บทที่984 ไสหัวออกไป

ขวัญตาค่อยๆ ยิ้มและส่ายหน้า “สบายใจได้ ฉันไม่เป็นอะไร เพราะถึงยังไงที่นี่ก็เป็นบริษัท เขาไม่กล้าทำอะไรหรอก”

ญาธิดาถึงได้รู้สึกโล่งใจ เธอยังแอบกังวลว่าธีทัตจะทำอะไรขวัญตาหรือเปล่า แต่โชคดีว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ทั้งสองคนก็เดินออกมาจากบริษัทกรเวช ญาธิดาขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “แม้แต่ธีทัตเองก็ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับอันอันตอนอยู่ที่บ้าน……”

ตอนแรกพวกเธอก็นึกว่า ธีทัตจะพอรู้อะไรบ้าง

ตอนนี้มาดูแล้วคิดว่าก่อนที่นาราจะลงไม้ลงมือกับอันอัน ต้องมีการวางแผนเตรียมการมาล่วงหน้าอย่างแน่นอน

ขวัญตาปลอบใจว่า “วางใจเถอะ ในเมื่อธีทัตบอกว่ากำลังตรวจสอบเรื่องนี้อยู่ เชื่อว่าผลต้องออกมาอย่างรวดเร็วอย่างแน่นอน”

ญาธิดาพยักหน้า

ไม่ว่าจะยังไง ธีทัตก็คือพี่ชายแท้ๆ ของอันอัน

เกิดเรื่องขึ้นกับอันอัน เขาไม่มีทางที่จะนั่งเฉยอย่างแน่นอน

“ตอนนี้ พวกเราแค่ต้องอยู่เป็นเพื่อนอันอันก็พอแล้ว เรื่องอื่นก็ให้ธีทัตเป็นคนจัดการไปแล้วกัน”ขวัญตาตอบง่ายๆ

เพราะถึงยังไงพวกเธอก็ไม่ได้อยู่ที่บ้านตระกูลกรเวช ไม่สามารถติดต่อกับนาราได้อยู่แล้ว

ทำได้แค่ต้องเชื่อใจธีทัต

“ไปกันเถอะ พวกเราไปหาอันอันกัน”

……

ตอนนี้ฟ้ามืดแล้ว ตอนที่ธีทัตกลับมาถึงคอนโดใกล้บริษัทนั้น ก็เป็นเวลาตีหนึ่งแล้ว

ปกติที่เขาไม่กลับบ้านกรเวช ก็เพราะว่าสะดวก ก็เลยซื้อคอนโดที่อยู่ใกล้บริษัทเอาไว้

ตอนนี้เขามีอาการปวดท้อง เหงื่อผุดออกมาตามหน้าผากที่ซีดเผือด ธีทัตค้นกล่องยา แล้วก็เจอยาโรคกระเพาะอย่างคุ้นเคยแล้วก็กินลงไปพร้อมน้ำอุ่น

เพราะการพักผ่อนที่ไม่สม่ำเสมอเป็นเวลาหลายปี ทำให้เขาต้องทนทุกข์ทรมานจากปัญหากระเพาะอาหารอย่างรุนแรง

เพราะอาการปวดหายไป ธีทัตก็เปิดประตูห้องนอน

เขาไม่ได้เปิดไฟ และภายใต้แสงจันทร์สลัว เขามองเห็นร่างบนเตียงอย่างคลุมเครือ

เหมือนกับได้ยินเสียงทางฝั่งนี้ คนที่นอนอยู่บนเตียงนั้นก็ลุกขึ้นนั่ง แล้วก็พูดด้วยเสียงที่หวาน “ทัต กลับมาแล้วเหรอคะ”

ธีทัตเปิดไฟ ก็เห็นว่านาราสวมใส่ชุดนอนที่เซ็กซี่ แล้วก็มองมาที่เขาด้วยสายตาที่หยาดเยิ้ม