บทที่615 ข่าวดี

ธีทัตตัวแข็งทื่อและชะงักกับที่ ใบหน้าของเขาดูไม่เป็นธรรมชาติ เขาเว้นระยะห่างจากญาธิดาช้าๆ ต่อมาก็หัวหน้าไปมองอัญมณีมาโผล่เข้ามากะทันหัน ถามด้วยสีหน้าเย็นชาว่า “เธอเข้ามาทำไม?”

น้องสาวที่น่าผิดหวังของเขา เข้ามากะทันหันแบบนี้ ทำเรื่องดีๆของเขาพังไม่เป็นท่า

อัญมณีไม่สนใจเดินเข้าไปหาญาธิดา แล้วตอบโต้อย่างมั่นใจว่า “ได้ยินว่าเมื่อวันพี่จะรังแกธิดาของฉัน!”

“ฉัน……” ธีทัตชะงัก พูดไม่ออก

เมื่อวานเขาพูดแบบนั้นกับญาธิดา เป็นความผิดของเขาก็จริง แต่น้องสาวของเขา เข้ามารบกวนให้ทันเวลาจริงๆ

ญาธิดายิ้มแล้วจับมืออัญมณีพูดว่า “ฉันกับพี่ชายเธอเคลียร์กันแล้วล่ะ และมีข่าวดีจะบอกกับเธอด้วยนะ”

อัญมณีงงไปหมด “ข่าวดี? ข่าวดีอะไร?”

ญาธิดากระตุกยิ้มมุมปาก ไม่รีบพูดแต่เงยหน้าขึ้นมองธีทัตแทน เชิดหน้าขึ้นแล้วยิ้มแต่ไม่พูดอะไร

อัญมณีมองไปตามสายตาของเธอ มองดูธีทัต แล้วพูดงอนๆว่า “เขาจะมีข่าวดีอะไรได้?”

ธีทัตขมวดคิ้วเล็กน้อย ขยับปากเหมือนไม่ยอมพูด แต่ลังเลสักพัก ในที่สุดก็เอ่ยปากพูดว่า “เธอตัดสินใจจะคบกับพายุต่อไปใช่ไหม?”

อัญมณีตอบโดยไม่คิดเลยว่า “แน่นอนสิ! เรื่องนี้จะเอามาโกหกกันได้เหรอ?”

ธีทัตขมวดคิ้วแน่นเป็นปม เงียบไม่พูดไม่จา

อัญมณีเห็นสีหน้าเขาแบบนี้ หัวใจสั่นคลอน รีบกลืนน้ำลายแล้วพูดเสริมว่า “พี่ ยังไงฉันก็จดทะเบียนสมรสแล้ว สายเกินแก้แล้วด้วย พี่อย่าบังคับให้ฉันหย่านะ ฉันจะแต่งงานกับเขาให้ได้!”

ได้ยินดังนั้น ธีทัตก็ถึงตอบสนอง เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แล้วมองดูเธอด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง เอ่ยปากพูดช้าๆว่า “ฉันตกลงเรื่องของพวกเธอแล้ว”

อัญมณีอ้าปากข่าวอย่างตกตะลึงไปหลายวินาที ถึงเอ่ยถามว่า “พี่ว่าไงนะ?”

ธีทัตพูดเสียงเข้มว่า “ฉันบอกว่าฉันตกลงแล้ว”

“จริงเหรอ!” อัญมณีแทบกรี๊ดออกมา กระโดดขึ้นไปมา ไม่รอธีทัตตอบ เธอก็ยื่นมือออกไปกอดญาธิดาเอาไว้แน่น แล้วถามว่า “ธิดาเธอได้ยินไหม? เมื่อกี้พี่ฉันตกลงให้ฉันคบกับพายุแล้ว!”

ญาธิดาถูกเธอกอดไว้แน่นแล้วส่ายไปมาจนเวียนหัวไปหมด เธอยิ้มแล้วพูดอย่างเหนื่อยใจว่า “ฉันได้ยินแล้ว ฉันบอกเธอแล้วไงว่ามีข่าวดี”

อัญมณีกอดเธอไว้อย่างดีใจ “ธิดา เธอเป็นตัวนำโชคของฉันจริงๆ!”

ธีทัตยืนอยู่ข้างๆ มองดูพวกเธอแล้วยิ้มส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจ ต่อมาก็เดินออกไปด้านนอกแล้วพูดว่า “อัญมณี มีเวลา เธอก็รีบไปวางแผนเรื่องงานแต่งดีกว่านะ”

“ว่าไงนะ? งานแต่ง!”

เซอร์ไพรส์ที่สองทำเอาอัญมณีตั้งตัวไม่ทัน เธอจับมือญาธิดาหัวเราะไม่หยุดแล้วถามว่า “ธิดา พวกเราจะได้จัดงานแต่งพร้อมกันแล้ว!”

ญาธิดายิ้มแล้วพยักหน้า “ใช่!”

อัญมณีดีใจจนกระโดดโลดเต้นไปมา เธอรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอยากจะบอกข่าวดีนี้กับพายุ

ตอนกลางคืน อัญมณีดีใจจนไม่อยากกลับบ้าน เธอนอนเตียงเดียวกับญาธิดา บอกแผนการในหัวทุกอย่างให้เธอฟัง

ก่อนนอน ธีทัตมาเคาะประตูห้องของพวกเธอ เอาบัตรเครดิตและนามบัตรให้พวกเธอ “ใบนี้เป็นบัตรเครดิตของฉัน พรุ่งนี้พวกเธอไปเดินห้างด้วยกันสิ ถ้ามีเครื่องประดับหรือเสื้อผ้าเลยที่ชอบก็ใช้บัตรใบนี้รูดได้เลย ฉันนัดร้านตัดชุดแต่งงานไว้ให้พวกเธอแล้ว พรุ่งนี้อาจจะไปกับพวกเธอไม่ได้ พวกเธอก็ไปดูกันเองแล้วกัน”

อัญมณีที่นั่งอยู่บนเตียงได้ยินแล้ว ก็เบิกตาโพลงโต มองดูธีทัตด้วยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ แล้วพูดว่า “คุณเป็นพี่ทัตจริงเหรอ?”

ธีทัตกวาดตามองเธออย่างเย็นชา “ไม่ใช่พี่ชายเธอ แล้วจะเป็นใครล่ะ?”