บทที่ 624 เกล้าแก้วตั้งครรภ์

“คุณแก้วเห็นคุณผู้ชายไหมคะ”

เกล้าแก้วอดกลั้นอาการคลื่นไส้ สูดหายใจเข้าลึกแล้วพูดว่า “เหมือนว่าจะกลับห้องไปแล้ว”

ป้าเดินบ่นพึมพำขึ้นบันไดไป “วันนี้คุณผู้ชายอยากทานฟัวกราส์ เลยสั่งให้ฉันทำเป็นพิเศษ เดี๋ยวฉันจะไปถามเขาว่ายังอยากทานอยู่ไหม”

รอจนเธอเดินไกลออกไป สีหน้าของเกล้าแก้วก็แดงขึ้น เธอเลื่อนสายตาขึ้นเหลือบมองไปยังฟัวกราส์ในจานสีขาว จมูกได้กลิ่นรุนแรง ทันใดนั้นอาการคลื่นไส้ก็หนักขึ้นอีก

เธอรีบดื่มนมถั่วเหลืองจนหมดแก้ว แล้วลุกขึ้นจากไปทันที

หลังจากกลับมาที่ห้องได้สักพักเธอถึงได้รู้สึกดีขึ้น

เธอนั่งตรงขอบเตียง ขมวดคิ้วครุ่นคิด เป็นอะไรไป หรือเป็นเพราะก่อนหน้านี้ไม่ค่อยได้ทานอะไร ตอนนี้จึงมีอาการเบื่ออาหาร

เธอคิดไปคิดมาแต่ก็หาคำตอบไม่ได้ จนกระทั่งถึงมื้อเที่ยง เธอเห็นอาหารตรงหน้า แต่กลับไม่มีความอยากอาหาร ในเวลานี้ เธอถึงได้ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ตั้งแต่เธอกลับมาทานอาหารตามปกติ ภูผาก็ส่งป้ามาจับตาดูเธอ ทุกวันต้องรายงานสถานการณ์การกินของเธอ ครั้งนี้ป้าเสิร์ฟเนื้อหมูตุ๋น เกล้าแก้วเพียงเหลือบมองก็อดไม่ได้ที่จะคลื่นไส้...

ป้าตกใจรีบสอบถาม “เป็นอะไรไปคะ”

เกล้าแก้วส่ายหน้า เพิ่งนั่งตัวตรง ใครจะรู้ว่าเมื่อถามถึงรสชาติของอาหารอีกครั้ง ความรู้สึกคลื่นไส้ก็กลับมาอีก

ไม่รู้ทำไม ตอนนี้ความรู้สึกในกลิ่นของเธอแผ่ขยายกว้าง เมื่อได้กลิ่นของไขมัน ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขยะแขยง

ป้าค่อนข้างเป็นห่วง รีบเข้าไปช่วยลูบหลัง “เป็นยังไงบ้างคะ จะบอกคุณผู้ชายให้พาไปตรวจที่โรงพยาบาลหน่อยไหมคะ...”

เกล้าแก้วโบกมือ “คงจะไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ”

ป้าส่ายหัว ยังคงไม่สบายใจ เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็นึกอะไรได้ และโพล่งออกมาด้วยความตกใจ “หรือว่าจะตั้งครรภ์!”

เกล้าแก้วเองก็แอบแปลกใจ วินาทีต่อมาพลันส่ายหน้าปฏิเสธทันที “เป็นไปไม่ได้”

“นี่ยังไม่พอนะคะ ควรทดสอบเพื่อความมั่นใจดีกว่า”

ป้าพูดอย่างนั้นแล้วไปเอาของทันที

ในเวลาไม่กี่นาที เธอก็รีบกลับมาพร้อมกล่องสีชมพูในมือ แล้วยื่นให้เกล้าแก้วและพูดว่า “คุณแก้ว ถ้ายังไงไปทำการทดสอบก่อนเถอะค่ะ”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เกล้าแก้วก็ขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้ เธอมองดูกล่องสีชมพูด้วยอาการต่อต้าน ลังเลแต่ไม่พูดอะไร

เธอนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดหนักแน่นว่า “คุณป้าคะ ฉันไม่ได้ตั้งครรภ์แน่นอน ก็แค่เบื่ออาหาร…”

ป้าเองก็หนักแน่นมาก “ทดสอบหน่อยทุกคนจะได้สบายใจนะคะ ไม่อย่างนั้นฉันจะไปบอกคุณผู้ชาย แล้วเราไปตรวจที่โรงพยาบาลกัน”

ภูผาสั่งให้ดูแลเธอ ถ้าเธอตั้งครรภ์จริงๆ นั่นเป็นเรื่องใหญ่ โดยธรรมชาติแล้วป้าจึงระมัดระวัง ไม่กล้าให้มีอะไรผิดพลาด

เกล้าแก้วเม้มริมฝีปากมองป้าแล้วถามว่า “ถ้าทดสอบแล้วไม่มีอะไรก็ไม่ต้องไปโรงพยาบาลได้ไหมคะ ฉันรู้จักร่างกายของฉันดี”

ป้าครุ่นคิดแล้วพยักหน้า “ได้ค่ะ”

เกล้าแก้วหยิบกล่องแล้วเดินไปห้องน้ำอย่างไม่เต็มใจ

เธอเป็นพยาบาล รู้กระบวนการเป็นอย่างดี ถึงแม้จะเป็นการทดสอบการตั้งครรภ์ครั้งแรก แต่ไม่นานก็เสร็จสิ้น เธอวางแท่งอุปกรณ์ลงบนอ่างรอผลเงียบๆ

เธอมองดูของเหลวค่อยๆ ชุ่มแถบทดสอบ เส้นสีแดงขีดแรกปรากฏขึ้น ตามด้วยขีดสีแดงที่สอง

วินาทีนั้น เธอรู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่า แข็งทื่อไปทั้งตัว

เธอหลับตา สูดหายใจเข้าลึก แล้วลืมตาขึ้นอีกครั้ง แท่งอุปกรณ์ยังคงแสดงสองขีด!