บทที่ 652 ความรู้สึกของบ้าน

ในขณะที่เขาพูดออกมา ภวินท์ก็น้ำแข็งติดคอ จนเกือบจะสำลักทันที เขาหันมามอง และสบตาเข้ากับแววตาสงสัยของญาธิดา เขาไม่รู้ว่าจะอธิบายกับเธอยังไง

พอเห็นปฏิกิริยาตอบสนองของเขา ญาธิดาก็ครึ่งเชื่อครึ่งไม่เชื่อ แล้วหันไปหาเอลล่าก่อนจะถามว่า “จริงหรือเปล่าลูก?”

เอลล่ายกยิ้มเขินอาย “ตอนนั้นคุณแม่กำลังฝันร้ายค่ะ คุณอาสุดหล่อนั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ บางทีอาจเป็นเพราะคุณแม่สวยมากๆ คุณอาสุดหล่อก็เลยอดใจไม่ไหวค่ะ”

พอได้ยินแบบนี้ ภวินท์ก็แทบจะกระอักเลือดออกมา เด็กน้อยสองคนนี้พูดแบบนี้ต่อหน้าญาธิดา เห็นได้ชัดว่าพวกเขาตั้งใจจะดึงเขาลงน้ำด้วย!

พอเห็นดวงตาที่เย็นชาของญาธิดา เขาก็พยายามอธิบาย “ไม่ใช่อย่างนั้น...”

แต่ใครจะรู้ว่าญาธิดาจะหันหลังกลับ ไม่ยอมฟังสิ่งที่เขาพูด เธอมองไปที่เด็กน้อยทั้งสองคน แล้วพูดอย่างนุ่มนวลว่า “พวกลูกอย่าเลียนแบบเขานะจ๊ะ ทำแบบนี้เป็นพฤติกรรมของคนลามก!”

พอเอลล่าได้ยินแบบนั้น เธอก็หัวเราะออกมา ส่วนอีธานก็มองมาที่เขาด้วยสายตาสะใจ แล้วทำสีหน้าราวกับกำลังดูเรื่องสนุกอยู่

ภวินท์รู้สึกว่าหนังศีรษะของเขาด้านชา นี่แค่เริ่มต้น เขาก็ถูกเธอสวมข้อหาคนลามกต่อหน้าเด็กๆ ความน่านับถือของเขาถูกทำลายลงอย่างย่อยยับเลย

พอเห็นหญิงสาวเดินไปพร้อมกับลูกสองคน ภวินท์ก็ทั้งโมโหทั้งอยากหัวเราะ ก่อนจะส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ และพอเธอหันหลังกลับมาก็พบว่าพยัคฆ์กำลังมองเขาด้วยรอยยิ้ม

เดิมทีใบหน้าของพยัคฆ์ก็ถูกวาดจนลาย และถักเปียผม ท่าทางแบบนี้ก็แปลกพอแล้ว แต่ตอนนี้ยังมองเขาด้วยท่าทางแบบนั้น ทำให้เขารู้สึกแผ่นหลังเย็นวาบ แล้วเอ่ยสั่งเสียงเข้ม “นายยิ้มอะไร? ”

พยัคฆ์เกาศีรษะอย่างเขินอาย แล้วพูดว่า “ไม่มีอะไรครับ ผมแค่รู้สึกว่าพวกคุณต่อปากต่อคำกันเล่นแบบนี้ ดูมีความสุข และสนุกสนานมาก”

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร พอได้ยินเขาพูดแบบนี้ หัวใจของภวินท์ก็อ่อนโยนขึ้นมาทันที

เขาไม่เคยได้รับความรู้สึกมีความสุขแบบครอบครัวมาก่อน การแต่งงานที่ล้มเหลวของพ่อแม่เป็นแบบอย่างที่ไม่ดีต่อเขา แต่ตอนนี้ การต่อปากต่อคำในชีวิตประจำวันแบบนี้ กลายเป็นเรื่องที่น่าสนใจมากทีเดียว

เขาสูดหายใจเข้าลึก แล้วมองไปทางพยัคฆ์ แล้วรู้สึกสบายตามากขึ้น เขายกยิ้ม ก่อนจะเหลือบมองผมของเขา แล้วหัวเราะออกมา “ทรงผมนี้ดีมาก เหมาะกับนายดี”

เขาพูดทิ้งท้าย ก่อนจะหันหลังกลับ แล้วเดินออกจากห้องไป

พยัคฆ์ตกตะลึงไปเล็กน้อย แล้วรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเปิดกล้องดูสภาพตัวเองทันที พอเขาเห็นสภาพตัวเองบนหน้าจอเขาก็ต้องตกใจทันที

เขาคิดในใจ เมื่อตะกี้คุณภวินท์พูดล้อเล่นกับเขาใช่ไหม?

เขามองตัวเองในกล้องอีกครั้ง และยิ่งมั่นใจมากขึ้น ว่าเขาถูกพูดล้อเล่นจริงๆ!

ในคอนโดแห่งนี้มีคนเพิ่มเข้ามาสามคน ทำให้ที่นี่ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมา พวกเขามีต่อปากต่อคำกันบ้าง ทำให้ที่นี่เพิ่มสีสันและความสุขขึ้นมาก

เช้าวันรุ่งขึ้น พยัคฆ์มาถึงหน้าประตูคอนโดตรงเวลา แล้วพาญาธิดาไปของของใช้

พอพวกเขาออกไป ในห้องจึงเหลือเพียงภวินท์กับอีธานและเอลล่าที่ถูกทิ้งไว้ในคอนโด

ภวินท์คิดในใจ นี่เป็นโอกาสที่ดีสำหรับเขาในการเจรจากับเจ้าตัวเล็กทั้งสอง เขาจะพลาดโอกาสนี้ไปได้ยังไง

พอคิดได้แบบนี้ เขาก็เดินไปที่ประตูห้องนอนของอีธานกับเอลล่า ก่อนจะยกมือขึ้นมาเคาะประตู พร้อมกับมองไปทางอีธานกับเอลล่าที่กำลังอ่านหนังสือและเล่นกับของเล่นอยู่ข้างใน เขาจึงเดินไปข้างหน้าเพื่อร่วมเล่นด้วย

เขาเหลือบมองหนังสือที่อีธานถืออยู่ในมือ มันเป็นหนังสือภาพแนววิทยาศาสตร์ยอดนิยมด้านดาราศาสตร์ จู่ๆ เขาก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา แล้วถามว่า “พวกหนูอยากไปท้องฟ้าจำลองไหม”

อีธานเอ่ยพูดโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง “ผมเคยไปที่ท้องฟ้าจำลองของเมือง J มาหลายครั้งแล้วครับ”

ภวินท์ถูกคำพูดของอีธานทำให้ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองทางเอลล่าแล้วถามว่า “เอลล่า หนูอยากออกไปเล่นหรือเปล่า? เดี๋ยวคุณอาสุดหล่อจะพาหนูไปเอง!”

ทันใดนั้นเอง ดวงตาของเอลล่าก็เปร่งประกายขึ้นมา และเธอก็พยักหน้าอย่างตื่นเต้นดีใจ แต่ในวินาทีต่อมา เธอสังเกตเห็นว่าอีธานกำลังจ้องมองมาที่เธอนิ่ง เธอจึงเงียบไปเล็กน้อย เธอก้มหน้าลง และเธอก็ส่ายหน้าออกไป

อีธานพูดเสริมในเวลาที่เหมาะสม “คุณแม่บอกไว้ ให้พวกเรารออยู่ที่นี่ดีๆ ห้ามออกไปข้างนอกกับคนอื่นเด็ดขาด!”