บทที่90 กลับไปทำงานที่บริษัท

ญาธิดาอึ้ง ในใจรู้สึกลังเล

เธอยังไม่รู้ว่าตัวเองจะกลับไปทำงานที่ STN Group ดีไหม ไม่ว่ายังไง นั่นก็เป็นบริษัทของภวินท์ ถ้าเธอไปที่นั่น ยังไงก็ต้องเจอเขาอยู่ดี คงจะอึดอัดน่าดู

พี่แนนรีบพูดต่อว่า “ได้ยินว่าเธอลื่นล้มที่บ้าน ยังนอนอยู่โรงพยาบาล ตอนนี้อาการเป็นยังไงแล้วบ้าง? มาทำงานได้อยู่ไหม?”

ญาธิดาลังเลตัดสินใจไม่ได้ “อาการดีขึ้นแล้วค่ะ แต่ว่า……”

ไม่รอเธอพูดจบ พี่แนนก็พูดต่อว่า “ธิดา ถ้าเธอกลับมาทำงานได้ล่ะก็ พรุ่งนี้ก็มาเลยนะ ช่วงนี้บริษัทยุ่งมาก ในแผนกมีคนไม่พอด้วย ถ้าเธอกลับมาทำงานได้ก็จะดีมากเลย ตอนนี้ก็ใกล้จะสิ้นไตรมาสที่สองของปีแล้ว เธอกลับมาฉันจะได้ทำเรื่องขอขึ้นเงินเดือนให้เธอด้วย”

ขึ้นเงินเดือน?

ญาธิดาแววตาเปล่งประกาย

STN Group จะมีโอกาสขึ้นเงินเดือนปีละสองครั้ง ครั้งที่หนึ่งคือกลางปี ครั้งที่สองคือสิ้นปี แม้สองปีนี้เธอจะไม่ได้ช่วยอะไรมากในบริษัท แต่ก็ทำงานอย่างขยันขันแข็ง ก็เพื่อเพิ่มเงินในกระเป๋าของตัวเอง โอกาสแบบนี้เธอรอมาหกเดือนแล้ว จะพลาดโอกาสดีๆแบบนี้ได้ยังไงล่ะ?

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าตอนนี้ออกจาก STN Group ช่วงนี้คงจะหางานยากน่าดู และเงินเดือนกับสวัสดิการภายใน STN Group ก็ถือว่าดีมากในวงการของงาน ถ้าเธอออกตอนนี้คงขาดทุนแย่

ญาธิดากัดริมฝีปาก แล้วสลัดความลังเลในใจออกไปทันที และพูดว่า “พี่แนน ถ้าเป็นไปได้ล่ะก็ พรุ่งนี้ฉันก็ไปทำงานได้แล้วค่ะ”

ได้ยินเธอพูดแบบ พี่แนนก็ถึงโล่งอก “ได้ งั้นพรุ่งนี้เธอมารายงานตัวเลยนะ”

พอวางสายไปแล้ว ญาธิดาก็ถึงสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วก้าวเท้าเดินไปที่บ้านต่อ

พอกลับถึงบ้าน ปภาวีก็ลากญาธิดามาถามนู้นถามนี่ “เป็นยังไงบ้าง? พ่อหนุ่มคนนั้นใช่ได้ไหม”

“ก็ดีค่ะ” ญาธิดาตอบกลับ แต่ในใจกลับคิดอีกเรื่อง

ปภาวีอดไม่ได้ถามต่อว่า “อะไรคือก็ดีกัน? ลูกคุยอะไรกันบ้าง? เล่ามาหน่อยสิ……”

ญาธิดากำลังวุ่นวายใจอยู่ จึงพูดเสียงเบาว่า “แม่คะ หนูอยากอยู่เงียบๆ คนเดียวค่ะ พรุ่งนี้หนูจะไปทำงานแล้วด้วย……”

“ทำงานเหรอ?”

พอได้ยินว่าญาธิดาจะกลับไปทำงาน ปภาวีก็ไม่สบายใจขึ้นมาทันที “ลูกแน่ใจนะว่าไปทำงานไหว?”

ถึงเวลาถ้าเจอภวินท์อีก สองคนคงได้อึดอัดกันพอดีน่ะสิ

ญาธิดาสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วพูดว่า “แม่คะ หนูคิดมาดีแล้วค่ะ ไม่เป็นไรหรอก และหนูทำงานอยู่แผนกธุรการ ไม่ค่อยได้เจอหน้าเขาหรอกค่ะ”

พอพูดแบบนี้จบ ปภาวีก็พยักหน้าและไม่ได้ถามอะไรอีก

ญาธิดาปลอบใจตัวเองไม่หยุด แต่เธอไม่คิดเลยว่า กลับไปทำงานวันแรก เธอก็ถูกพี่แนนจัดไปช่วยงานที่ห้องของประธานทันที

“พิช ธิดา ตอนนี้ที่แผนกมีโครงการหนึ่ง ทุกคนกำลังยุ่งอยู่ วันนี้สำนักงานCEOก็ต้องไปต้อนรับแขกด้วย ดังนั้นพวกเธอก็ไปช่วยรับแขกและช่วยงานทีมเลขานะ”

กลับมาทำงานวันแรก ญาธิดาได้ยินภารกิจนี้ก็อดไม่ได้ปวดหัวขึ้นมา

จะให้เธอไปช่วยแผนกเลขาต้อนรับแขก งั้นก็ต้องเจอภวินท์น่ะสิ

พี่แนนเงยหน้าขึ้นมาเห็นญาธิดาเหม่อลอยอยู่ ก็เลยถามว่า “ธิดา เป็นอะไรหรือเปล่า?”

ญาธิดาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วรีบพูดว่า “ไม่…ไม่เป็นไรค่ะ”

ในเมื่อเธอตกลงกลับมาทำงานแล้ว ก็จะเลือกงานหรือปฏิเสธงานอีกไม่ได้

พิชญ์สินีที่อยู่ข้างๆเห็นแล้ว แววตาก็ประกายไปด้วยความเย็นชา เธอแสยะยิ้มแล้วถามว่า “คุณญาธิดา คุณคงยังไม่หายจากอาการลื่นล้มใช่ไหม? อาการของคุณเป็นแบบนี้ จะไปต้อนรับแขกได้จริงเหรอ?”

ภายนอกดูเหมือนเป็นห่วง แต่ญาธิดาก็ไม่ได้โง่ เธอฟังออกว่าหล่อนกำลังประชดและเสียดสีเธออยู่