บทที่ 706 ซ่อนแสงแวววาวไม่ได้หรอก

พี่ยู่ยี่มองตรงไปที่แผ่นหลังที่สูงตรงของภวินท์ แล้วก็หันไปมองท้องมันเยิ้มของสามีและหัวที่กำลังจะหัวล้าน และความรังเกียจในสายตาของเธอก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

หลังจากกลับไปทั้งสองสามคนนี้ก็เอาผักที่ล้างเสร็จแล้ววางไว้บนเคาท์เตอร์ รายการได้เตรียมพวกเนื้อสัตว์และอุปกรณ์ทำอาหารไว้ให้แล้ว แล้วก็บอกทั้งสามครอบครัวว่าให้เริ่มทำอาหารได้เลย

ญาธิดามองดูอาหารต่างๆ นานา แล้วคิ้วของเธอก็ขมวดเข้าหากัน ชาช่าที่อยู่ด้านข้างก็สีหน้าไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก

อาหารจานเดียวที่เธอทำได้คือซุปปลา แต่ว่าวันนี้วัตถุดิบไม่มีปลาเลย เธอกำลังคิดอยู่ว่าจะสามารถเอาเนื้อสดมาทำลอกเลียนแบบและทำอะไรกินได้บ้าง

เหมือนกับว่าคุณอนณมองออกว่าเธอกำลังสับสนและอึดอัด ก็เลยพูดออกมาว่า

“เรื่องนี้ให้ผู้ชายอย่างพวกเราเป็นคนทำดีกว่าครับ ชาช่ากับคุณญาธิดาไปพักผ่อนด้านข้างเถอะ”เขาพูดอย่างใส่ใจ แล้วก็ผลักผู้หญิงทั้งสองคนเดินออกไปไกลๆ เพราะกลัวว่ากลิ่นน้ำมัน กลิ่นควันจะติดตัวพวกเธอเข้า

พอพูดจบ สายตาของเขาก็มองไปที่ภวินท์ เขายิ้มอย่างอ่อนโยนและสง่างาม “คุณภวินท์ก็ไม่ได้เหมือนคนทำอาหารเท่าไหร่นะครับ แล้วอีกอย่างคุณก็มีลูกน้อยอีกสองคนให้ต้องดูแล ไปพักผ่อนอยู่ข้างๆ ด้วยเถอะครับ”

“ไม่เป็นไรครับ”ระหว่างที่ภวินท์พูดอยู่นั้น ก็ม้วนแขนเสื้อขึ้นมาอย่างสง่างาม และนิ้วที่เรียวยาวของเขาก็แช่ลงไปในน้ำแร่

ญาธิดายังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ว่าชาช่าก็ดึงให้เธอกลับไปนั่งข้างๆ พร้อมกับพูดว่า “พวกเราไปก็มีแต่จะสร้างปัญหาเพิ่ม และห้องครัวก็จะเกิดหายนะ สู้นั่งอยู่ตรงนี้จะดีกว่านะ”

“แต่ว่า……”

ชาช่ากลอกตาใสเธออย่างไม่พอใจ แล้วก็โบกมือพร้อมกับพูดว่า “ทำไมคุณถึงได้หยุมหยิมขนาดนี้เนี่ย ได้เป็นคุณนายที่ร่ำรวยแล้วก็ควรทำตัวให้เหมือนคุณนายหน่อยสิ ทำไมถึงไม่รู้จักดื่มด่ำมันเลยนะ”

ญาธิดาทำปากมุ่ย สุดท้ายก็ไม่พูดอะไร ได้แต่นั่งสงบอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่ เมื่อพระอาทิตย์ตกดิน ความรู้สึกเสียหน้าของเธอก็ค่อยๆ หายไปตามกาลเวลา แล้วเธอกับชาช่าก็เพลิดเพลินกับช่วงเวลาที่น่ารื่นรมย์เหล่านี้

นี่เป็นครั้งแรกที่อีธานกับเอลล่าได้เข้าร่วมกิจกรรมพวกนี้ พวกเขารู้สึกสนใจเครื่องครัวทุกชิ้น ได้แต่เอาแต่พูดคุยกันไม่หยุดรอบเตาแก๊ส แล้วก็ช่วยภวินท์แบ่งเบาภาระบ้าง

สายตาที่อ่อนโยนของชาช่ามองไปที่อีธานกับเอลล่า แล้วก็ยื่นมือไปลูบท้องของตัวเองพร้อมกับพูดว่า “พอเห็นลูกทั้งสองคนของคุณ ฉันก็เริ่มตั้งหน้าตั้งตาเด็กในท้องคนนี้แล้ว”

ญาธิดาได้ยินดังนั้นก็หัวเราะเบาๆ “จริงๆ การเป็นแม่คนคือประสบการณ์ที่ดีมากเลยนะ แถมสามีคุณยังเอาใจใส่ขนาดนั้น ช่วงเวลาระหว่างตั้งครรภ์ของคุณน่าจะเบาสบายน่าดู”

เธอนึกย้อนไปถึงตอนที่คลอดลูกที่อเมริกา มันเหมือนกับฝันร้ายเลย โชคดีที่หลังจากมีอีธานกับเอลล่าแล้ว เธอก็ได้มีความสุขแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน

“สามีของคุณก็ไม่แพ้กันเลยนะ”ชาช่าเอาศอกแตะแขนเธอ และสายตาของผู้หญิงทั้งสองคนก็มองไปที่ภวินท์

แสงดวงตะวันสีแดงอมส้มส่องมาที่เขา ทำให้ใบหน้าที่เคร่งขรึมของเขาอ่อนโยนลงมาก

ญาธิดาคือเครื่องทิ้งระเบิดในครัว แต่จำนวนครั้งที่ภวินท์เคยก้าวเข้าไปในครัวตั้งแต่เด็กจนโตนั้นน้อยกว่ามาก ดังนั้นปกติแล้วป้าจันทร์จะเป็นคนรับผิดชอบอาหารทั้งสามมื้อของตระกูลสถิรานนท์

แต่วันนี้ ดูเหมือนเขาจะเรียนรู้ด้วยตนเองโดยไม่มีครู หลังจากค้นหาสูตรอาหารสองสามอย่างบนอินเทอร์เน็ต เขาก็เริ่มเข้าสู่สภาวะ “พ่อบ้าน”โดยสมบูรณ์

คุณอนณยื่นหน้าเข้ามามองดูจานชามที่สวยงามซึ่งเทียบได้กับเชฟมิชลินระดับห้าดาว แล้วก็ส่ายหน้าอย่างไม่มีทางเลี่ยง “คุณภวินท์ครับ ต่อให้เสิร์ฟของพวกนี้มาแปดจาน สิบจาน พวกเราก็กินไม่อิ่มหรอกนะ”

ภวินท์ชะงักไปทันที หลังจากนั้นก็พูดว่า “ผมก็ไม่มีประสบการณ์ด้านนี้เท่าไหร่ ต้องรบกวนคุณแล้วล่ะครับ”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมสอนคุณได้”คุณอนณมีสีหน้าเต็มอกเต็มใจ

เขาดึงอาหารในมือของภวินท์ไปพร้อมกับพูดว่า “ความจริงแล้วการที่ได้ทำอาหารให้คนที่คุณชอบกิน มันถือว่าเป็นเรื่องที่มีความสุขมากเลยนะครับ คุณยังไม่เคยแสดงทักษะการทำอาหาร และความรักของคุณต่อคุณญาธิดามาก่อนเลย”