บทที่893 ทะเลาะกันสองฝ่าย แต่คนที่สามได้ประโยชน์

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า เสียงผู้หญิงคนนี้ก็คือมาเลน่า

ภวินท์ใบหน้าเย็นชาลงทันที และถามด้วยเสียงที่มืดมนว่า “ฝีมือคุณเหรอ? ”

ปลายสายนั้นตอบกลับมาด้วยเสียงหวานๆ ของมาเลน่า “ถูกต้องแล้ว ฝีมือฉันเอง ฉันรู้ว่าพวกคุณอยากได้ออเดอร์จากแซม ก็เลยช่วยผสมโรงไปนิดหน่อย”

“โจอี้ ดีใจไหมคะ? ”

“ไม่ได้ขอเลย”

คำพูดที่เย็นชาของภวินท์ไม่ได้ทำให้มาเลน่ารู้สึกตกใจเลยแม้แต่นิดเดียว แล้วหลังจากนั้นก็ได้ยินเสียงหัวเราะของเธอและพูดว่า “โจอี้ที่รักของฉัน ถ้าเกิดว่าให้คุณไปคุยเรื่องธุรกิจกับแซม แล้วไม่ใช้เวลาหลายเดือน เขาไม่มีทางมองคุณอยู่ในสายตาหรอก นี่ฉันช่วยคุณประหยัดเวลาไปได้ตั้งเยอะเลยนะ จะไม่รู้สึกขอบคุณฉันหน่อยเหรอ? ”

“โจอี้ คุณนี่ช่างไม่รู้จักบุญคุณจริงๆ เลยนะ”

ดวงตาของภวินท์เป็นประกายขึ้นมาทันที แล้วก็พูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “คุณมาเลน่า ความจริงแล้วผมไม่ได้ทำเพื่อออเดอร์ของแซมหรอกนะ เป้าหมายสูงสุดของผม ก็คือผมอยากได้ออเดอร์นี้ เพื่อที่จะได้รับการยอมรับจากคุณเทอรี่ แล้วก็เข้าร่วมสหภาพ และกลายเป็นสมาชิกหลักของที่นั่น”

“มาเลน่า ความสัมพันธ์ของคุณกับคุณเทอรี่นั้นมันแย่มาก ถ้าเกิดว่าคุณเทอรี่รู้เข้าว่าคุณเป็นคุณช่วยผม ผมกลัวว่าจะเสียโอกาสนี้ไปน่ะสิ”

จู่ๆ มาเลน่าก็ไม่พูดอะไร

สหภาพก่อตั้งโดยตระกูลสมิธและเธอก็รู้เรื่องราวเกี่ยวกับความลับของที่นั่นดี

พอภวินท์พูดแบบนี้ มาเลน่าก็เข้าใจในทันที ว่าภวินท์อยากจะยื่นมือเข้าไปมีส่วนร่วมในธุรกิจมืดเหล่านั้น

แต่ว่า ตอนนี้สหภาพยุโรปไม่ได้เป็นของเธอ การที่จะให้ภวินท์ยื่นมือเข้าไปทำธุรกิจอย่างถูกต้องและเหมาะสมนั้น ไม่ใช่สิ่งที่เธอสามารถทำได้

หลังจากเงียบไปหลายวินาที เสียงหวานๆ ของมาเลน่าก็ดังขึ้นอีกครั้ง “ที่แท้คุณก็ทำเพราะแบบนี้เอง การที่คุณอยากให้เทอรี่ชื่นชอบ มันไม่ดีเท่ามาอยู่ฝั่งฉันหรอกนะ”

ภวินท์หัวเราะเบาๆ พร้อมกับเหน็บแนมว่า “คุณมาเลน่า ตอนนี้ทั้งเมือง Lก็ย่อมรู้ดีอยู่แล้ว ว่าระหว่างคุณกับคุณเทอรี่ ควรจะเลือกอยู่ฝั่งไหนกันแน่”

ชื่อเสียงที่ไม่เป็นโล้เป็นพายของมาเลน่าก็เป็นที่รู้กันไปทั่วทั้งเมือง Lอยู่แล้ว เพราะฉธนั้นพอภวินท์พูดแบบนี้ มาเลน่ากลับไม่ได้รู้สึกโกรธอะไร แต่กลับยิ้มออกมาแล้วพูดว่า “โจอี้ ฉันจะบอกอะไรให้ได้ อะไรที่คุณอยากได้ ฉันสามารถให้คุณได้ทุกอย่าง”