาทำกุญแจรถหายเมื่อหลายวันก่อน รถคันนี้น่าจะถูกคนขโมยไป และทางเจ้าหน้าที่ตำรวจได้เจอรถคันนั้นที่นอกชานเมืองของเมืองJแล้ว รถถูกคนขับเข้าไปในบ่อน้ำบริเวณใกล้ๆ จนน้ำท่วมรถไปหลายวัน รถเสียแล้ว ในรถก็ไม่พบรอยนิ้วมือและหลักฐานที่มีประโยชน์ ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ร่างกายญาธิดารู้สึกเย็นวาบเล็กน้อย เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ “ดังนั้นเบาะแสทั้งหมดก็หายอย่างนี้หรือ？”

หากหาฆาตกรไม่เจอ สิ่งที่พวกเขาทำมาทั้งหมดนี้ล้วนเสียเปล่า ยิ่งไปกว่านั้น วันนี้อันอันยังนอกอยู่บนเตียงยังไม่รู้ว่าจะรู้สึกตัวขึ้นมาตอนไหน

แค้นนี้ ต้องชำระ คนคนนี้ จะให้หนีลอยนวลไม่ได้！

ญาธิดากัดฟันแน่น จู่ๆ ก็คิดอะไรขึ้นมาได้ ไม่รอให้ธีทัตตอบ เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงแน่วแน่ว่า “ฉันจะไปหานิวรา”

ธีทัตขมวดคิ้วแน่น “อะไรนะ？”

ญาธิดาเงียบ ไม่ตอบ

บางครั้ง การถอยหลังไม่ใช่วิธีการหาเบาะแสที่ดี ในเมื่อเบาะแสทั้งหมดหายไปหมดแล้ว ถ้าอย่างนั้นเธอก็ลองไปพบหน้านิวราดูก่อน ดูว่าเธอจะมีปฏิกิริยาอย่างไร

หากเป็นเธอจริงๆ จะต้องเผยพิรุธออกมาให้เห็นอย่างแน่นอน หากไม่ใช่เธอ เธอก็จะไปลองหยั่งเชิงดูก็ไม่เสียหายอะไร

ดูเหมือนเขาจะอ่านความคิดของญาธิดาออก ธีทัตขมวดคิ้วแน่น “คุณคิดจะ........”

ญาธิดาค่อยๆ กำหมัดแน่น “ใช่ การทหารไม่ต่อต้านการหลอกให้ศัตรูหลงกล หากเธอไม่ได้ทำก็ไม่ต้องกลัวอะไร เราก็จะไม่ปรักปรำเธอเหมือนกัน ”

ธีทัตขมวดคิ้วแน่น รู้สึกลังเลใจเล็กน้อย “ผมไม่วางใจให้คุณไป ”

หากนิวราเป็นฆาตกรจริงๆ นั่นก็หมายความว่าเธอเป็นคนบ้าที่ไม่มีขีดจำกัด ！ ญาธิดาเข้าไปหาเธอเอง เขาไม่กล้าคิดว่านิวราจะทำอะไรกับเธอ

ญาธิดากัดฟันแน่น “แต่ตอนนี้เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้วทัต ”

เงียบไปครู่หนึ่ง ธีทัตจึงกล่าวเสียงเย็นชาว่า “คุณไปได้ แต่จะต้องไปเจอเธอในที่สาธารณชน”

ญาธิดาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า “โอเค”

เธอรู้อยู่แล้วว่าจะต้องรับประกันความปลอดภัยของตัวเองด้วย ตอนนี้อัญมณียังนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง แล้วเธอจะไปตกอยู่ในมือของนิวรา ก่อนได้อย่างไรกัน！

ทั้งสองบรรลุข้อตกลงกันอย่างรวดเร็ว เวลาที่จะไปพบนิวรานั้นกำหนดไว้เป็นสามวันให้หลัง วันนั้น บริษัทวรโชติจะมีพิธีตัดริบบิ้น นิวราจะร่วมงานนั้น และภวินท์ก็อยู่ในรายชื่อแขกผู้มีเกียรติด้วย

ถึงเวลานั้นมีคนมากมายอยู่ด้วย แม้ว่านิวราคิดจะลงมือกับเธอก็จะต้องคิดหน้าคิดหลังเหมือนกัน

ครั้งนี้ เธอจะเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่ให้นิวรา เป็นของขวัญชิ้นใหญ่ที่ตระการตา