บทที่ 795 นำของดีมา

เห็นภวินท์ไม่สนใจตัวเอง สุดท้ายเธอก็ทนไม่ได้จึงเอ่ยปากก่อน จากนั้นได้เรียกขึ้นอย่างออดอ้อน

ในห้องสำนักงานยังคงเงียบสนิท แม้แต่เข็มตกก็ยังได้ยินอย่างชัดเจน

เธอทนต่อไปไม่ได้ จึงเดินไปด้านข้างของภวินท์อย่างช้าๆ แล้ววางแท็บเล็ตที่กำลังเล่นคลิปวิดีโออยู่ลงบนโต๊ะทำงานตรงหน้าเขา

ภวินท์เงยหน้าขึ้น สายตาตกกระทบไปที่คลิปวิดีโอ

ในนั้นคือฉากที่ญาธิดากับนพเก้าเจอกันที่ร้านกาแฟ

ท่าทางของญาธิดาในคลิปไม่ได้อ่อนโยนเหมือนปกติ แต่เป็นท่าทางที่ดุดัน กำลังทำร้ายนพเก้าอย่างไม่หยุด นพเก้าถึงแม้จะโกรธ แต่ก็ไม่ได้ตอบโต้กลับแต่อย่างใด

ภวินท์ดูจบ สายตาก็หันไปยุ่งกันงานที่ยังทำไม่เสร็จต่อ

นพเก้าเห็นปฏิกิริยาเช่นนี้ของเขา ก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ แล้วเอ่ยปากกล่าวเบาๆ “ญาธิดามักจะแสร้งแสดงท่าทางอ่อนแอต่อหน้าคุณ แต่ในความเป็นจริงแล้วนี่ต่างหากถึงจะเป็นตัวตนที่แท้จริงของเธอ คุณอย่าได้ถูกเธอหลอกเชียวนะ”

“คุณชอบยุ่งเรื่องที่ไร้สาระมากเหรอ” เสียงเฉยเมยของภวินท์ค่อยๆ ดังขึ้น

นพเก้าได้ยินดังนั้นก็มองเขาด้วยความงุนงง ราวกับคิดไม่ตกว่าทำไมภวินท์ถึงมีปฏิกิริยาแบบนี้

คนปกติเมื่อเห็นคลิปนี้ต่างมีความรู้สึกเหมือนกับว่าถูกหลอก แต่ทำไมเขาถึงได้สงบเช่นนี้ ราวกับว่ารู้เรื่องเหล่านี้ตั้งแต่แรกแล้ว

“วิน คุณเชื่อใจญาธิดาขนาดนี้เลยเหรอ” เธอรีบเอ่ยปากกล่าว “ต่อให้เธอโกหกคุณ คุณก็ไม่เป็นไรเลยเหรอ”

“ผู้หญิงของผม เกี่ยวอะไรกับคุณ” ดวงตาของเขาเคร่งขรึม ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

หัวใจของนพเก้าบีบรัดแน่น พุ่งมาที่ด้านหน้าโต๊ะแล้วจ้องมองเขา“ภวินท์ ญาธิดาใช้ยาเสน่ห์อะไรกับคุณ ถึงทำให้คุณเพิกเฉยต่อหลักฐานเหล่านี้ และช่วยเธอพูดได้ขนาดนี้”

“หลักฐานเหรอ” ภวินท์ยิ้มอย่างดูแคลน และลุกขึ้นจับคางของเธอไว้ จากนั้นกล่าวถามกลับอย่างเย็นชา “ในเมื่ออยากจะกล่าวหาเธอ ทำไมถึงเพิ่งส่งคลิปนี้มาให้ผมตอนนี้ล่ะ”

“ฉัน……” น้ำเสียงนพเก้าหยุดชะงัก

เธอคงจะบอกไม่ได้ว่าไปจัดการเรื่องที่สำคัญกว่าหรอกมั้ง

พัฒนาการของเรื่องราว ความคิดของภวินท์ ดูเหมือนจะไม่เป็นไปตามที่เธอคิดไว้ เธอแทบจะนึกไม่ถึงปฏิกิริยาแรกของเขาเมื่อเห็นหลักฐานเหล่านี้ ไม่เพียงแต่ไม่สงสัยญาธิดา แต่กลับมาสงสัยตัวเธอแทน!

ความเย็นชาในดวงตาของภวินท์ยิ่งเข้มข้นขึ้น เขาแอบใช้แรงมือผลักเธอออกไป แล้วสอบถามเธอขึ้นอีกครั้ง “นี่ไม่ใช่กล้องวงจรปิดจากทางร้าน คุณไปได้ข้อมูลนี้มาจากที่ไหนอีก”

นพเก้าเดินเซไปสองก้าว เผชิญหน้ากับสายตาที่ดุดันของเขา หัวใจได้ตกลงไปถึงตาตุ่มแล้ว และเธอถึงได้สงบสติขึ้น สูดลมหายใจเข้าลึกแล้วตอบกลับอย่างช้าๆ “มันเป็นอีเมลนิรนามที่ฉันเพิ่งได้รับเมื่อเช้านี้”

เพื่อให้สมจริง เธอฝืนตัวเองให้สบตากับสายตาที่ดุดันของภวินท์ “ฉันอยากจะเปิดโปงโฉมหน้าที่แท้จริงของญาธิดามาโดยตลอด แต่ว่าไม่มีหลักฐาน วันนี้ได้รับอีเมลมาหนึ่งฉบับก็รีบนำมาให้คุณดู ก็เพราะกลัวว่าคุณจะถูกผู้หญิงคนนั้นหลอก!”

อีเมลนิรนาม……

ภวินท์เหมือนกับนึกอะไรขึ้นได้ และเมื่อบทสนทนาเปลี่ยนไป น้ำเสียงของเขาก็ดูเย็นลงเล็กน้อย “ไม่มีเรื่องอะไรแล้ว เชิญคุณคุณเก้ากลับไปเถอะ”

นพเก้าสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในน้ำเสียงของเขาอย่างเห็นได้ชัด ในใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกดีใจ กล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “วิน ผู้หญิงคนนั้นก็อย่าเก็บไว้ข้างกายคุณเลย หวังว่าคุณจะตาสว่างตั้งแต่เนิ่นๆ”

“คุณเหมือนกับเมื่อก่อน ที่ไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด” ภวินท์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เรื่องนี้ผมรู้ว่าจะจัดการยังไง ลำบากคุณที่เดินทางมาบอกแล้วนะ”

เห็นน้ำเสียงของเขาไม่เย็นชาเหมือนกับก่อนหน้านี้ อีกทั้งยังเอ่ยถึงความทรงจำในอดีต แก้มของเธอทั้งสองข้างแดงก่ำขึ้นเล็กน้อย ขณะเดียวกันในใจก็เข้าใจดี ยิ่งพูดมากเขาก็ยิ่งฟังไม่เข้าหูเท่านั้น