บทที่ 839 กับดัก

หลังจากเดินออกจากAmaya Hotel ญาธิดาตัวสั่นสะท้าน ภายในหัวมีแต่ฉากสุดท้ายก่อนเดินออกจากห้องโถงฉายวนเวียนอยู่ในนั้น

ภวินท์กับนพเก้ากำลังหัวเราะพูดคุยกับอาริโอ ดูท่าทางคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี

ทำไมคนพวกนี้ถึงรู้จักกันได้ ทำไมนพเก้าถึงไปตั้งรกรากที่ยุโรป สองปีที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้นกับวิน พวกเขารู้หรือเปล่าว่าอาริโอเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลัง...

คำถามทุกคำถามยากที่จะค้นหาคำถาม แถมตอนนี้ยังมากองรวมกันทำเอาเธอปวดหัวปวดสมองไปหมด

“ธิดา? ธิดา...”

น้ำเสียงเป็นกังวลของนิธิศดังขึ้น เธอได้สติก่อนจะเสแสร้งทำเหมือนว่าไม่เป็นอะไร “วันนี้ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยฉัน ไว้วันหลังนัดต้นกล้ามาด้วย ฉันจะขอเชิญพวกคุณสองคนไปทานอาหารมื้อใหญ่ แต่ตอนนี้ฉันมีเรื่องที่สำคัญกว่าต้องจัดการ”

“ธิดามีเรื่องอะไรไว้ค่อยว่ากันพรุ่งนี้เถอะนะ เดี๋ยวผมไปส่งคุณกลับบ้าน เรื่องในวันนี้ก็อย่าเก็บไปใส่ใจเลย บางทีเขาอาจจะเป็นคนเลือกเอง...”

ทั้งสองคนต่างรู้ดีอยู่แก่ใจว่า “เขา” ที่ทั้งสองคนกำลังพูดถึงคือ ภวินท์ สองปีที่ผ่านมาไม่มีข่าวคราวของเขาเลย แถมมาตอนนี้ก้มาแสร้งทำเป็นไม่รู้จักทุกคน ไม่ว่าใครต่างก็คิดว่าเขาคงไม่อยากเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องในอดีตอีกแล้ว

ญาธิดาส่ายหน้าไปมาและอธิบายอย่างอดทนอดกลั้นว่า “สองปีที่ผ่านมาฉันเข้าใจในหลาย ๆ เรื่องและฉันจะไม่สับสนกระวนกระวายง่าย ๆ แน่ และตอนนี้ฉันมีเรื่องที่สำคัญมากต้องทำจริง ๆ”

“จริงเหรอ? ถ้าในใจของคุณคิดได้แบบนี้เหมือนกันมันคงจะดีมาก” นิธิศฉีกยิ้มออกมาอย่างขมขื่น “ธิดา ความรู้สึกที่ผมมีให้คุณ คุณเองน่าจะรู้ดี ถ้าคุณคิดได้แล้วจริง ๆ ทำไมถึงไม่ยอมเปิดใจยอมรับผม?”

“ฉัน...ฉันกลับก่อนนะคะ...” ญาธิดารีบโบกมือเรียกแท็กซี่แล้วขับออกไป เธอนั่งเกร็งกระทั่งมองไม่เห็นนิธิศผ่านกระจกมองหลังแล้วถึงเอนหลังพิงเบาะรถแล้วถอนหายใจออกมายาว ๆ ด้วยความโล่งอก แต่เธอไม่ทันได้สังเกตว่าผู้ชายที่อยู่ด้านหลังเดินกลับเข้าไปในโรงแรมอีก

ถ้าไม่ใช่เพราะต้นกล้า และเพื่อสืบหาความจริงในปีนั้น เธอคงไม่ยอมพัวพันกับนิธิศมาจนถึงตอนนี้!

ตอนนั้นหลังจากจัดการเรื่องของภวินท์เสร็จ เธอก็ใช้ข้ออ้างว่าอารมณ์ไม่ดีไปรับต้นกล้าและพาพวกเด็ก ๆ กับอลิสาไปอยู่ที่บ้านขวัญตากันหมด

ทีแรกขวัญตาทำหน้าต่อต้านเอามาก ๆ แต่หลังจากที่พวกเด็ก ๆ ใช้ไม้อ่อนไม้แข็งออดอ้อนอยู่สักพักเธอก็ยอมแพ้และยอมให้พวกเขาอยู่ด้วยอย่างชอบอกชอบใจ

เมื่อไม่มีนิธิศอยู่ด้วย การรักษาของต้นกล้าราบรื่นมาก เพียงไม่นานก็สามารถสื่อสารกับคนอื่น ๆ ได้อย่างชัดเจนและเข้าใจ และไม่ยอมกลับไปอยู่กับนิธิศ วัน ๆ ก็เอาแต่เรียนรู้เรื่องเหลวไหลไร้สาระกับอีธาน

อลิสาทั้งช่วยรักษาต้นกล้าทั้งช่วยเปิดใจขวัญตา ทุกคนถึงได้รู้ว่าสาเหตุที่เธอไม่ยอมคบกับธีทัตแท้จริงแล้วเป็นเพราะอะไร

อย่างแรกเป็นเพราะเธอกินฮอร์โมนมากจนเกินขนาด การที่จะมีลูกแทบจะไม่มีความเป็นไปได้เลย เธอไม่อยากให้ธีทัตต้องมาเจอเรื่องแบบนี้กับเธอ

อย่างที่สองเพราะเธอกับธีทัตต่างรู้ว่านพเก้ายังอยู่ และรู้ว่าตระกูลกรเวชกำลังวางแผนการใหญ่อะไรบางอย่าง ตระกูลกรเวชวางแผนทำทุกวิถีทางเพื่อจะกำจัดเธอ เธอไม่อยากให้ตัวเองส่งผลกระทบต่อธีทัต

ช่วงที่พวกเขาอาศัยอยู่ที่บ้านตระกูลพิลากุล ญาธิดาได้รับข้อมูลที่สามารถนำมาใช้เป็นประโยชน์ได้มากมาย จากการสืบหาข่าวจนได้เบาะแสสาวมาถึงตัวนิธิศกับนพเก้า แต่น่าเสียดายที่จู่ ๆนพเก้าก็หนีไปยุโรปทำให้เบาะแสในการตามสืบของเธอขาดหายไป และทำได้แค่ถ่วงมาจนถึงตอนนี้

พูดตามหลักเหตุผลการที่นพเก้ากลับมานับว่าเป็นเรื่องดี แต่ทำไมเรื่องมันกลับวุ่นวายและแย่ลงกว่าเดิม...

ญาธิดายิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว เธอได้แต่บีบนวดขมับเบา ๆ แล้วรถก็จอดเทียบประตูใหญ่ของozoneพอดี เธอลงจากรถแล้วเดินตรงไปยังห้องโถง ก่อนจะทรุดตัวนั่งลงบนโซฟาด้วยท่าทางสบาย ๆ

เจ้าน้องชายสองคนที่ยืนอยู่ตรงประตูเห็นเธอก็ถึงกับหดคอลงทันที ทุกคนต่างรู้ดีว่าจรณ์กับozoneติดค้างเธอ ดังนั้นหลังจากเหตุการณ์เมื่อสองปีที่แล้วจบลง ทุกคนต่างรู้ดีว่าที่ozone ญาธิดาคือบุคคลในตำนานที่ไม่ควรไปหาเรื่องเธอเด็ดขาด