บทที่ 4

"เป็นคุณจริงๆ!"

ดวงตาของ Han Xin ไม่แยแส และไม่มีความประหลาดใจบนใบหน้าของเขา

“ไอ้หนู ไม่รู้จะนับยังไงดี นับหรือยังว่าวันนี้จะเกิดภัยพิบัตินองเลือด”

บราเดอร์ Biao ชูคอของเขาด้วยใบหน้าเยาะเย้ย

"คุณไม่ควรอยู่ที่นี่!"

ฮันซินส่ายหัว

“มาดัน คุณยังกล้าขู่ฉันอีกเหรอ”

บราเดอร์เปียวจ้องเขม็ง: "คุณรู้ไหมว่าที่นี่คืออะไร? นี่คือหยุนเฉิง ดินแดนแห่งแรงงานและเมืองหลวง วันนี้ แม้แต่ราชาแห่งสรวงสวรรค์และฉันก็ไม่สามารถช่วยคุณได้ เด็กน้อย คุกเข่าลงและร้องขอความเมตตาในทันที!"

“เหตุและผลล้วนมีจำนวนจำกัด ใครทำชั่ว ย่อมได้รับผลกรรม!”

หานซินพูดเบาๆ: "ฉันแนะนำให้คุณทำความดีให้มากขึ้น เพื่อที่จะมีโอกาสในชีวิต มิฉะนั้นมันจะเป็นมากกว่าหายนะนองเลือด!"

“มันกล้าด่าว่าข้างี่เง่า ตกลง วันนี้ข้าจะให้ท่านดูเลือดก่อน!”

พี่ชาย Biao คว้าไม้เบสบอลจากมือน้องชายและขว้างไปที่ Han Xin ด้วยใบหน้าเย็นชา

"ดื้อดึง!"

Han Xin ส่ายหัว และเครื่องรางของขลังก็หายไปทันทีระหว่างแขนเสื้อของเธอ

"ไอ้หนู ปีนลงมาหาฉัน!"

บราเดอร์ Biao ส่งเสียงคำรามและตีเขาด้วยไม้อย่างไร้ความปราณี

ฮัม...

ในขณะนี้ พลังที่มองไม่เห็นกระเพื่อมออกมา

รูม่านตาของบราเดอร์เบียวขยายออกอย่างรุนแรง แล้วหดตัวอีกครั้ง

เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขาอย่างชัดเจน ดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง และเขาก็แข็งอยู่กับที่โดยถือไม้เท้าไว้

ไม่รู้ว่ามีสัตว์ประหลาดหน้าตาดุร้ายอยู่ตรงหน้าเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ สัตว์ประหลาดตนนี้สูง 2 เมตร ร่างเป็นมนุษย์ หัวเป็นวัว ถือส้อมเหล็ก และรูม่านตาสีเลือดสองข้างจ้องมองเขาอย่างเย็นชา เหมือนตะเกียง

“น่าสมเพช หยานหลัวอยู่ต่อหน้าคุณ คุณยังไม่โค้งคำนับ!”

เสียงของมิโนทอร์เหมือนหงจงต้าหลู่

บราเดอร์ Biao ตัวสั่นและมองไปรอบ ๆ

ด้านหน้า Senluo Hall มีออร่าที่น่ากลัวและผี Shura นับไม่ถ้วนกรีดร้องไปรอบ ๆ และ Han Xin ก็กลายเป็น Yama Tianjun ที่สวมเสื้อคลุมมังกรดำและมงกุฎท้องฟ้าแบน

"หัววัวหน้าม้า? นี่คือ... วัดยมราช?"

หลังของพี่เบียวเย็นยะเยือก

“ยังไม่คุกเข่า!”

Niutou ทุบส้อมเหล็กในมือของเขา

บราเดอร์ Biao ถูกฟ้าผ่า และไม้เบสบอลในมือของเขาร่วงลงกับพื้นพร้อมกับเสียงดังกราว

ขาของเขาสั่นและเขาล้มลงคุกเข่าพร้อมกับตบหัวเขาด้วยความตกใจ

“ลอร์ดหยานวัง โปรดยกโทษให้ข้าด้วย ท่านยามะ โปรดยกโทษให้ข้าด้วย!”

“หู เปียว คุณถูกตัดสินว่ามีความผิดหรือไม่”

Han Xinyan Luo พูดเบาๆ เสียงเหมือนฟ้าร้อง เขย่าแก้วหูของ Biao

“คนร้ายมีความผิด โปรดยกโทษให้ฉันด้วย อาจารย์หยาน!”

“ฮึ่ม คุณก่ออาชญากรรมมามากมายในชีวิต คุณควรถูกตัดสินให้ติดกระทะ จัดการมันซะ!”

ด้วยการสะบัดแขนเสื้อของ Han Xin ม้าหัววัวที่ดุร้ายก็เหวี่ยงส้อมเหล็กไปรับ Brother Biao

ในชั่วพริบตา สภาพแวดล้อมในทันทีก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

ในนรก กระทะใบใหญ่กำลังส่งเสียงดังกึกก้องด้วยความร้อนที่แผดเผา

ผีน้อยจำนวนนับไม่ถ้วนกรีดร้องใส่คนบาป เข้าแถวเพื่อโยนคนลงไปในกระทะ

"อย่า...ช่วยฉันด้วย..."

บราเดอร์ Biao มองใกล้ ๆ และพบว่าคนที่ถูกโยนลงในกระทะคือน้องชายของเขา

"ซีซี่..."

ทันทีที่น้องชายตกลงไปในกระทะ ควันสีเขียวก็ลอยฟุ้งขึ้น และกลิ่นเนื้ออันน่าสะอิดสะเอียนโชยมาแตะจมูกของเขา

"อา……"

น้องชายดิ้นรนและกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดในกระทะน้ำมันด้วยใบหน้าที่น่าเกลียดและถูกไฟไหม้ดำอย่างรวดเร็ว

"เจีย เจีย เจีย..."

ผีตัวเล็ก ๆ รอบตัวส่งเสียงแสยะยิ้มอย่างเกรี้ยวกราด

"ว้าว!"

เมื่อเห็นฉากนี้ บราเดอร์ Biao ไม่สามารถทนได้อีกต่อไปและถอยกลับอย่างรุนแรง

"ประหารชีวิต!"

หานซินร้องเสียงต่ำ และกำลังจะโยนบราเดอร์เบียวลงในกระทะโดยเอาหัววัวกับหน้าม้าไขว้กัน

กูลู... กูลู...

บราเดอร์ Biao เมื่อเห็นน้ำมันร้อนที่เจ็บปวดก็กลัวจนตับและถุงน้ำดีแตก แม้ว่าปกติแล้วเขาจะก้าวร้าว แต่เขาก็กลัวอย่างสมบูรณ์ในขณะนี้

“อาจารย์เหยียนหวาง โปรดยกโทษให้ฉันด้วย ฉันผิดไปแล้ว ฉันจะไม่กล้าอีกแล้ว...”

ขาของบราเดอร์ Biao เดินกะเผลก และของเหลวที่มีกลิ่นเหม็นไหลออกมาจากขากางเกงในทันที

แต่หัววัวและบะหมี่ม้านั้นไร้ความปรานีและพวกเขาก็โยนน้องชาย Biao ลงในกระทะโดยตรง

"เลขที่……"

พี่เบียวกรีดร้องและหลับตาด้วยความสิ้นหวัง