บทที่990 เดี๋ยวผมไปด้วย

ญาธิดาได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า

“ไม่มีปัญหาอยู่แล้วเอลี”

เธอเพิ่งจะรู้จักเอลีได้ไม่นาน แต่ก็รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นสุภาพบุรุษมาก

นี่เขาเดินทางไกลหลายพันไมล์เพื่อมาตามหาผู้หญิงที่ตัวเองชอบ เธอก็ยินดีที่จะช่วยเขา

“ดีจังเลย！”เอลีดวงตาเป็นประกายขึ้นมาทันที

“ถ้าอย่างนั้นเอลี คุณช่วยบอกชื่อผู้หญิงคนนั้นมาหน่อยได้ไหม？”

“ขวัญตา”

ตอนที่พูดชื่อนี้ออกมา สายตาของเอลีก็อ่อนโยนลงไปเยอะมาก

และแล้ว ญาธิดากับภวินท์ก็ชะงักไปในทันที

ที่แท้คนที่เอลีชอบ ก็คือขวัญตาที่พวกเขารู้จักนั้นเหรอ?

ในเมือง Jนี้คนที่ชื่อขวัญตามีเยอะมาก ญาธิดาก็เลยไม่ได้พูดเรื่องนี้ออกไป แต่ถามว่า “เอลี คุณมีรูปของเธอไหม？”

ตอนแรกเอลีก็อยากจะตอบว่ามี

แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าโทรศัพท์ของตัวเองพังไปแล้ว คอก็เลยตกทันที “อยู่ในโทรศัพท์……”

ญาธิดาพยักหน้า “โอเค ฉันเข้าใจแล้ว เดี๋ยวฉันจะให้คนช่วยซ่อมโทรศัพท์ให้คุณ แบบนี้พวกเราจะได้ไปตามหาง่ายหน่อย”

เอลี รู้สึกดีใจมาก “ดีจังเลย ธิดา！”

“ผมขอบคุณพวกคุณมากจริงๆ นะ！”เขาพูดอย่างตื่นเต้น

หลังจากญาธิดาให้คนจัดเตรียมที่อยู่ให้เอลี เรียบร้อยแล้ว ก็เตรียมจะกลับบ้าน แต่จู่ๆ ก็ได้รับโทรศัพท์จากอลิสา

“ธิดา รีบมาที่นี่แล้ว เกิดเรื่องขึ้นกับอันอันแล้ว！”

ญาธิดาใจสั่น สีหน้าเธอเปลี่ยนไปในทันที และก็รีบเดินออกไป

ภวินท์ขมวดคิ้วและจับแขนของเธอไว้ “คุณจะไปไหน ？”

“อันอัน……”สีหน้าของญาธิดาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เธอยังไม่ทันพูดอะไร ภวินท์ก็รู้แล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น

เขาพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ “ไม่ต้องตกใจ เดี๋ยวผมไปเป็นเพื่อน”

……

ระหว่างทาง ญาธิดารู้สึกตื่นตระหนกมาก