บทที่ 901 มีความลับอะไรซุกซ่อนอยู่กันแน่

ที่เกินจริงคือหลังจากเดินเข้าไปแล้ว เทอรี่พากลุ่มของพวกเขาขึ้นรถจริงๆ

เทอรี่ยิ้ม “ขออภัย ที่นี่ใหญ่เกินไป ถ้าเดิน เกรงว่าอาจต้องใช้เวลาหลายสิบนาที”

ญาธิดายิ้มเล็กน้อยตอบกลับ แต่ในใจกำลังแอบบ่น

ถ้าเธออยู่ที่นี่ จะต้องเป็นบ้าไม่ช้าก็เร็ว

ญาธิดานั่งอยู่ในรถ แต่สายตากลับเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง

ไม่เพียงแต่ภายนอก แต่กำลังคนที่ลาดตระเวนในคฤหาสน์ก็มีเยอะมาก โดยพื้นฐานจะมีคนประจำการหนึ่งคนในทุกๆ ไม่กี่สิบเมตร แต่ละคนดูกำยำแข็งแกร่ง

กล้องวงจรปิดในบริเวณใกล้เคียงยิ่งมีมากขึ้นไปอีก

ถ้ามีใครกล้าบุกเข้ามาที่นี่ เกรงว่าจะรอดชีวิตได้ยาก

ญาธิดาเก็บรายละเอียดที่อยู่ตรงหน้าเข้าในสายตาเงียบๆ ประมาณ 10 นาทีในที่สุดทั้งกลุ่มก็มาถึงปราสาทเล็กที่อยู่ใจกลางสุด

ลงจากรถและเดินไปได้ไม่กี่นาที ญาธิดาและคนอื่นๆ จึงมาถึงห้องนั่งเล่น

ขณะรับประทานอาหารร่วมกับพวกเขา เทอรี่ได้แนะนำประวัติของคฤหาสน์และตั้งคำถามเกี่ยวกับธุรกิจเป็นครั้งคราว

ญาธิดายิ้มตอบนิ่งๆ บางครั้งภวินท์ก็เสริมแทนเธอ

ขวัญตาเพียงทานสเต็กในจานไปเงียบๆ ไม่ได้มีส่วนร่วมในการสนทนาของพวกเขา สวมบทบาทเป็นผู้ช่วยของพวกเขาอย่างจริงจัง

หลังจบมื้ออาหาร เทอรี่พอใจกับทั้งสองคนมาก

นี่คือช่วงเวลาที่เขากำลังขาดคน แล้วมาเลน่าก็ชอบโจอี้ที่อยู่ตรงหน้าด้วย

ตอนนี้เขาได้เปรียบมากกว่า

หลังอาหารเย็น เทอรี่พาพวกเขาไปที่สวน

ตอนนี้เมือง Lเป็นฤดูใบไม้ผลิ อุณหภูมิกำลังพอดี ดอกกุหลาบในสวนยิ่งสวยสะพรั่ง ซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นพันธุ์ล้ำค่าและหายาก

ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่ชอบดอกไม้ แม้แต่ญาธิดาก็อดไม่ได้ที่จะจับจ้องสวนกุหลาบขนาดใหญ่แห่งนี้