บทที่ 993 ช่างบังเอิญเสียจริง

ญาธิดาทำหน้ารู้สึกผิด “มีเรื่องเกิดขึ้นหลายเรื่องเลยไม่ทันได้บอก”

ขวัญตาก็ไม่ได้ตำหนิญาธิดา เธอพูดขึ้นว่า “ไม่เป็นไร หลังจากที่พวกเธอตรวจสอบเรื่องนี้แล้วสุดท้ายพบว่าปัญหาอยู่ที่พายุเหรอ”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ญาธิดาก้รู้สึกสับสนมาก “ฉันก็แปลกใจเหมือนกันว่าระหว่างพวกเขาสองคนมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...ต่อให้ทะเลาะกันแต่ก็ไม่น่าจะทำให้อันอันป่วยแบบนี้”

อันอันกับพายุก็ใช่ว่าจะไม่เคยทะเลาะกันมาก่อน เพียงแต่หลังจากที่อันอันมาบ่นเรื่องของพายุให้เธอฟังแล้ว พายุก็จะรีบมาตามหาเธอทันที และสองคนก็กลับไปคืนดีกันเหมือนเดิม

ต่อให้ทะเลาะกันก็ไม่มีทางทะเลาะกันจนเป็นเรื่องรุนแรงใหญ่โตขนาดนี้

เว้นเสียแต่ว่าจะเกิดเรื่องที่ทำให้พวกเขาทั้งคู่ไม่สามารถยอมรับได้เกิดขึ้น

“ตอนนี้วินส่งคนไปตรวจสอบที่อยู่ของพายุแล้ว ขอเพียงแค่ตามหาพายุเจอ พวกเราก็จะรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกเขาสองคน”

ขวัญตาขมวดคิ้ว “ฉะนั้นเรื่องนี้อาจจะไม่เกี่ยวข้องกับนาราจริง ๆ เหรอ”

ถ้าเป็นแบบนั้นแสดงว่าที่พวกเขาสืบหามาตั้งแต่แรกมันก็ผิดหมดเลยน่ะสิ

เธอครุ่นคิดแต่ไม่ว่ายังไงก็คิดไม่ออกว่านาราเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้

เพราะยังไงอันอันก็เป็นน้องสาวของธีทัต และไม่ได้มีข้อขัดแย้งใด ๆ กับเธอเลย

“แต่ถ้ามันไม่เกี่ยวอะไรกับนาราจริง ๆ ทำไมตอนนั้นเธอต้องทำเหมือนรู้สึกผิดด้วยล่ะ...” ขวัญตาพึมพำออกมาอย่างอดสงสัยไม่ได้

ญาธิดาถอนหายใจ ขมวดคิ้วเป็นปมแล้วพูดว่า “ช่างเถอะ ไม่อยากคิดเรื่องนี้แล้ว ไว้รอให้ตามหาพายุเจอบางทีเขาอาจจะสามารถอธิบายทุกอย่างได้”

“จริงสิ ขวัญ” จู่ ๆ ญาธิดาก็นึกเรื่องบางอย่างขึ้นได้จึงถือโอกาสถามเธอต่อว่า “เธอรู้จักชายชาวยุโรปที่ชื่อเอลีไหม เขาเป็นนักออกแบบเครื่องประดับและดูเหมือนจะมีชื่อเสียงมาก”

เมื่อก่อนเอลีเคยบอกพวกเขาว่าผู้หญิงที่เขาชอบชื่อว่าขวัญตา

แม้ว่าญาธิดาจะคิดว่าโลกนี้คงไม่มีเรื่องบังเอิญขนาดนั้น แต่ในเมื่อขวัญตามาที่นี่แล้วก็ถือโอกาสถามไปเลยแล้วกัน