บทที่ 589 อย่าเสียแรงเปล่า

ณ STN Group

ภวินท์นั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงาน กำลังนั่งอ่านรายงานที่ลูกน้องส่งมาให้ แล้วคิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากัน

ผ่านไปอยู่นาน เขาก็ยังคงไม่ได้สั่งอะไร ลูกน้องก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเรียกเขา “คุณภวินท์……”

เขาดึงสติกลับมา และก็มองไปยังเอกสารอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากนั้นก็โบกมือและพูดว่า “ออกไปก่อนเถอะ ถ้าเกิดว่ามีเรื่องอะไรเดี๋ยวฉันให้เลขาไปบอก”

ลูกน้องตอบรับ แล้วก็ถอยออกไปด้วยความเคารพ

ภายในห้องนั้นเงียบได้ไม่นาน หลังจากนั้นประตูก็ถูกผลักเข้ามาอย่างรวดเร็ว พยัคฆ์เดินเข้ามารายงานกับภวินท์ “คุณภวินท์ พี่ธิดาพาเด็กผู้ชายคนนั้นออกจากโรงพยาบาลไปแล้วครับ”

ภวินท์ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย “ฉันรู้แล้ว”

ข้อความที่ญาธิดาส่งมาให้เขานั้น เขาเห็นแล้ว แต่แค่ไม่อยากตอบเท่านั้นเอง

พยัคฆ์ชะงักไป หลังจากนั้นก็ตอบว่า “พี่หลุยส์บอกผมว่า เขาจงใจให้เรื่องเป็นแบบนั้น แถมยังฝากผมมาบอกคุณอีกว่า ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปคุณจะได้มีเหตุผลให้ได้ไปเจอพี่ธิดาอีก”

ภวินท์หัวเราะออกมา พร้อมกับพูดพึมพำกับตัวเอง “นี่มันเหตุผลอะไรกัน? ”

เขาเก็บสายตาที่เย็นชาของตัวเอง หักมือของตัวเองเล็กน้อยและเงยหน้ามองพยัคฆ์ “วันนี้ภูผาไม่มาเหรอ? ”

พยัคฆ์ส่ายหน้า “ไม่ครับ”

ตั้งแต่ตอนที่เขากลับมาที่STN Groupอีกครั้งนั้น ภูผาก็ไม่ปรากฏตัวอีกเลย คนที่ไม่รู้ก็ต่างคิดว่าเขากลัวจนหัวหดอยู่ในกระดอง แต่ว่าภวินท์รู้ดีอยู่แก่ใจว่าเขาจงใจให้เป็นแบบนี้ จงใจให้ฝ่ายตรงข้ามของเขาอยู่ในที่สว่าง ให้ทุกคนเห็นจุดยืนของพวกเขา

และยิ่งไปกว่านั้น STN Groupในตอนนี้นั้นเหมือนกับกองทราย จะจับก็จับไม่ได้ ในบัญชีต่างๆ มีช่องโหว่ที่ชัดเจน ภูผาก็ไม่ได้โง่ถึงขั้นที่ว่าจะเอาตัวเองมาส่งถึงที่หรอกนะ

พยัคฆ์พูดอีกครั้ง “แต่ว่า ช่วงนี้เขาก็เริ่มมีการเคลื่อนไหวแล้วนะครับ”

พอได้ยินดังนั้น ภวินท์ก็มีปฏิกิริยาตอบสนอง เขาเงยหน้าขึ้นมามองเขา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

พยัคฆ์พูดทีละประโยคว่า “คนที่ผมส่งไปติดตามรายงานตำแหน่งล่าสุดของเขา บอกว่าช่วงนี้เขาค่อนข้างใกล้ชิดกับคุณหนูของตระกูลทิวะศิริ คุณหนูตระกูลทิวะศิรินั้นพึ่งกลับมาจากการที่ไปเรียนต่างประเทศ พ่อของเธอคือสมพงษ์ ทิวะศิริ”

พอพูดจบ พยัคฆ์ก็หยิบเอกสารขึ้นมาแล้วก็ส่งให้เขา

ตอนที่ได้ยินชื่อสมพงษ์นั้น ดวงตาของภวินท์ก็เริ่มขยับ เขาก้มหน้าลงอ่านข้อมูลของคุณหนูตระกูลทิวะศิรินั้น และคิ้วของเขาก็เริ่มขยับ

อัยดา ทิวะศิริอายุ24ปี จบจากสถาบันศิลปะฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียง รูปในเอกสารนั้นเธอยิ้มอย่างสดใส ใบหน้าก็ค่อนข้างดูดี

ภวินท์ค่อยๆ เลิกคิ้วขึ้น เขาเริ่มจะคาดเดาเป้าหมายของภูผาได้แล้ว

ผู้หญิงแบบนี้ พึ่งกลับมาจากการเรียนต่อที่ต่างประเทศ มีภูมิหลังทางครอบครัวที่ดี รูปลักษณ์ อีกทั้งการศึกษาก็ไม่ได้แย่ สิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดในตอนนี้คือคู่ครองที่มีพื้นหลังทางครอบครัวตรงกัน คบกัน แต่งงานและมีลูก พลังอำนาจเท่าเทียมกัน และผนึกกำลังกันได้

อัยดาเป็นลูกสาวของสมพงษ์ เพราะฉะนั้นการที่ภูผาจะเข้าใกล้เธอนั้นก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ต้องรู้ว่าสมพงษ์เป็นใครกัน เขามีบทบาทสำคัญในสถาบันต่างๆ ของเมือง J ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ผู้นำ แต่ว่าพลังอำนาจที่เขามีอยู่ในมือแค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

ภวินท์เอ่ยปากถามด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย “พวกเขาไปที่ไหนและทำอะไรกันบ้าง? ”

พยัคฆ์รายงานอย่างละเอียด “ล่องเรือชมจันทร์ ขี่ม้าชมเมือง แล้วก็จัดpartyในปราสาทโบราณด้วยครับ เป็นสิ่งที่คนรวยเขาเที่ยวเล่นกันทั้งนั้นเลย น่าจะมีแค่ประมาณนี้แหละครับ สรุปว่าดูท่าทางคุณอัยดาจะมีความสุขมากเลย”

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง และพูดเสริมว่า “ใช่สิครับ รายการเรียลลิตี้โชว์เพื่อเฟ้นหาเกิร์ลกรุ๊ปที่บริษัท พีพีมีเดียสนับสนุนด้านสื่อด้วย เหมือนกับว่าคุณอัยดาจะเข้าร่วมด้วยนะครับ ตอนแรกจำนวนถูกกำหนดไว้แล้ว แต่หลังจากนั้นคุณอัยดาก็เข้ารอบด้วย นี่เป็นข่าวจากวงใน ผมได้ยินมาจากเพื่อนที่อยู่ในวงการน่ะครับ”

ภวินท์หัวเราะออกมาอย่างเย็นชา สายตาของเขาเยือกเย็น เห็นได้ชัดว่าเต็มไปด้วยการถากถาง

ดูท่าทาง ภูผาจะมีความสามารถอยู่บ้าน เกรงว่าเขาจะเข้าใจนิสัยของอัยดาดีมาแล้วก่อนที่จะเข้าไปสนิทสนมกับเธอ