บทที่ 581 เรียบง่ายและหยาบคาย

“คุณหนูบอกว่า หนาวมาก” ชิวเยว่สาวใช้ที่เพิ่งถูกซื้อมาเอ่ยปากพูด

“เจ้าไปเปิดหน้าต่างก่อน” หมิงโร่กล่าวและเดินไปที่เตียง เพื่อดู เจียงเจียวที่คลุมด้วยผ้าห่มสองผืน ใบหน้าของนางแดงอย่างผิดปกติ

เมื่อเห็นว่าสาวใช้ยังคงลังเล เจียงเหยียนก็เดินไปที่หน้าต่าง และเปิดบานหน้าต่าง เมื่อลมพัดเข้ามา ห้องก็ไม่อับอย่างที่เคยเป็นแล้ว

ชิวเยว่เห็นท่านชายเปิดหน้าต่าง นางจึงเดินไปอีกด้านหนึ่ง และเปิดหน้าต่างอีกด้าน

หมิงโร่จับเส้นเลือดที่ข้อมือของ เจียงเจียวคิ้วของนางขมวดย่นอย่างช่วยไม่ได้ หมอต้มตุ๋นคนใดที่สั่งยานี้ ——เดิมทีเป็นเพราะโดนพิษ เส้นประสาทเป็นอัมพาต และหัวใจเต้นช้า ไม่ได้คิดว่าจะแก้พิษอย่างไร ก็ใช้ยาที่กระตุ้นเส้นประสาทโดยตรงและกระตุ้นการหดตัวของหัวใจโดยตรง วิธีนี้ไม่ต่างกับการให้ยาแก่ต้นกล้าที่เป็นโรค ซึ่งทำให้ตายได้เร็วขึ้นเท่านั้น

“ยาที่หมอสั่งก่อนหน้านี้ จะใช้อีกไม่ได้” หมิงโร่เรียกสาวใช้มา และขอให้นางช่วยพลิกตัวให้เจียงเจียวเพื่อดูอาการบาดเจ็บที่หลังของนาง

“ข้าน้อยเข้าใจแล้ว” เจียงเหยียนตอบ

“ยังมีผู้ที่โดนพิษอีกหรือไม่?” หมิงโร่ถามขณะเขียนใบสั่งยา

“องค์รักษ์สี่คนถูกวางยาพิษเช่นกัน”

“พาข้าไปดูหน่อย” หมิงโร่ส่งใบสั่งยาเป็นลายลักษณ์อักษรให้เจียงเหยียน “นี่เป็นใบสั่งยาสำหรับกำจัดสารพิษตกค้าง พรุ่งนี้เช้าไปรับยา กินยาทั้งเช้าและเย็น ใช้ติดต่อกันสามวัน”

“นี่…” เจียงเหยียนรู้สึกว่ามันมากเกินไปแล้วที่จะขอให้ฮูหยินมาตรวจน้องสาว หากให้ไปตรวจองค์รักษ์อีกก็คง ทำเกินไปเข้าไปอีก

หมิงโร่สามารถเดาได้ว่า เจียงเหยียนกำลังคิดอะไรอยู่: "ข้าอยู่ที่นี่ในฐานะหมอ ดังนั้นเจ้าไม่ต้องกังวลมากเกินไป"

“ฮูหยินเชิญทางนี้” เจียงเหยียนยังมีนิสัยที่ปราดเปรียว และยิ่งไม่ได้ตอแยต่อให้มากความ

หลังจากที่หมิงโร่ตรวจเสร็จแล้ว เนื่องจากความผิดพลาดของหมอเถื่อน ยาแก้พิษที่เตรียมในเขาซูเวยจึงไม่เหมาะอีกต่อไป และต้องปรุงใหม่: “สูตรยาเมื่อครู่ ในวันพรุ่งนี้สี่คนนี้ให้ใช้วิธีการเดียวกัน ข้าจะไปกลั่นยาแก้พิษก่อน หลังจากครึ่งชั่วยามจะมีคนมาส่งให้

ห้องพักทุกห้องควรเปิดหน้าต่างระบายอากาศ และคุณหนูเจียงก็ไม่ควรคลุมผ้าห่มมากขนาดนั้น เนื่องจากภาวะอุณหภูมิร่างกายสูงเกินไปอาจทำให้เกิดอาการชักได้ "

“ข้าน้อยได้จดจำไว้แล้ว” เจียงเหยียนส่งฮูหยินกลับไปที่ห้องพักด้วยตัวเอง เพื่อรอรับยาด้วยตัวเองจะได้ไม่เป็นการรบกวนฮูหยิน

หมิงโร่ไม่สนใจนาง และตรงเข้าไปในห้องเพื่อปรับแต่งยา ไม่เพียงแต่ทำยาแก้พิษเท่านั้น แต่ยังเตรียมขี้ผึ้งสำหรับกระตุ้นการไหลเวียนโลหิตและขจัดภาวะไม่ไหลเวียนของเลือดเพื่อบรรเทาอาการบาดเจ็บที่หลังของ เจียงเจียว

“ตอนนี้กินยาแก้พิษไปหนึ่งเม็ดก่อน อีกสองชั่วโมงกินอีกเม็ด ในเช้าวันพรุ่งนี้ให้ใช้ยาต้มขับพิษ” หมิงโร่อธิบายการใช้ขี้ผึ้งอีกครั้ง

“ขอบพระคุณฮูหยินสำหรับยา” เจียงเหยียนกล่าวขอบคุณ

“ไม่ต้องเกรงใจ” หมิงโร่มองดู เจียงเหยียนจากไป และกำลังจะกลับไปที่ห้อง ก็อเห็น 'นายท่านใหญ่' ของชิงเหว่ย เคลื่อนย้ายกล่องมากมายเข้ามา "นี่คืออะไรท่าน..."

“จะกลับแล้วไม่ใช่หรือ เอาของที่ระลึกมาให้นายท่านกับอานซิน” 'นายท่านใหญ่' ของชิงเหว่ยพูดอย่างร่าเริง

“อย่าลืมขอให้ฉืออู่เตรียมรถขนเพื่อเก็บกระเป๋าของท่านด้วย” หมิงโร่มองไปที่กล่องเหล่านั้น ถ้าถูกเก็บไว้บนรถ คิดว่าศิษย์พี่อาจจะไม่มีที่นั่งแล้ว

“คงไม่ถึงขนาดนั้นหรอก" ท่านเหว่ยรู้สึกว่าอย่างมากก็แค่คนจะแน่นมากหน่อย

หมิงโร่และคนอื่นๆ รออยู่ในนครชิงซวนเป็นเวลาสามวัน และด้วยความร่วมมือของ เจียงเหยียนเหล่าองค์รักษ์ลับได้ตรวจสอบที่มั่นทั้งหมดของตระกูลเฮ่อเหลียนและ สำนักซ่างบูในสถานที่ต่างๆ ใน ​​จงโจวอย่างกระจ่างแจ้งแล้ว และได้จัดตั้งการติดต่อ

องค์รักษ์ทั้งสี่คนที่ถูกวางยาพิษก่อนหน้านี้ได้ฟื้นตัวเต็มที่แล้ว และแม้แต่ เจียงเจียวก็ยังมีชีวิตชีวาแล้ว

“พี่รอง ขี้ผึ้งของฮูหยินผู้นั้นใช้ได้ผลดีจริงๆ” เจียงเจียวตบหลังตนเอง “อาการบาดเจ็บของข้าหายดีแล้ว และมันก็ไม่เจ็บเลย”

“อืม” เจียงเหยียนกำลังก้มหน้าเขียนจนหมายถึงพ่อของเขา