บทที่ 584 เจ้าหายดีหรือยัง?

หมิงโร่มองดูชายที่เดินกับ เจียงเหยียนอย่างระมัดระวัง เขาดูคล้ายกับ เจียงเหยียนสามในสี่ส่วน แต่เขามีกลิ่นไอที่เป็นหนอนหนังสือที่แข็งแกร่ง เขาสวมเสื้อคลุมสีฟ้าคราม ผมถูกมัดด้วยปิ่นกลัดผมมวยสีเงิน ร่างกายสูบผอม ใบหน้าซีดเซียว และริมฝีปากเกือบม่วงเล็กน้อย ซึ่งแสดงว่าออกซิเจนในเลือดต่ำ

“ข้าน้อยเจียนหลันคำนับต่อพระองค์และเห็นฮูหยิน” พี่ ‘น้อง’ทั้งสองคำนับอย่างเคารพ

“ไม่ต้องมีพิธี” ซือห้าวเฉินยกมือขึ้นปราม

หมิงโร่หยิบหมอนตรวจชีพจรออกมา และโบกมือให้ เจียนหลันนั่งลงข้างโต๊ะ

แม้ว่า เจียนหลัน จะมีใบหน้าที่ป่วย แต่ก็มีรอยยิ้มบนริมฝีปากของเขาอยู่เสมอ ดวงตาของเขานุ่มนวล ไม่ใช่คนประเภทที่ทรมานด้วยโรคภัยมาช้านาน และไม่มีแสงสว่างในดวงตา

“รบกวนท่านแล้ว” แม้ว่าเจียนหลันจะนั่งลงแล้ว แต่เกลับหันไปทางด้านข้างเล็กน้อย เพื่อรักษามารยาทที่เหมาะสม

หมิงโร่ จับข้อมือของ เจียนหลัน และเริ่มระบบการแพทย์เพื่อการตรวจร่างกายอย่างครอบคลุม ขณะตรวจชีพจร เมื่อเห็นผลการทดสอบ หมิงโร่ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก หัวใจของ เจียนหลัน มี ‘ข้อบกพร่องของผนังกั้นหัวใจห้องบน’ โดยไม่มีภาวะแทรกซ้อนอื่น ๆ ตราบใดที่ 'การปิดกั้น' เสร็จสิ้น ก็สามารถรักษาได้

หมิงโร่บอก เจียนหลัน เกี่ยวกับสภาพปัจจุบันของเขาและวิธีการรักษา : "อาการของเจ้าไม่เลว และความเสี่ยงของการผ่าตัดค่อนข้างต่ำ"

“ฮูหยิน…” เจียงเหยียนพูดอย่างลังเล “มีดกรีดหน้าอกของคนๆ หนึ่ง จะไม่ตายหรือ?”

“ตราบใดที่มันถูกจัดการอย่างถูกต้อง จะไม่ตาย” การผ่าตัดหัวใจไม่สามารถทนต่อการเบี่ยงเบนเพียงเล็กน้อย และการผ่าตัดประเภทนี้จะปลอดภัยที่สุดในห้องผ่าตัด ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ป่วยสูงอายุมีแนวโน้มที่จะเป็นไซนัสหัวใจเต้นช้าหลังการผ่าตัด และอาจต้องใช้อิเล็กโทรดชั่วคราว "หลังการผ่าตัดเจ้าต้องใช้เวลาสักระยะในการสังเกตการฟื้นตัว หากเจ้าวางแผนที่จะผ่าตัด ข้าแนะนำว่าให้เจ้ามากับเรา"

“ฮูหยิน … ” เจียนหลัน ครุ่นคิดสักครู่แล้วพูดว่า “หากข้าไม่ผ่าตัด ข้าจะยังมีชีวิตอยู่ได้อีกนานเท่าไหร่?”

“ดูจากสถานการณ์ปัจจุบันของเจ้า ถ้าเจ้าดูแลตัวเองอย่างดีและไม่มีอุบัติเหตุ เจ้าอาจจะมีอายุไปจนถึงสี่สิบปีได้”

อย่างไรก็ตาม เมื่อเจ้าอายุมากขึ้น ปัญหาโรคหัวใจของเจ้าจะแย่ลง หลังจากสามหรือห้าปี อาจจำเป็นต้องนอนบนเตียงเป็นระยะยาว "

เจียนหลัน ยังรู้สึกชัดเจนว่าสุขภาพของเขาแย่ลงเรื่อย ๆ ปีที่แล้วเขายังสามารถเดินเหมือนคนธรรมดาได้ ปีนี้เดินเร็วขึ้นนิดเดียว หัวใจก็จะวายแล้ว

“ข้าต้องการผ่าตัด” เจียนหลันกล่าวอย่างหนักแน่น

“พี่ใหญ่” เจียงเหยียนยังคงรู้สึกว่ามันอันตรายมากที่จะผาหน้าอกของเขา โดยปกติการทิ่งแทงตามร่างกายก็สามารถฆ่าคุณได้ นับประสาในหัวใจของคน

“มันน่าเบื่อที่จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในลานบ้าน หากมันหดตัวลงเหลือแค่บนเตียงที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ ข้าเสี่ยงชีวิตเพื่อต่อสู้ดูสักตั้ง” น้ำเสียงของ เจียนหลัน สงบนิ่ง มุมริมฝีปากของนางยิ้มราวกับว่านางกำลังพูดว่า ชีวิตและความตายของผู้อื่นเป็นเรื่องธรรมดา

“แต่...ท่านแม่..." เพราะพี่ชายคนโตไม่ค่อยสบาย แม่จึงรักเขามากที่สุด ถ้าท่านรู้ว่าเขากำลังเสี่ยงเช่นนี้ ท่านคงไม่เห็นด้วย

“เจ้าก็บอกว่าพี่ชายต้องการเดินทางไปยังโลกตะวันตก และไปกับพระองค์แล้ว” เจียนหลันไอเบา ๆ “แค๊กๆ แต่ถ้าเจ้ารอให้พี่ชายของเจ้าออกไปก่อน เจ้าค่อย บอกมารดาของเจ้าก็ได้”

ใบหน้าของ เจียงเหยียนทรุดลงโดยตรง: "ในกรณีนั้น ท่านแม่ของข้าอาจหักขาของข้าได้... "

“เช่นนั้นก็แล้วแสร้งทำเป็นไม่รู้ บอกว่าพี่ทิ้งจดหมายไว้แล้วออกไปเลย” เจียนหลันคิดถึงวิธีการนี้ได้ “อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ไม่สามารถให้เจียวเอ๋อร์รู้เรื่องนี้ ได้ ไม่อย่างนั้นนางจะทำให้ความลับถูกเปิดเผยอย่างแน่นอน”

หมิงโร่พบว่าจิตใจของ เจียนหลัน เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เขาคิดถึงปัญหาได้อย่างครอบคลุม ถ้าไม่ถูกอาการป่วยทารุณร่างกาย ก็น่าจะมีตำแหน่งอะไรสักอย่างแล้ว

“ได้” เจียงเหยียนรู้สึกว่าถ้าพี่ใหญ่ตัดสินใจแล้ว นั่นเป็นวิธีเดียวที่จะทำได้

“พวกเจ้าไปเตรียมตัวเถอะ พรุ่งนี้จะออกเดินทางแต่เช้า” ซือห้าวเฉินโบกมือ และเคาะโต๊ะโดยตรง

“ขอรับ"