บทที่ 14

ในโลกนี้ จิตใจของผู้คนเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้มาโดยตลอด Han Xin ผู้ซึ่งอาศัยอยู่อย่างโดดเดี่ยวตลอดทั้งปี ดูเหมือนจะไม่มีหัวใจ เหมือนคนนอก เฝ้าดูสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกอย่างเงียบๆ

จะดังหรือไม่แยแสในสายตาของเขา มีเพียงภารกิจที่ลุงคนรองทิ้งไว้ให้เท่านั้น

หลังจากกล่าวคำอำลากับ Zhang Daguo แล้ว Han Xin ก็ฉวยโอกาสจากคืนที่มืดมิดและมายังสถานที่ที่เขาต่อสู้กับ Long Sha ในตอนกลางวันอย่างเงียบๆ

มือซ้ายถือเข็มทิศ มือขวาคีบสูตร เท้าเหยียบดวงดาวทั้งเจ็ด

“ตราเมฆนั้นว่างเปล่าเกินไป ในตอนเริ่มต้นของหายนะ เมื่อมองแวบแรก อาจจมหรือลอยได้ มันล่องลอยไปในห้าทิศทางห่างออกไปกว่าสิบฟุต เห็นได้ชัดว่ามันมีอยู่จริง แต่ที่นั่น ไม่มีอะไรอยู่ในนั้น ค้นหาร่องรอย และชำระล้างโลก Erlang Xianshenzhenjun อยู่ที่นี่ มาเลย ดูด้วยตาของท้องฟ้า แสดง!"

Han Xin ส่งเสียงกรนเบาๆ และด้วยแสงสลัวๆ ที่มือขวาของเธอ เธอเคาะเข็มทิศในมือซ้ายของเธอ

กริ๊ง กริ๊ง...

เข็มของเข็มทิศเริ่มหมุน ทำให้เกิดเสียงดังลั่น

หานซินขมวดคิ้วเล็กน้อย จ้องมองเข็มทิศในมืออย่างใกล้ชิด สัญชาตญาณของเธอทำให้เขารู้สึกแย่มาก

คลิก!

ตัวชี้หยุดกะทันหัน จากนั้นเริ่มหมุนอย่างรวดเร็วราวกับว่ากำลังจะทุบเข็มทิศ

"ไม่ดี!"

ฮันซินขมวดคิ้วและรีบใช้กลวิธี "อย่าหยุดรีบ ถ้าคุณขี้เกียจ คุณจะเห็นเบาะแสและทำลายความเท็จ! ความเร่งรีบเป็นเหมือนกฎหมาย คำสั่ง!"

ฮันซินเล่นตามสูตรโดยต้องการดูสาเหตุที่เข็มทิศล้มเหลว

ผัด!

หลังจากนั้น Han Xin ก็ล้มเหลว กระอักเลือดออกมาเต็มปาก และเข็มทิศก็หยุดลง

"แข็งแกร่งมาก!"

Han Xin ขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าร่างกายของ Long Sha ได้รับบาดเจ็บ แต่ทำไมเขาถึงแข็งแกร่งถึงขนาดที่สามารถต้านทานวิธีการสืบแกะที่ทรงพลังที่สุดของตระกูล Han ได้

ในเวลาเดียวกัน ในโรงแรมระดับ 5 ดาวในเมืองหยุนเฉิง

แสงจันทร์ส่องผ่านหน้าต่างบนเตียงใหญ่ที่สั่นเทา คนสองคนที่พัวพันกัน "สนทนา" กับ "ระยะห่างทางลบ"

ข้างบนก็สั่น ข้างล่างก็สั่น

"คุณชายถัง คุณแข็งแกร่งมาก ฉันต้องการมากกว่านี้ ฉันต้องการมากกว่านี้..."

ในขณะที่ทั้งสองกำลังสื่อสารกัน ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าในกระจกบานใหญ่สูงจากพื้นจรดเพดานข้างๆ พวกเขา มีทารกสามคนกำลังมองพวกเขาด้วยตาที่เบิกกว้าง

ใบหน้าของทารกปกคลุมไปด้วยเลือด และร่างกายของมันถูกปกคลุมไปด้วยรอยแตก ราวกับตุ๊กตาพอร์ซเลนที่แตกหักและติดกาวกลับเข้าด้วยกัน

“นายน้อยถัง นายน้อยถัง?”

เฮ่อเหม่ยเหม่ยที่กำลังกรีดร้องอยู่นั้นพลันหวาดกลัว...

สามวันต่อมา

“คุณฮัน ช่วยด้วย!”

Han Xin ล้อมรอบสนามเด็กเล่นและกำลังจะร่ายเวทมนตร์อีกครั้งเพื่อตรวจหาร่องรอยของอวตารของ Long Sha ในขณะนี้ Tang Jun รีบวิ่งไป

ทันใดนั้น Tang Jun ก็โค้งเก้าสิบองศาและคำนับ Han Xin ด้วยความเคารพ แต่เขาไม่สามารถยืนนิ่งและล้มลงกับพื้นโดยตรง

ฮันซินรู้สึกประหลาดใจ เธอไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายกำลังทำอะไรกับพิธีที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ เรื่องของตระกูลถังได้รับการแก้ไขแล้วไม่ใช่หรือ

เป็นผลให้เมื่อ Tang Jun เงยหน้าขึ้น Han Xin ก็ผงะ

แก้มของเธอดำคล้ำ เบ้าตายุบ รอยเท้าเลอะเทอะ และเลือดของเธอก็กำลังจะถูกดูดให้แห้ง!

ชีวิตมนุษย์กำลังตกอยู่ในอันตราย ฮันซินไม่กล้ารอช้า และรีบช่วยถังจุนลุกขึ้น "ลุกขึ้นเร็ว ๆ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า"

Tang Jun คว้า Han Xin และพยายามดิ้นรนสองสามครั้ง แต่พบว่าร่างกายของเขาอ่อนแอเกินไป ดังนั้นเขาจึงนั่งลงบนพื้น

“คุณฮัน ฉันไม่ตื่น ฟังฉันก่อน”