บทที่805 ดึงสัญญาณแจ้งตือน

สีหน้าอ่อนเยาว์ของอีธานที่อยู่ตรงหน้าค่อยๆ ผ่อนปรน เขาเดินก้าวไปด้านหน้าแล้วจับพายุเอาไว้ ใบหน้ายังคงรอยยิ้มไร้เดียงสาที่เด็กควรจะมีเอาไว้

“ลุงยุครับ ธุระที่นี่ผมจัดการเรียบร้อยแล้วนะครับ งานที่เหลือคงต้องรบกวนคุณลุงไปจัดการนะครับ”

พยักหน้าพายุหลังจากที่ได้ยินเช่นนั้น และตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่สุภาพอย่างเคารพ “คุณหนูไม่ต้องห่วงครับ ผมจะรายงานสถานการณ์ให้กับท่านประธานอีกครั้งครับ”

อีธานส่ายมือ แล้วทำหน้าล้อเลียนใส่เขา “ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะครับที่จะจัดการผลที่ตามมาของแผนกข้อมูลเครือข่าย ลุงยุอยู่ที่นี่เถอะครับ เดี๋ยวผมไปคุยกับคุณพ่อเอง”

พนักงานของแผนกข้อมูลเครือข่ายฟังการสนทนาระหว่างทั้งสองอย่างประหลาดใจ ทุกคนแสดงสีหน้าที่เหลือเชื่อ เด็กน้อยตรงหน้าที่ช่วยกู้วิกฤตให้พวกเขานั้น คือลูกชายของคุณภวินท์!

อีธานไม่ได้พูดอะไรมากเช่นกัน ก่อนจะจับมือของญาธิดาแล้วยิ้มตาหยีก่อนจะเดินออกจากแผนกข้อมูลเครือข่าย จากนั้นก็เดินเลี้ยวเข้าไปในลิฟต์ส่วนตัวของประธานบริษัท ตรงดิ่งไปยังห้องทำงานของภวินท์

ในขณะนั้นเองภวินท์กำลังจ้องไปบนจอคอมพิวเตอร์ด้วยสายตาจริงจัง เขาไม่ได้แสดงความประหลาดใจที่ลูกชายมาหาเขาอย่างกะทันหัน แต่เขากลับสงบมาก “ลูกรู้เรื่องบริษัทดีจังนะ”

อีธานเบ้ปากเมื่อได้ยินเช่นนั้น แล้วนั่งลงบนโซฟาอย่างเชื่อฟัง น้ำเสียงอ่อนเยาว์นั้นแฝงไปด้วยความไม่พอใจ “คุณพ่อครับ ถ้าผมไม่รู้เรื่องของบริษัท เรื่องวันนี้คงทำให้คุณพ่อปวดหัวไปสักพักเลยนะครับ”

หน้าจอคอมพิวเตอร์ของภวินท์ยังคงแสดงรหัสระบบป้องกันข้อมูลของแผนกข้อมูลเครือข่าย เขาแตะแป้นพิมพ์สองครั้ง ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ได้เบาะแสอะไรไหม?”

อีธานหันหน้าหนีและแสร้งมองเขาอย่างไม่เข้าใจ พร้อมกับถามอย่างสงสัยว่า “เบาะแสอะไรเหรอครับ? ผมเป็นเด็กนักเรียนที่เพิ่งจะเข้าโรงเรียนนะครับ คุณพ่ออย่ามาคุยเรื่องปัญหาชั้นสูงแบบนี้กับผมเลยครับ”

“การกระทำเมื่อกี้ของลูกที่ชักจูงคนอื่นได้ ตอนนี้กลับมาเป็นเด็กน้อยที่น่ารักไร้เดียงสาต่อหน้าพ่อเนี่ยนะ?” น้ำเสียงที่ไม่แยแสของภวินท์ดังขึ้นช้าๆ “บริษัทบ้านตัวเอง ก็ต้องเป็นคนกันเองสิ”

“ฝั่งตรงข้ามเตรียมตัวมาอย่างดีครับ ผมตั้งรับไม่ทันนิดหน่อย ณ ตอนนี้ยังไม่พบเบาะแสอะไรครับ” ดวงตาของอีธานหมองลงเล็กน้อย ศีรษะอันเล็กๆ ของเขาก้มลง “ความสามารถของผมยังไม่มากพอ”

“ไม่ใช่ความผิดลูก” ภวินท์พูดชมเขาเสียงเบา “วันนี้ลูกเก่งมาก”

ญาธิดาที่ฟังอยู่นั้นเพิ่งจะจับผิดบางอย่างได้ เธอมองไปยังสองพ่อลูกที่หน้าเหมือนกันยังกับแกะ ก่อนจะถามด้วยความสงสัยว่า “เธอเป็นคนทำเรื่องนี้หรือเปล่า......”

คนที่ถนัดเรื่องการใช้เครือข่ายใต้ดินเพื่อแฮ็กข้อมูล อีกอย่างคนที่มีความสามารถในการป้องกันทางอิเล็กทรอนิกสืก็มีไม่มาก นพเก้าที่เพิ่งออกจากองค์การจึงเป็นคนที่น่าสงสัยมากที่สุด

อีธานขมวดคิ้วเข้าหากันจนเป็นปม สีหน้าแบบนี้ดูไม่ค่อยเข้ากับ ใบหน้ากลมๆ ที่น่ารักไร้เดียงสาของเขาในตอนนี้สักเท่าไหร่ แต่วินาทีนี้ไม่มีใครสามารถหัวเราะได้

“คุณป้าคนนั้นมีความฉลาดมากพอที่จะคิดแผนแบบนี้ได้ แต่น่าเสียดายนะครับที่เธอไม่ได้มีความสสามารถมากพอ เพราะเรื่องนี้ไปไกลเกินความสามารถของเธอแล้วครับ แต่เรื่องนี้คงมีส่วนเกี่ยวข้องกับเธอ”

ระหว่างที่อีธานพูดนั้นสีหน้าที่สับสนก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา เหมือนจะพูดอะไรแต่ก็เก็บคำพูดของตัวเองกลับไปแล้วเหลือบมองญาธิดา ก่อนจะอธิบายออกมาอย่างตะกุกตะกัก

“ผมเฝ้าดูไฟร์วอลล์ของSTN Groupอยู่ตลอด ไม่อย่างนั้นผมคงจัดการเรื่องนี้ในเวลาอันสั้นขนาดนี้ไม่ได้หรอกครับ แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับสามารถเจาะไฟร์วอลล์ลึกลงไปทีละชั้นได้แบบนี้ แสดงว่าคนที่อยู่เบื้องหลังนั้นต้องฉลาดมากๆ ครับ”

ญาธิดาได้ยินเช่นนี้ สีหน้าก็แย่ลงกว่าเดิม “ลูกหมายความว่ายังมีฝ่ายอำนาจทางการเมืองที่จ้องSTN Groupอยู่เหรอครับ?”

“ไม่ได้ถูกหมดครับ......” เขาตอบอย่างช้าๆ “คุณแม่เคยคิดไหมครับ คุณป้าคนนั้นอาจจะไปร่วมมือกับศัตรูของบริษัท คนหนึ่งรับหน้าที่หาทรัพยากรและคอนเนคชั่น ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นคนคิดแผนหรือแม้กระทั่งเป็นคนลงมือเอง”

ญาธิดายิ่งฟังเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกกลัวมากเท่านั้น นิ้วของเธองอเข้าหากัน จับกระเป๋าไว้อย่างแน่นตามสัญชาตญาณ “ยังไงก็ต้องหาวิธีป้องกัน ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปไม่เร็วก็ช้าพวกมันจะได้STN Groupไปโดยไม่ต้องเสียแรงอะไร”