Ep.2 ข้อห้าม

EPISODE 02

ครืด~ ครืด~

'ยักษ์ของนิน'

ฉันหยิบมือถือขึ้นมาดูก่อนจะรีบกดวางสายแล้วพิมพ์ข้อความตอบไปในไลน์แทน

Yanin : รอแป๊บนึงนะ นินกำลังจะขึ้นห้อง'

แล้วฉันจึงรีบหยัดตัวลุกออกไปจากตรงนั้น ที่มีพ่อแม่กำลังนั่งดูรายการทีวีอยู่

"จะนอนแล้วเหรอลูก อ่านหนังสือบ้างนะ" แม่หันมาถามแล้วมองมือถือในมือฉัน

"ค่ะแม่" ฉันยิ้มตอบคุณแม่ก่อนรีบเดินขึ้นไปชั้นสองที่เป็นห้องนอนของตัวเองฝั่งขวามือ ถัดจากห้องของพี่นธี ซึ่งตอนนี้ยังไม่กลับมา

บ้านของที่ทศกัณฐ์จะใกล้โรงเรียนมากกว่าเราทำให้เขาถึงก่อนพี่นธีราวๆ สิบนาที

"มาแล้ว" ฉันกดโทรออกไปเบอร์เดิมแล้วยิ้มออกมาทันทีที่เขากดรับสาย

(พี่กำลังจะอาบน้ำ อาบด้วยกันมั้ย)

"พูดอะไรเนี่ย น่าเกลียดค่ะ" ฉันพูดออกไปแบบนั้นแต่กำลังแดดิ้นและมุดหน้าลงกับหมอนเพราะความอาย

(น่าเกลียดอะไร คิดอะไรอยู่เรา) เขาหัวเราะในลำคอกวนๆ แล้วพูดออกมา

"คุยก่อนค่ะแล้วค่อยไปอาบ เดี๋ยวนินต้องไปอ่านหนังสือแล้ว" ฉันบอกแล้วผุดลุกผุดนั่งอยู่อย่างนั้นตอนคุยสายกับเขา

เราคุยกันอยู่เกือบชั่วโมง ทั้งที่ตอนอยู่โรงเรียนก็ได้เจอกันบ้าง แต่เพราะเขาเป็นพี่มอหกที่ใกล้จบแล้วเลยไม่ค่อยได้อยู่ใกล้กันเท่าไหร่นัก

มีเรื่องอะไรที่เจอมาฉันก็เล่าให้เขาฟังทั้งหมด และเป็นแบบนี้มาเกือบปีแล้วด้วย

ก๊อกๆ

"นินนอนหรือยังลูก" ฉันเด้งตัวลุกขึ้นอีกครั้งขณะที่ยังถือสายคุยกับพี่ทศกัณฐ์อยู่

"ยะ...ยังค่ะ นินกำลังท่องหนังสือ" ฉันรีบตอบแม่แล้วบอกพี่ทศกัณฐ์ "แค่นี้นะคะ เดี๋ยวแม่ด่า"

(ครับ ฝันดีนะ)

"ฝันดีค่ะ"

"เปิดประตูให้แม่หน่อย" คุณแม่ยังคงเคาะห้องอยู่อย่างนั้น ฉันจึงต้องรีบไปหยิบหนังสือมาวางบนเตียงหนึ่งเล่มก่อนเดินไปเปิดประตูห้องให้ท่าน

"แม่มีอะไรหรือเปล่าคะ"

"แม่ได้ยินเสียงคุย แอบคุยกับใครหรือเปล่าลูก"

"เปล่านี่คะ" ฉันตอบออกไปอย่างกลัวๆ เพราะไม่อยากให้แม่รู้

"อืม อย่าให้แม่รู้นะว่ามีแฟนแล้วไม่สนใจการเรียน เรายังอายุแค่นี้ ถ้าโตแล้วแม่จะไม่ว่าเลย งั้นไปอ่านหนังสือเถอะแม่จะนอนแล้ว" ผู้เป็นแม่มองฉันอย่างจับผิดก่อนจะเดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง