Ep.7 ป้ายชื่อที่หายไป(1)

"โปรโมทตัวเอง" ยัยนิเนยพูดขึ้นก่อนจะโบกมือทักทายเพื่อนในเฟสของฉันที่เข้ามาดูตอนนี้เกือบร้อยคนแล้ว

ทำไมมีคนเข้ามาดูเยอะจัง

"สวัสดีค่ะ นิเนยนะคะ วันนี้นิเนยจะพาสาวสวยน่ารักน่าหยิกอย่างญานินมาเปิดตัว ด้วยเพลงเพราะๆ ก่อนนอนรับรองว่าทุกคนจะต้องหลงรักเธอแน่ๆ"

เกิดมาเพิ่งเคยทำแบบนี้ครั้งแรกเลยนะ แต่ตอนอยู่โรงเรียนฉันก็ขึ้นแสดงโฟล์กซองเหมือนกันมันเลยไม่ได้ดูเขินเท่าไหร่

"ใครอยากให้ญานินเล่นเพลงไหนรีเควซท์มาได้เลยนะคะ"

แล้วเพื่อนในเฟสก็พากันขอเพลงเข้ามาจริงๆ ตอนนี้คอมเม้นขึ้นมาเป็นร้อยแล้วคนดูเพิ่มมาเกือบห้าร้อยคนเลย

"อ๊ะ งั้นเอาเพลงนี้นะคะ กำลังเข้ากับอารมณ์คนร้องพอดี" ว่าแล้วยัยนิเนยก็ใช้มือถือตัวเองเปิดคอร์ดและเนื้อเพลงให้ฉันดู

เพลงนี้ฉันฟังบ่อยนะ และเศร้าทุกครั้งด้วย

"ลบไม่ได้ช่วยให้ลืมค่ะ" พอนิเนยพูดจบฉันก็เริ่มเล่นเพลงนั้นทันที

อยากจะรู้วิธีลืมใครสักคนต้องทำอย่างไร

เก็บข้าวของของเธอที่มีอยู่ และโยนทิ้งมันไปไม่เหลืออะไรเลย

และลบทุกรูปที่มีเธอ

ภาพความทรงจำในวันนั้น

ลบมันไปทุกข้อความ

ตั้งแต่วันที่เราได้พบกัน

ยัยนิเนยช่วยร้องเสริมท่อนนี้ด้วย ขณะที่ฉันก็เล่นกีตาร์และร้องไปอย่างนั้น อยู่ๆ ความรู้สึกที่มีก็ทำให้มันเริ่มจุกอก

ลบทุกอย่างที่นึกออก ที่มันเคยเกิดขึ้นระหว่างเรา

แม้พยายามเท่าไหร่แต่สุดท้าย...

มันไม่มีทางลืมใครสักคน ถ้าหากว่าเรานั้นยังรัก

มันไม่มีทางลบใครสักคน ถ้ายังเก็บไว้ในหัวใจ

ให้ลบดวงดาวทุกดวงหมดฟ้า ลบเรื่องราวที่เคยผ่านมา