บทที่ 2

สถานีรถไฟเต็มไปด้วยผู้คน

ฮันซินยืนพิงหน้าต่าง มองดูผู้คนไปมาอย่างเงียบๆ

สรรพสัตว์ทั้งหลายมีรูปร่างลักษณะต่าง ๆ ยืมมาในละอองธุลี

ไม่ได้ลงดอยมาสามปี โลกเปลี่ยนไปมาก แต่สิ่งเดียวที่ยังเหมือนเดิมคือใจคน

“น้องชาย มีใครอยู่ที่นี่ไหม”

เสียงที่น่าฟังดังขึ้น และฮันซินก็เงยหน้าขึ้นช้าๆ

ข้างหน้าเธอคือเด็กสาวในชุดร้อน ใบหน้าเหี่ยวย่นและเมคอัพหนา เธองอตัว และร่องน้ำลึกตรงหน้าเธอก็พร้อมที่จะโผล่ออกมา ยิ้มให้ Han Xin ครั้งแล้วครั้งเล่า

"ปราศจาก!"

ฮันซินชำเลืองมองเธอเบา ๆ จากนั้นถอนสายตาออก และมองออกไปนอกหน้าต่างต่อไป

เหอเหม่ยเหม่ยขมวดคิ้ว การแสดงออกที่เมินเฉยของฮันซินทำให้เธอรู้สึกอึดอัดมาก

ในฐานะผู้ประกาศข่าวรายใหญ่ที่มีแฟน ๆ ของ Douyu ถึงสามล้านคน He Meimei ยังคงมั่นใจในรูปร่างและรูปลักษณ์ของเธอ เธอมักจะพูดคุยกับแรงงานข้ามชาติ จีบพวกเขา และจากนั้นก็ทำให้พวกเขาขายหน้าอย่างไร้ความปรานี ดูแรงงานข้ามชาติอับอายและขายหน้า ได้รับการจราจร

เห็นได้ชัดว่า Han Xin ซึ่งแต่งตัวเรียบๆ เป็นเป้าหมายของเธอในครั้งนี้

“ไม่นึกเลยว่า Meimei น้องสาวของเราจะโล่งอก!”

"ดูเหมือนว่าน้องชายคนนี้ดูเหมือนจะไม่สนใจรายการหลัก!"

เมื่อมองไปที่เขื่อนกั้นน้ำในห้องถ่ายทอดสด ใบหน้าของเหอเหม่ยเหม่ยก็มืดลง

“ฮึ่ม ไม่เชื่อหรอก เป็นแค่แรงงานข้ามชาติที่รอดจากเงื้อมมือแม่ได้ คอยดูเถอะ อีกไม่นานฉันจะทำให้เขาอับอายเมื่อเขาตกอยู่ใต้กระโปรงทับทิมของแม่ฉัน!”

เหอเหม่ยเหม่ยเยาะเย้ยแสร้งทำเป็นกระดกเท้า

"อ๊ะ……"

เธอเลี้ยงบอลใส่ Han Xin ด้วยเสียงร้องด้วยความประหลาดใจ

“น้องชาย ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่ได้ทำร้ายเธอ!”

ฮันซินขมวดคิ้ว แต่ไม่ได้พูด

แน่นอนว่าในมุมมองของเหอเหม่ยเหม่ย แรงงานข้ามชาติผู้ไม่เคยเห็นโลกนี้รู้สึกตื่นเต้นกับลูกบอลของตัวเองมากจนไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี

เธอหวีผมอย่างมั่นใจและขยิบตาให้ Han Xin

“น้องชาย มีแฟนหรือยัง”

ความรำคาญฉายในดวงตาของ Han Xin: "ไม่!"

“โอ้ บังเอิญจัง ฉันยังไม่มีแฟนเหมือนกัน!”

เหอเหม่ยเหม่ยก้มหน้าลงและดูเขินอาย: "ที่จริง ผู้คนตกหลุมรักคุณตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นคุณ ไม่อย่างนั้น ให้ฉันเป็นแฟนคุณเถอะ!"

ขณะที่เธอพูด เธอจงใจบีบห้วยข้างหน้าเธอ แววตาขี้เล่นฉายวาบที่มุมตาของเธอ

จากประสบการณ์ที่ผ่านมาของเธอ แรงงานข้ามชาติตัวน้อยที่อยู่ตรงหน้าเธอจะต้องตื่นเต้นและหวาดกลัวอย่างแน่นอน เพราะเธอมีทุนขนาดนั้น

"ไม่ต้องการ!"

เสียงของ Han Xin ไม่แยแส

"คุณพูดอะไร?"

รอยยิ้มของเฮ่อเหม่ยเหม่ยค้าง เธอจ้องมองฮันซินด้วยความไม่เชื่อ

“อยู่ให้ห่างฉันได้ไหม คุณได้กลิ่นไม่ดี!”

Han Xin ปิดจมูกของเธอด้วยความรังเกียจบนใบหน้าของเธอ

"ผู้ประกาศขยะแขยงจริงๆ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ฉันหัวเราะหนักมาก!"

"เล่นกับคนอื่นทั้งวัน ตอนนี้คุณเป็นตัวตลก!"

"ผู้ประกาศใช้น้ำหอมยี่ห้ออะไร โปรดแนะนำด้วย ทุกคนระวัง..."

ทันใดนั้น หน้าจอกระสุนก็บินไปทั่วห้องถ่ายทอดสด

“คุณ คุณ……”

ใบหน้าของ He Meimei เป็นสีฟ้าและสีม่วง เธอถูกปฏิเสธโดยแรงงานข้ามชาติตัวเล็ก ๆ ซึ่งทำให้เธอรู้สึกโกรธอย่างอธิบายไม่ได้

“ฉันไม่สวยเหรอ?”

เฮ่อเหม่ยเหม่ยถอดเสื้อโค้ทออกโดยไม่เต็มใจ ร่างที่ปูดโปนของเธอก็พร้อมที่จะเปิดเผยแล้ว

Han Xin ชำเลืองมองเบา ๆ โดยไม่มีความผันผวนใด ๆ

“ความงามที่เหลือเพียงกระดูกแห้ง ไม่ว่าใบหน้าจะงดงามเพียงใด ในที่สุดมันก็จางหายไป ในสายตาของฉัน เธอเป็นเพียงกองกระดูก!”

“สาวเอ๋ย ขอบอกสักคำ ความรักเกิดจากใจ ทำแท้งมาหลายครั้ง มีกรรมเป็นอุปสรรค และยังมีโอกาสมีชีวิตอยู่ต่อไป ถ้าจริงใจและเป็นคนดี ถ้ายังทำตัวลามกแบบนี้ต่อไป ภัยพิบัติจะมาถึงคุณอย่างแน่นอน!”

"อะไรนะ การทำแท้งหลายครั้ง?"

“โฮสต์ไม่ได้บอกว่าเขาเป็นนักศึกษาวิทยาลัยบริสุทธิ์เหรอ?”

คำพูดของ Han Xin ทำให้เกิดคลื่นนับพันชั้น และห้องถ่ายทอดสดก็เหมือนกับการระเบิด

"คุณ... คุณพูดเรื่องไร้สาระอะไร คุณถูกใส่ร้าย!"

แววตาตื่นตระหนกฉายแววในดวงตาของเหอเหม่ยเหม่ย

"ริมฝีปากของคุณเป็นสีขาวและรูม่านตาของคุณดูยุ่งเหยิง เห็นได้ชัดว่าคุณสูญเสียทั้งพลังงานและเลือด คุณประพฤติตัวตามอำเภอใจในวันธรรมดา พิจารณาจากพลังงานและเลือดของคุณ คุณผ่านการแท้งมาแล้วอย่างน้อยสามครั้ง!"