บทที่694 ผมหล่อไม่พอเหรอครับ?

“รีบไปตรวจสอบประวัติการทำงานของพนักงานคนนี้” คณินพูดจบ ก็เดิน เข้าไปในห้องทำงานพร้อมกับญาธิดา “ไหนว่ามาสิ ไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหนตั้งหลายปี”

ญาธิดาดูท่าทางขี้เล่นไม่จริงจังของเขา ก็หัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ “ไปอยู่อเมริกามาสองสามปี เพิ่งกลับมาน่ะ”

อเมริกา? ก็ว่าทำไมเขาถึงหาเธอไม่เจอ

คณินไม่เคยคิดว่าเธอจะไปต่างประเทศ เขาเริ่มรู้สึกสนใจมากขึ้น มองไปหาเธอแล้วถามด้วยความสงสัยว่า “คุณคงไม่ได้ไปต่างประเทศเพราะอยากหลบหน้าภวินท์หรอกใช่ไหม?”

เธอไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใด แล้วพยักหน้ายอมรับ “ใช่ แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลหลัก”

“เรียนต่อ? พักร้อน? หรือว่าเริ่มธุรกิจใหม่?”

“คลอดลูกแล้วก็เลี้ยงเด็ก” น้ำเสียงของญาธิดาเรียบนิ่งเป็นปกติ เหมือนกำลังบอกคณินว่า อาหารเช้าเธอทานอะไรไป

คณินที่กำลังดื่มน้ำชะงัก น้ำครึ่งหนึ่งค้างอยู่ในหลอดลม จากนั้นก็สำลักน้ำอยู่สองสามครั้ง

“ลูกของใคร? ลูกของภวินท์? พวกเธอคงไม่ได้คืนดีกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอกใช่ไหม?”

ญาธิดายกเอกสารบนมือขึ้น บนหน้าเอกสารประทับตรา “STN Group” ไว้อย่างชัดเจน เธอหัวเราะแล้วถามว่า “คุณคิดว่ายังไงล่ะ?”

จนกระทั่งเขาสามารถสงบสติอารมณ์ได้ เขาถึงพึมพำด้วยสีหน้าที่เศร้าว่า “ผมนึกว่าคุณกลับมาครั้งนี้ ผมจะมีโอกาสจีบคุณแล้วเสียอีก ไม่คาดคิดจริงๆ สาวสวยดั่งดอกไม้ในตอนนั้นจะกลายเป็นผู้หญิงที่ไม่น่าสนใจเสียแล้ว”

ผู้หญิงที่ไม่น่าสนใจ? !

ญาธิดาที่ได้ยินคำสรรพนามนี้ กลอกตามองบนใส่เขาอย่างไม่พอใจ เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ช่วยไม่ได้ “ทำไมคุณยังดื้อรั้นแบบนี้ บริษัทข้ามชาติ JVเติบโตได้ดีขนาดนี้ ฉันคิดว่าคุณประสบความสำเร็จแล้วเสียอีก”

“ประสบความสำเร็จแล้วยังไง ผมชอบเป็นหนุ่มหล่อบ้านรวยมากเสน่ห์มากกว่า” เขายกขาขึ้นแล้ววางบนโต๊ะทำงานอีกครั้ง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจ “ผมยังหล่อไม่พอเหรอ?”

ญาธิดากำลังคิดจะพยักหน้า แต่แววตาเจ้าเล่ห์ก็แวบเข้ามาในดวงตาของเธอ เธอนิ่งไปสักพัก จงใจพูดให้ช้าลง แล้วตอบกลับว่า “ถ้าเทียบกับภวินท์ ก็ยังห่างกันนิดหน่อย......”

“ส่งแขก!” คณินรีบโบกมือ

ระหว่างที่คุยกัน ญาธิดาก็ได้แปะเอกสารที่ถูกฉีกเข้ากันใหม่เรียบร้อย แล้วใส่เข้าไปในแฟ้มใหม่ จากนั้นก็วางลงตรงหน้าของเขา

“ครั้งนี้ฉันมาเพราะโครงการEAST Residences เอกสารนี้ฉันกับฝ่ายธุรการเป็นคนทำ ส่วนของผลกำไรนั้นคุณไม่ขาดทุนแน่นอน หวังว่าคุณคณินจะช่วยกรุณาดูสักหน่อย”

พอพูดถึงเรื่องงานสีหน้าของคณินก็จริงจังขึ้นมาทันที หลังจากที่เขากวาดมองเธอแวบหนึ่ง ก็ฝืนเปิดแฟ้มเอกสารออก จนกระทั่งหน้าสุดท้ายสีหน้าของเขาถึงกลับมาอ่อนโยน

เอกสารนี้เขาพอใจเป็นอย่างมาก

“ช่วงนี้STN Groupโดนมรสุมไม่หยุด หุ้นก็เอาแน่เอานอนไม่ได้ ถึงแม้คุณจะทำเอกสารมาดีแค่ไหนมันก็ไร้ประโยชน์ทั้งนั้น สิ่งสำคัญของการร่วมงานระหว่างสองบริษัทคือการทำกำไรอย่างมั่นคงโดยไม่ขาดทุน ในเมื่อSTN......”

ถึงแม้ว่าน้ำเสียงของเขาจะยังมีความกังวลอยู่ แต่ญาธิดานั้นพอจะฟังออกแล้วว่าเขาพอใจกับเอกสารฉบับนี้เป็นอย่างมาก เธอจึงพูดแทรกเขาอย่างทันทีว่า “คุณคณินดูแค่เอกสารก็พอ เรื่องข่าวคุณไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะรีบจัดการให้เร็วที่สุด”

“คุณจะจัดการให้เร็วที่สุด?” คณินเงยหน้ามองเธออย่างสงสัย หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาถึงจะรู้สึกตัวแล้วถามว่า “ข่าวซุบซิบของSTNคงไม่ได้เกี่ยวข้องกับคุณหรอกใช่ไหม?”

ญาธิดาก็แปลกใจมากเช่นกัน “คุณไม่รู้เรื่องในข่าวเหรอ?”

บนหน้าของเขาเขียนเอาไว้ว่า “ชอบยุ่งเรื่องคนอื่น” เขาไม่รู้ข่าวที่แพร่ไปทั่วเมือง Jเนี่ยนะ?

คณินรีบคลิกเข้าอินเทอร์เน็ตในคอมพิวเตอร์อย่างรวดเร็ว พลางตอบว่า “ไม่กี่วันก่อนตาแก่ที่บ้านทิ้งงานไว้ให้ผมเป็นกอง ผมทำงานจนดึกทุกวัน ยังไม่มีเวลาว่างที่ใส่ใจเรื่องพวกนี้เลย”